อยู่ด้วยกันแต่เหมือนต่างคนต่างอยู่

เรากับแฟนทำงานอยู่ด้วยกันมาได้เกือบสามปีละช่วงปีแรกก็โอเคทุกอย่างมีอะไรก้อคุยกันปรึกษากันพอเข้าปีที่สองแฟนเริ่มติดเพื่อนติดพี่มาก ชนิดที่ว่าเลิกงานก็จะอยู่กับพวกพี่พวกเพื่อนเลยยังไม่กลับบ้าน กลับอีกทีก็ห้าทุ่มเที่ยงคืนซึ่งเวลานั้นเราหลับไปแล้ว กลายเป็นว่าทุกวันนี้แทบไม่ได้คุยกันเลยความรู้สึกเราตอนนี้เหมือนคนที่อาศัยอยู่ร่วมกันเฉยๆไม่ใช่แฟน เหมือนเรามีหน้าที่แค่ ซักผ้า ทำความสะอาดบ้าน ทำกับข้าว ซ่อมทุกอย่างในบ้านที่มันพัง เขากลับบ้านมาคือทุกอย่างในบ้านเรียบร้อยหมดแล้วมีคนทำกับข้าวให้ ผ้าก็มีคนซักให้ เราเหนื่อยใจมากเลยบางทีมีอะไรเราก็อยากปรึกษากับแฟนบ้าง แต่ไม่เคยได้ปรึกษาหรอกค่ะทุกวันนี้เวลาทุกข์ใจเราได้แต่คิดว่า เดียวมันก็ดีขึ้น เราก็ไม่รู้จะทนได้อีกนานแค่ไหน เราก็รักเขาแหบะไม่ได้อยากจะเลิกกับเขาแต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเราคงต้องกลับมาคิดใหม่แล้วแหละว่าควรไปต่อหรือพอแค่นี้