เจ็บปวดทุกครั้งที่นึกถึงรอยยิ้มในครั้งเก่า(แอบรักเพื่อน)

ตามหัวข้อเลยค่ะ เพื่อนๆมีวิธีจัดการกับชีวิตหลังความเจ็บปวดยังไงบ้างค่ะ สำหรับเราตอนนี้ แค่คิดก็เจ็บปวด ทั้งๆที่ไม่อยากคิดถึง อยากนึกถึง ตอนนอนก็ฝันถึง ตื่นมาก็เคว้ง รอยยิ้มความสุขหายไป เราอยากกลับมา

ถ้าจบแบบนี้น้ำตานองประเทศแน่ ขนาดฉากที่สันต์เจอลำยองตอนตัวเป็นแผลแล้วไม่รังเกียจอุ้มลำยองไปส่งบ้าน แล้วลำยองยิ้มให้ ไม่มีบทพูดแต่เราว่ามันกินใจนะ แววตาของคู่มันสื่อได้ดี ลำยองตะเกียกตะกายพาตัวเองขึ้น

คนรักที่เข้ามามันจะมีอยู่สองแบบ แบบที่ว่าคุยไปแล้วรู้สึกว่าใช่ กับแบบที่คุยไปแล้วรู้สึกว่ามันไม่ใช่ แต่เมื่อไหร่ที่เรายอมรับ เปิดใจ เปิดให้คนหนึ่งคน"เข้า"มาในชีวิตเรา ย่อมแปลว่าเราเปิดโอกาส

เข้าใจความรู้สึกของเฟิร์สที่สุด ที่เห็นใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มได้มากขนาดนี้ ความเจ็บปวดที่ฝังลึกอยู่ข้างในใจมันมากกว่ารอยยิ้มที่แสดงออกมาอีกนะ จีบคนที่ตัวเองชอบไม่ติด ครอบครัวมีปัญหาแตกแยก, โดนเพื่อนๆ

วันดีๆเรื่มขึ้นแล้วที่ตัวของเราเอง มอบรอยยิ้มแห่งความเป็นมิตรให้กันและกัน กราบสามครั้งแล้วนึกถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เรื่องที่ในอดีตนั้นผ่านไปแล้ว เรื่องในอนาคตนั้นยังมาไม่ถึง อยู่กับปัจจุบันรับ

คือมันอาจฟังดูเป็นเรื่องปกติ ที่อาจารย์ที่ปรึกษา จะต้องมีลูกศิทย์รุ่นใหม่ ๆ เข้ามาแทนที่เรา แล้วก็เป็นธรรมดาที่อาจารย์เขาจะหันไปดูแลเอาใจใส่ให้ความรักกับลูกศิทย์รุ่นใหม่ที่มาแทนเรา ... เหตุการณ์นี้มัน