แฟนติดเพื่อนมากกกทำไงดี

ตามหัวเรื่องเลยค่ะ เรื่องมีอยู่ว่า เราคบกับแฟนมาจะ3ปีแล้วค่ะ แฟนและเราอยู่กรุงเทพ แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกันค่ะ ก็คุยกันทุกวันตามปกติเหมือนคู่ทั่วไป เค้าเป็นคนแรกของเราค่ะ เพราะที่ผ่านมาเค้าเจ้าชู้มาก และเจอแต่ผญ ที่แบบอย่างว่าอ่ะค่ะ บางคนก็มีแฟนแล้วแต่ก็มา...กับแฟนเรา แฟนเราค่อนข้างหน้าตาดีค่ะ หล่อเลยก็ว่าได้ เค้าไม่เคยจีบผญค่ะ มีแต่ผญ มาประเคนถึงที่ แต่กับเราเค้าจีบค่ะ และเราไม่เคยบอกเค้าว่าเรายังซิง แต่ด้วยบุคลิกเราเป็นคนห้าวๆแก่นๆค่ะ เพื่อนผู้ชายเยอะ คนอื่นมองก็ว่าอีนี่คงไม่เหลือค่ะ55555 เค้าก็คิดแบบนั้นค่ะ  แต่จนถึงวันนั้นค่ะ เค้ารู้เอง (เขิน อิอิ ) ต้องบอกก่อนว่าแฟนเราไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงมาให้กวนใจเลยค่ะตั้งแต่คบกันมา อันนี้พวกรุ่นน้องและเพื่อนเค้าก็บอกค่ะว่าแฟนเราเปลี่ยนไปเยอะ และเค้ารักเราจริงค่ะ เค้าไปคุยกับพวกน้องๆและเพื่อนบ่อยๆ ว่าเหมือนมันอิ่มตัวแล้วเรื่องผญ เจอแต่แบบอย่างนั้น เราไม่เหมือนใครค่ะ (อันนี้เค้าพูดกับเพื่อนเค้าน้าา ไม่ได้คิดเอง55555) แต่จะมีช่วงเทศกาลคือเค้าจะกลับบ้านต่างจังหวัด(เราไม่ได้กลับด้วย) ก็จะมีไปเจอเพื่อนบ้าง กินเหล้า ไปเที่ยว ตามประสา อันนี้เราเข้าใจค่ะ ไม่เคยโทรตามโทรจิก ขอแค่บอกก่อนว่าจะไปไหน กลับแล้วโทรบอกด้วยแค่นั้นค่ะ เพราะถือว่านานๆที แต่คือเค้าจะติดเพื่อนมากค่ะ มากจนแบบบางวันถ้าเราไม่ทักไปเค้าก็จะไม่ทักหรือโทรมาเลยเพราะอยู่กับเพื่อนค่ะ แล้วแฟนเราเป็นคนตลกค่ะนิสัยดี เพื่อนก็จะเยอะ รุ่นพี่รุ่นน้องก็จะพากันมาหาเป็นขโยงเลยค่ะ เวลากลับบ้าน โทรหาเราแค่ตอนจะออกไปไหน และตอนจะนอนค่ะ วันๆแทบไม่ได้คุยกันเลยเวลาเค้ากลับบ้าน แต่เราก็พยายามไม่เก็บมาคิดค่ะเพราะคิดว่าเค้ากลับกรุงเทพเมื่อไหร่ เค้าก็คุยกับเราเหมือนเดิม ก็จะเป็นแบบนี้มาตลอดค่ะ ช่วงเค้ากลับบ้าน จนมาเมื่อสิงหาที่ผ่านมาค่ะ แฟนเราต้องกลับบ้านเพื่อเกณฑ์ทหาร แล้วแฟนเราได้ใบแดงค่ะ ผลัด2 ไป วันนี้แหละค่ะ วันที่3พ.ย ก็ตามเคยค่ะ ได้ใบแดงเสร็จก็กินเหล้าย้อมใจอะไรกับเพื่อนก็ว่าไป เหมือนเดิมค่ะ แทบไม่ได้คุยกัน และเมื่อ22ตุลาที่ผ่านมาแฟนกลับบ้านค่ะ เพื่อเตรียมตัวรายงานตัวทหารบลาๆ เหตุการณ์มันเริ่มตั้งแต่ครั้งนี้ค่ะ คือตั้งแต่วันที่22 แฟนเราก็เหมือนเคยค่ะกลับบ้าน กินเหล้า เจอเพื่อน ไม่ทักไม่โทรเหมือนเดิม เราก็อ่ะเข้าใจว่าเดี๋ยวจะไปทหารล่ะ ให้อยู่กับเพื่อนหน่อย เดี๋ยวกลางคืนคงโทรหาเราเอง (คนดีไปอีกกก) สรุปคืนแรกไม่มีสายจากเค้าเลยค่ะ เช้ามาน้องสาวเค้าเอาเบอร์เค้าโทรมาบอกว่าไปนอนเมาอ้วกอยู่บ้านเพื่อน พอเค้าโทรมาก็ อ่ะ บ่นๆๆ ตามประสาค่ะ วันต่อมาก็กินเหล้าอีก สามสี่วันติดอ่ะค่ะ เราก็ไม่รู้ว่าเค้าเครียดที่จะไปทหารหรือเปล่า เพราะไม่ได้ได้คุยกันเลยค่ะ วันที่26เค้าโทรมาบอกว่าเออวันนี้จะอยู่บ้านนะ จะไม่กินล่ะจะเตรียมร่างกาย เดี๋ยวคืนนี้โทรคุยกันนะ เราก็ดีใจค่ะ เพราะตั้งแต่กลับครั้งนี้ไม่ได้คุยกันเป็นจิตจะลักษณะซักที พอตกกลางคืนเราก็รอเค้าไม่โทรมาซักที เราเลยทักไปหา สรุปกินเหล้าอยู่กับเพื่อนค่ะ กินอยู่ที่บ้านนั่นแหละ แต่คือสัญญากับเราแล้วมั๊ยอ่ะ ว่าคืนนี้จะโทรหา ครั้งนี้ เราโกรธมากค่ะ เพราะคิดว่าเหลือเวลาคุยกันอีกไม่กี่วันแล้ว ทำไมไม่ให้ความสำคัญกับเราบ้าง เค้าก็ขอโทษค่ะ ล่ะบอกขออีกวันนึง พรุ่งนี้ไม่กินแล้ว เราก็เออออ แต่ยังโกรธและงอนอยู่ค่ะ วันต่อมา เค้าก็ไม่ได้กินเหล้าค่ะ เค้าก็ไปช่วยยายทำนา ตัดหญ้าไรงี้ค่ะ เราก็โอเค เค้าช่วยยาย ไม่ได้คุยกับเราไม่เป็นไร อย่างน้อยเค้าก็ไม่ได้ไปกินเหล้าหรือไปไหน เดี๋ยวกลางคืนคงโทรมา ตกเย็นโทรมาบอกค่ะ  น้องมาหาชวนกินเหล้า กินเป็นเพื่อนน้อง สงสารน้องนั่นนี่ เราก็บอกแล้วเราหละ เรารอที่จะคุยกับเค้าตั้งแต่วันที่22 ไม่สงสารเราบ้างหรอ เค้าก็เงียบค่ะ ก็บอกเออน่า สงสารน้องๆ กินนิดเดียว เราตัดสายทิ้งเลยค่ะ กลางคืนเค้าโทรมาค่ะ บอกทำตามสัญญาไงบอกแล้วจะโทรหา เราจากงอนๆอยู่ก็หายงอนไปเลยค่ะ แต่ยังเล่นตัวอยู่ สรุป คุยได้ไม่ถึง10นาทีค่ะ เมาหลับคาสายไปเลยย มาวันที่31ค่ะ เพื่อนเราชวนเราไปเที่ยววันฮาโลวีน เราก็โอเคไปก็ไป เพราะเราคิดว่าแฟนเราคงไม่พลาดแน่นอน คงไปกับพวกเพื่อนๆ เราไปขอแฟนค่ะ เราถามเค้าวันนี้ไปไหนมั๊ย เค้าบอกไม่ไปค่ะ นอนอยู่บ้าน เราก็คิดว่าเราจะทิ้งให้แฟนอยู่คนเดียวแล้วเราไปเที่ยวหรอ ทั้งๆที่แฟนจะไปทหารล่ะ เราเลยยกเลิกเพื่อนไปค่ะ ว่าเออกูไม่ไปล่ะนะ แฟนกูไม่อยากให้ไปให้อยู่คุยกัน เพราะเดี๋ยวไปทหารล่ะ เราก็อยากกอบโกยความสุขและเวลาที่จะได้อยู่กับเค้าให้มากที่สุดค่ะ เพื่อนเราก็เข้าใจค่ะ พอซัก2ทุ่ม เค้าโทรมาบอกค่ะ ว่าน้องชวนไปร้านเหล้า เลี้ยงส่งทหารเราบอกเอ้าตอนแรกถามแล้วบอกไม่ไปไหน เราเลยยกเลิกเพื่อนไป เราก็ว่าๅเค้า เค้าบอกน้องเพิ่งมาบอกตอนนี้ถึงร้านเหล้าแล้ว แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่ความโกรธหรืองอนค่ะ มันเหมือนมันเฟลไปหมดทุกอย่าง มันนอยด์ มันเหนื่อย จนไม่รู้จะพูดอะไรเลยค่ะ ทำไมเค้าถึงได้สนใจและใส่ใจเพื่อนได้ขนาดนี้ แต่กับเราก็อย่างที่เห็นค่ะ สุดท้ายกลายเป็นเราที่อยู่คนเดียวในคืนนั้น วันต่อมาเค้าโทรมา เรารับค่ะ แต่เราไม่ได้พูดอะไรเลย ไม่ใช่ว่าโกรธนะคะ แต่มันไม่รู้จะพูดอะไร มันจุก มันอึดอัด มันน้อยใจ เรากะว่าก็ไม่ต้องคุยกันแล้วแหละ ไม่ต้องพูดไม่ต้องร่ำลากัน ถ้ายังเป็นแบบนี้ ก็จากกันไปทั้งความรู้สึกแบบนี้นี่แหละ  แต่ก็แพ้ใจตัวเองค่ะ คืนสุดท้ายก่อนเค้าจะไปเราส่งข้อความไปหาเค้าว่าวันนี้ให้อีกวันสุดท้ายเต็มที่กับเพื่อน แต่คืนนี้เราขอไม่ให้ไปไหน เราขอให้เป็นคืนของเราบ้าง เค้าบอกให้อยู่แล้ว เค้าก็โทรมาตามสัญญาค่ะ ก็คุยกันเปิดใจกันบ้าง เราก็พยายามลืมสิ่งที่ผ่านมาที่งอนที่โกรธไปค่ะ เพราะไม่อยากทะเลาะกันก่อนจากกัน มันทรมานนะคะ แค่คิดว่าจะไม่ได้คุยกันอีก2เดือนก็ใจหายแล้วค่ะ แฟนเราเป็นคนปากไม่ตรงกับใจค่ะ จะชอบทำชอบพูดเหมือนไม่เป็นอะไร เราก็พูดในสิ่งที่เราอยากจะพูดค่ะ ตั้งใจฝึกนะ เค้าจะรอ ฝึกเสร็จโทรหาด้วยนะ เยี่ยมญาติได้วันไหนบอกด้วยนะ พูดไปก็ร้องไห้ไปค่ะ แต่ไม่อยากให้เค้าเห็นแต่เค้าก็รู้ค่ะ เค้าก็บอกไม่ต้องร้อง เราก็ถามไม่มีไรจะบอกเราบ้างหรอ เค้าบอกว่าก็ปกติ เดี๋ยวก็ได้คุยกันเจอกันอยู่แล้ว จะบอกลากันทำไม เข้าใจว่าเป็นคนแบบหวานไม่เป็นอ่ะ แต่นี่คือมันวันสุดท้ายแล้วมั๊ยอ่ะ เราไม่ได้ต้องการคำหวานอะไรเลยค่ะ เราต้องการแค่คำเดียวคือคำว่า รอเค้านะ แค่นี้เองค่ะ เราก็อยากได้กำลังใจในการรอบ้าง คนติดเศร้าแค่ไหน คนรอทรมานกว่าค่ะ เราก็คิดว่าเค้าคงไม่ชอบการร่ำลาค่ะ ไม่อยากเศร้าเลยไม่พูดอะไรที่มันเหมือนการลากัน ซักพักเพื่อนโทรมาค่ะ เราก็บอกไปคุยกับเพื่อนเถอะ พรุ่งนี้เดินทางปลอดภัยนะ แล้วเราก็วาง ซักพักเค้าโทรหลับมาค่ะ เค้าบอกน้องโทรมาอวยพรไรงี้ เราคิดในใจที่ผ่านมาเป็นอาทิตย์ยังร่ำลากันไม่เสร็จไงว่ะ เราเลยถามพรุ่งนี้ไปยังไง ใครไปส่ง สรุปอีรุ่นน้องรุ่นพี่ พวกเพื่อนที่มากินเหล้าฟรีกันทุกวัน ไม่เห็นหัวเลยค่ะ มีแค่ที่บ้านเค้าไปส่ง ใจเราก็เห็นใจแฟนค่ะ อีกใจก็โกรธพวกเพื่อน อีกใจก็สงสารตัวเอง ปนกันไปหมดค่ะ ความรู้สึกตอนนี้ เราก็บอกขอโทษที่ไม่ได้ไปส่งขึ้นรถ เราติดเรียนค่ะ เค้าก็เข้าใจ เราบอกพรุ่งนี้จะขึ้นรถแล้วโทรหาด้วย เค้าก็เงียบไปซักพัก เราก็นึกว่าเน็ตไม่ดี แล้วเราเหมือนได้ยินเหมือนเสียงคนสูดน้ำมูก เค้าเรียกว่าอะไรเรียกไม่ถูก55555 เราก็ถามเค้าได้ยินมั๊ยเค้าบอกได้ยินืแต่เสียงอู้อี้เหมือนคนร้องไห้ค่ะ แต่ก็ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองขนาดนั้น ว่าคนอย่างเค้าจะเสียน้ำตาให้เรา แล้วเค้าก็พูดขึ้นมาว่า ขอโทษที่ผ่านมาที่ไม่เคยเป็นแฟนที่ดี เค้าให้ความสำคัญกับทุกคน แต่อาจไม่ได้ใส่ใจเราเต็มที่ เพราะคิดว่าเราเดี๋ยวก็หายโกรธเองไรงี้ตามประสาผู้หญิง เค้าขอโทษ เราก็ยิ้มทั้งน้ำตาค่ะ55555 แล้วก็บอกว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้โทรปลุกนะ เค้าก็บอกรักเรา แล้วแว่วๆเหมือนได้ยินว่า ก็ไม่ต้องไปไหนก็รอเค้าแหละ แปปเดียว เราก็ห้ะ เค้าก็บอกป่าว เราก็บอกฝันดีค่ะ ตอนนี้เค้าก็คาสายอยู่กับเราค่ะ ไม่อยากให้ถึงเช้าเลย เหมือนจะเคลียร์เข้าใจกันได้แค่60% แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ร่ำลากันเลย เราก็หวังว่าระยะเวลาอีก2เดือนข้างหน้า การคิดถึงเค้าจะทำให้เราลืมสิ่งที่ผ่านมาที่มันยังติดอยู่อีก40% ได้ค่ะ เราอยากคิดถึงเค้าอย่างเต็มที่100% โดยไม่ต้องมาคิดเรื่องอะไร ให้มันคาใจ แต่ถ้าสมมติว่าฝึกเสร็จแล้วไปหาเพื่อนก่อนเป็นสิ่งแรกนี่เราก็คงต้องกลับมาคิดใหม่แล้วค่ะ ว่าเค้ายังต้องการเรามั๊ย ให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ล่ะกันค่ะ ว่าคนติดกับคนรอใครจะซื่อสัตย์มากกว่ากัน 🙂