คำว่า "ครอบครัว" มันมีอยู่จริงไหมคะ ถ้าเป็นชีวิตเราแล้วอ่ะครอบครัวไม่มีอยู่จริงบนโลก พูดจริงๆนะคะวันนี้เป็นวันพฤหัสบดีที่แย่ที่สุดของเรามาก
ตั้งแต่เช้าจรดเย็นเราโดนเพื่อนล้อมาทั้งวัน พอกับมาบ้านทานข้าวยังไม่ทันอิ่มก็มีแม่มาบ่นเรื่องต่างๆ เรื่องนู่นี่นั่น อย่างเช่น ทำไมช่วงนี้ดุพฤติกรรมและการเรียนดูแย่ลง เราอยากจะพูดดังๆว่า "แค่หนูเรียนเหนื่อยมาทั้งวัน แม่ยังจะมาบ่นสารพัดอะไรหนูอีกล่ะ" มันเป็นประโยคที่อัดอั้นมาตั้งแต่2ปีก่อน
ปัจจุบันเราอายุ 12 ปี เรียนอยู่ชั้นป.6 ก็เป็นช่วงเข้าสู่วัยรุ่นอ่ะค่ะ ส่วนพ่อกับแม่เราเป็นคนหัวโบราณมาก อายุก็ 50 กันละ เราก็เบื่อเหมือนกันนะคะที่ต้องมีใครมาจู้จี้จุกจิก อ้อ!ละเรื่องที่รร.ค่ะ เราได้เข้าห้องปกครอง1ครั้งเนื่องจากทะเลาะกับเพื่อนในห้อง เอาจริงๆนะคะ ตั้งแต่ป.1-4 เราเป็นเด็กตั้งใจเรียนมาก ได้เกรด4และที่1มาโดยตลอด แต่พอยิ่งเรียนยิ่งกดดัน ไม่ใช่กดดันแค่เรื่องที่รร.นะคะ เรื่องที่บ้านก็มีอีกเพียบ วันนี้ก็เป็นวันนึงในล้านล้านครั้งที่เรา...เรา...เราโดนพ่อแม่ด่า ด่าแบบแรงมาก ด่าจนเราต้องรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำเพื่อร้องไห้ระบายความในใจออกมา แต่มันก็คงเป็นเรื่องทั่วๆไปของคนที่โดนพ่อแม่ด่าใช่ไหมคะ แต่ทุกครึ้งที่เราโดนว่า โดนด่าเนี่ยเรามักจะเก็บเอามานั่งคิด นั่งทบทวนจนอยู่ดีๆก็ร้องไห้มาซะงั้น ก็เชื่อแล้วคะที่เขาบอกกันว่า"คนที่เฮฮาที่สุด คือคนที่เวลาร้องไห้จะน่าสงสารที่สุด" ก็..ก็...ก็ไม่รู้นะคะว่าต่อไปเราจะเป็นคนแบบไหน อาจจะเป็นไปโพล่าไปเลยก็ได้ไม่งั้นก็โรคซึมเศร้า แต่ที่ทุกวันนี้เรายังอยู่ได้เนี่ย
เพราะกำลังใจจากเพื่อนๆ คำว่า"เพื่อน" คำว่าเพื่อนนี่แหละค่ะ ที่ยังทำให้เรายิ้มได้ มีความสุขได้ เราปิดบังทุกอย่างที่เกี่ยวกับครอบครัวเรา เพื่อไม่ให้
เพื่อนต้องห่วงเรา สิ่งที่เราต้องการตอนนี้คือ การที่พ่อและแม่ เข้าใจความรู้สึกของเราบ้าง ไม่ใช่แค่เราแสดงออกทางหน้าตา พ่อแม่ก็ตัดสินได้ เราต้องการแค่ครอบครัวเราอบอุ่นเหมือนครอบครัวอื่นบ้าง เราอาศัยอยู่กับพ่อ แม่ ลุง ป้า ละก็น้อง(บ้านเรากำลังสร้าง) เหมือนเราเป็นส่วนเกิน ส่วนเกินที่ต้องทนดูครอบครัวของน้องมีความสุข เราอิจฉาน้องมากที่เกิดมาเจอพ่อแม่ที่ดี หาของอร่อยๆให้กิน ตัดมาที่ครอบครัวเรา...ที่ไม่เคยซื้อของที่เราอยากได้ อยากใช้ อยากกินบ้างเลยเฮ่อ...ก็อาจจะเป็นเราทำบุญมาน้อยอ่ะเนอะ เลยต้องมาเจออะไรแบบนี้ แต่ที่เรามาแชร์ความรู้สึกแย่ๆเหล่านี้เนี่ยไม่ใช่เพราะเราต้องการว่าพ่อแม่ตัวเองนะคะแค่อยากมาขอกำลังใจให้เราได้มีความสุขเหมือนเมื่อก่อน เราขอบคุณทุกคนที่มาอ่านกระทู้เรา ถ้าใครมีเรื่องอะไรก็มาแชร์ความรู้สึกได้นะคะ
ครอบครัวคือสิ่งที่ดีที่สุดรึป่าว
ตั้งแต่เช้าจรดเย็นเราโดนเพื่อนล้อมาทั้งวัน พอกับมาบ้านทานข้าวยังไม่ทันอิ่มก็มีแม่มาบ่นเรื่องต่างๆ เรื่องนู่นี่นั่น อย่างเช่น ทำไมช่วงนี้ดุพฤติกรรมและการเรียนดูแย่ลง เราอยากจะพูดดังๆว่า "แค่หนูเรียนเหนื่อยมาทั้งวัน แม่ยังจะมาบ่นสารพัดอะไรหนูอีกล่ะ" มันเป็นประโยคที่อัดอั้นมาตั้งแต่2ปีก่อน
ปัจจุบันเราอายุ 12 ปี เรียนอยู่ชั้นป.6 ก็เป็นช่วงเข้าสู่วัยรุ่นอ่ะค่ะ ส่วนพ่อกับแม่เราเป็นคนหัวโบราณมาก อายุก็ 50 กันละ เราก็เบื่อเหมือนกันนะคะที่ต้องมีใครมาจู้จี้จุกจิก อ้อ!ละเรื่องที่รร.ค่ะ เราได้เข้าห้องปกครอง1ครั้งเนื่องจากทะเลาะกับเพื่อนในห้อง เอาจริงๆนะคะ ตั้งแต่ป.1-4 เราเป็นเด็กตั้งใจเรียนมาก ได้เกรด4และที่1มาโดยตลอด แต่พอยิ่งเรียนยิ่งกดดัน ไม่ใช่กดดันแค่เรื่องที่รร.นะคะ เรื่องที่บ้านก็มีอีกเพียบ วันนี้ก็เป็นวันนึงในล้านล้านครั้งที่เรา...เรา...เราโดนพ่อแม่ด่า ด่าแบบแรงมาก ด่าจนเราต้องรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำเพื่อร้องไห้ระบายความในใจออกมา แต่มันก็คงเป็นเรื่องทั่วๆไปของคนที่โดนพ่อแม่ด่าใช่ไหมคะ แต่ทุกครึ้งที่เราโดนว่า โดนด่าเนี่ยเรามักจะเก็บเอามานั่งคิด นั่งทบทวนจนอยู่ดีๆก็ร้องไห้มาซะงั้น ก็เชื่อแล้วคะที่เขาบอกกันว่า"คนที่เฮฮาที่สุด คือคนที่เวลาร้องไห้จะน่าสงสารที่สุด" ก็..ก็...ก็ไม่รู้นะคะว่าต่อไปเราจะเป็นคนแบบไหน อาจจะเป็นไปโพล่าไปเลยก็ได้ไม่งั้นก็โรคซึมเศร้า แต่ที่ทุกวันนี้เรายังอยู่ได้เนี่ย
เพราะกำลังใจจากเพื่อนๆ คำว่า"เพื่อน" คำว่าเพื่อนนี่แหละค่ะ ที่ยังทำให้เรายิ้มได้ มีความสุขได้ เราปิดบังทุกอย่างที่เกี่ยวกับครอบครัวเรา เพื่อไม่ให้
เพื่อนต้องห่วงเรา สิ่งที่เราต้องการตอนนี้คือ การที่พ่อและแม่ เข้าใจความรู้สึกของเราบ้าง ไม่ใช่แค่เราแสดงออกทางหน้าตา พ่อแม่ก็ตัดสินได้ เราต้องการแค่ครอบครัวเราอบอุ่นเหมือนครอบครัวอื่นบ้าง เราอาศัยอยู่กับพ่อ แม่ ลุง ป้า ละก็น้อง(บ้านเรากำลังสร้าง) เหมือนเราเป็นส่วนเกิน ส่วนเกินที่ต้องทนดูครอบครัวของน้องมีความสุข เราอิจฉาน้องมากที่เกิดมาเจอพ่อแม่ที่ดี หาของอร่อยๆให้กิน ตัดมาที่ครอบครัวเรา...ที่ไม่เคยซื้อของที่เราอยากได้ อยากใช้ อยากกินบ้างเลยเฮ่อ...ก็อาจจะเป็นเราทำบุญมาน้อยอ่ะเนอะ เลยต้องมาเจออะไรแบบนี้ แต่ที่เรามาแชร์ความรู้สึกแย่ๆเหล่านี้เนี่ยไม่ใช่เพราะเราต้องการว่าพ่อแม่ตัวเองนะคะแค่อยากมาขอกำลังใจให้เราได้มีความสุขเหมือนเมื่อก่อน เราขอบคุณทุกคนที่มาอ่านกระทู้เรา ถ้าใครมีเรื่องอะไรก็มาแชร์ความรู้สึกได้นะคะ