สวัสดีครับ ผมมีเรื่องจะแชร์ประสบการณ์ และขอคำแนะนำครับ เรื่องมีอยู่ว่า
ตอนผมอยู่ ม.3 ช่วงเทอม 2 ผมได้รู้จักเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ยิมแห่งหนึ่ง ช่วงนั้นผมชอบไปตีแบตกับเพื่อนๆ ตามภาษาเด็กๆ ช่วงนั้นเหมือนเพื่อนๆ ส่วนใหญ่จะเริ่มมีแฟนกัน มันก็จะเป็นเรื่องที่ปกติ ทำให้ตังผมเองก็อยากมีบ้าง ผมเห็นเด็กผู้หญิงคนนั้น ผมเกิดชอบเค้ามาก ผมจำหน้าเค้าไว้ และผมอยู่ว่าเค้าอยู่ รร.อะไร และเพื่อนเค้า ผมก็เป็นเพื่อนใน FB ผมจำเค้าไปส่องหาเค้าใน list รายชื่อจนเจอ (ไม่รู้อะไร ทำให้ผมทำอะไรแบบนี้ 555) จนเจอ!! ผมก็เลยทักจีบๆๆ จีบกันเป็นเดือน เราก็เป็นแฟนกัน ณ ตอนนั้นก็มีเลิกๆ งอนๆ ตามภาษาเด็กๆ มันก็ดีนะ คบกันมา 3 ปี 25 วันจำได้เลิกหลังวันคริสมาส รร. 1 วัน หลังจากเลิกกับเค้าช่วงนั้นพูดเลยว่ากินเหล้าครับจากที่ไม่ดินก็กิน บุหรี่ก็เอา เอาหมด จนผ่านไปคิดว่าไม่ถึงเดือนที่หลังจากเลิก เค้าก็ ตั้งคบกับคนอื่น มันทำให้ผมนั้นทำไรแย่ไปกว่าเดิม กินเหล้าทุกวันทุกเย็น แต่หลังจากคบกันผมไปง้อเค้า บ่อยมากๆ จนแม่เค้าสงสารผมแต่เค้าก็ไม่เลือกที่จะคบผมต่อไป...ผมก็บอกตัวเองนะมันจบและ ผมเสียใจเค้ามาเป็นปีๆ จนผมมีแฟนใหม่ตอนประมาณจะเข้าปี 1 ผมก็ยังคิดถึงเค้าสุดท้ายผมก็เลิกกับแฟนใหม่ที่คบเพราะด้วยความรู้สึก เรียนต่างที่กันค่อนข้างไกลก็เลยต้องเลิกถือว่าจบด้วยดี ยังเป็นเพื่อนกันได้ กลับมาที่แฟนเก่าผมได้ปลดบล็อคเฟสเค้าทั้งหมด ผมคิดถึงเค้าอยู่ส่องอยู่ตลอด จนผมตัดสินใจกลับไปคุยน่าจะประมาณถ้าจำไม่ผิดปี 3 ซึ่งดีครับตอนนั้นเค้าไม่มีแฟนพอดี โสดกันทั้งคู่ว่างั้น แต่ยอมรับเลยนะ ผมตอนนั้นคนคุยเยอะมากๆ แต่ที่เด่นๆ คือพยาบาลซึ่งเป็นวัยทำงานอายุห่างกับผมพอสมควร กับแฟนเก่า จนสุดท้ายท้ายสุดการจับปลาสองมือ มันย่อมไม่ได้ ซึ่งตอนนั้นแฟนเก่าก็รู้ว่าผมคุยซ้อนเลยถามผม จะเลือกใคร?แปลกดีผมเลือกพยาบาล การตัดสินใจนี้แน่นอนครับเค้าเสียใจมากจนมีประโยคที่จำจนถึงทุกวันนี้ "เราเข้าใจเธอแล้ว ว่าตอนนั้นเธอรู้สึกยังไง เจ็บขนาดไหน เธอได้เอาคืนเราแล้วนะ ถือว่าเราเจ๊าๆกันแล้วนะ " ครับนั้นแหล่ะครับ ผมนี้ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยกับเค้า ผมทำอะไรเย็นชามาก ผมก็คบกับพยาบาลไป แน่นอนแฟนเก่า ก็ตัดการติดต่อผมทั้งหมด ผมคบกับพยาบาลได้สักปีกว่าๆ ระหว่างนั้นผมก็จับได้ว่าเค้าก็คุยกับอีกคนอีก ความไม่ไว้ใจก็เกิดขึ้น บวกกับความเบื่อหลายๆเรื่อง ผมจึงจำเป็นต้องเลิกคือหักอกเลย ผมก็อยู่คนเดียวมาสักพัก มีผญ.เข้ามาในชีวิตค่อนข้างเยอะ ผมก็กลับไปส่องแฟนเก่าเหมือนเดิมโดยใช้ FB ของเพื่อน พี่ แม่ บ้าง และผมจำเบอร์ของเค้าได้ ผมจึงเลิกที่จะโทรไปหา บอกว่า อยากกินข้าวด้วย อยากคุย พอเราได้คุยกัน เค้าก็กลับมาคบกับผมอีกครั้งสักเกือบๆปี ทะเลาะๆ กัน ผมก็เลิกกับเค้าอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ืต่างคนต่างไม่บล็อคกัน ผมไปเดือนกว่า ผมก็ได้คุยกับรุ่นน้องที่มหาลัยอี๊กกก แต่อย่างว่ารุ่นน้องเค้าก็ไม่เลือกก็ อกหักไป จนสุดท้ายผมก็กลับมาคุยกับแฟนเก่าอีกรอบ แต่คราวนี้เค้าไม่อยากคบแต่เค้าเสนอสถานะ FWB (Friend with benefit) การคบแบบไม่ผูกมัด ไปๆ มาๆ เค้าก็รับไม่ได้ ผมก็รับไม่ค่อยได้เท่าไหร่กับสถานะแบบนี้ผมยังรักเค้าอยู่ ทำแบบนั้นไม่ลง สุดท้ายก็กลับมาคบกันจนถึงปัจจุบัน ณ ตอนนี้ผมมีภาระที่ต้องทำ คือผมต้องแยกจากเค้าไปประมาณ 5 เดือน เพราะสถานะงานบางอย่างทำให้ไม่ได้เจอกัน ทำให้ความสัมพันธ์ของเราสองคนนั้นสั่นครอนพอสมควร ด้วยสิ่งที่ผมทำอยู่ ไม่มีเวลาใส่ใจ สถานะด้วย ตอนนี้ผมกลัวๆ กลัวทีาจะเสียเต้ามากๆ เหมือนตอนทีาเลิกกันครั้งแรก เค้าไม่สัญญากับผมนะว่าอีก 4-5 เดือนถ้าผมกลับไป เค้าจะอยู่กับผมหรือไม่ เค้าตอบไม่ได้ มันบั่นทอนตัวผมมากๆ และผมก็ทำไรไม่ได้ นอกจากการประคับประคองเท่าที่จะทำได้ เค้าไม่มั่นใจว่าเค้าจะไม่ไปคบใคร หรือจะรอผม ผมไม่อยากหาใครใหม่อีกแล้ว อายุก็เริ่มมาก ศก. ก็แบบนี้หลายๆอย่าง ตอนนี่ผมก็แค่ไม่อยากเสียเค้าไป ยังมีความรู้สึกดีให้เค้าเสมอ พยายามคุยกับเค้าให้มากที่สุด เพื่อประคองมันไว้ไม่ให้เค้าไปไหน หนักใจจริงๆครับ หวังว่าเค้ามาอ่านแล้วจะเห็นนะครับหรือรู้สึกบ้าง
ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ
รักเก่า รักเดิม และอนาคต
ตอนผมอยู่ ม.3 ช่วงเทอม 2 ผมได้รู้จักเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ยิมแห่งหนึ่ง ช่วงนั้นผมชอบไปตีแบตกับเพื่อนๆ ตามภาษาเด็กๆ ช่วงนั้นเหมือนเพื่อนๆ ส่วนใหญ่จะเริ่มมีแฟนกัน มันก็จะเป็นเรื่องที่ปกติ ทำให้ตังผมเองก็อยากมีบ้าง ผมเห็นเด็กผู้หญิงคนนั้น ผมเกิดชอบเค้ามาก ผมจำหน้าเค้าไว้ และผมอยู่ว่าเค้าอยู่ รร.อะไร และเพื่อนเค้า ผมก็เป็นเพื่อนใน FB ผมจำเค้าไปส่องหาเค้าใน list รายชื่อจนเจอ (ไม่รู้อะไร ทำให้ผมทำอะไรแบบนี้ 555) จนเจอ!! ผมก็เลยทักจีบๆๆ จีบกันเป็นเดือน เราก็เป็นแฟนกัน ณ ตอนนั้นก็มีเลิกๆ งอนๆ ตามภาษาเด็กๆ มันก็ดีนะ คบกันมา 3 ปี 25 วันจำได้เลิกหลังวันคริสมาส รร. 1 วัน หลังจากเลิกกับเค้าช่วงนั้นพูดเลยว่ากินเหล้าครับจากที่ไม่ดินก็กิน บุหรี่ก็เอา เอาหมด จนผ่านไปคิดว่าไม่ถึงเดือนที่หลังจากเลิก เค้าก็ ตั้งคบกับคนอื่น มันทำให้ผมนั้นทำไรแย่ไปกว่าเดิม กินเหล้าทุกวันทุกเย็น แต่หลังจากคบกันผมไปง้อเค้า บ่อยมากๆ จนแม่เค้าสงสารผมแต่เค้าก็ไม่เลือกที่จะคบผมต่อไป...ผมก็บอกตัวเองนะมันจบและ ผมเสียใจเค้ามาเป็นปีๆ จนผมมีแฟนใหม่ตอนประมาณจะเข้าปี 1 ผมก็ยังคิดถึงเค้าสุดท้ายผมก็เลิกกับแฟนใหม่ที่คบเพราะด้วยความรู้สึก เรียนต่างที่กันค่อนข้างไกลก็เลยต้องเลิกถือว่าจบด้วยดี ยังเป็นเพื่อนกันได้ กลับมาที่แฟนเก่าผมได้ปลดบล็อคเฟสเค้าทั้งหมด ผมคิดถึงเค้าอยู่ส่องอยู่ตลอด จนผมตัดสินใจกลับไปคุยน่าจะประมาณถ้าจำไม่ผิดปี 3 ซึ่งดีครับตอนนั้นเค้าไม่มีแฟนพอดี โสดกันทั้งคู่ว่างั้น แต่ยอมรับเลยนะ ผมตอนนั้นคนคุยเยอะมากๆ แต่ที่เด่นๆ คือพยาบาลซึ่งเป็นวัยทำงานอายุห่างกับผมพอสมควร กับแฟนเก่า จนสุดท้ายท้ายสุดการจับปลาสองมือ มันย่อมไม่ได้ ซึ่งตอนนั้นแฟนเก่าก็รู้ว่าผมคุยซ้อนเลยถามผม จะเลือกใคร?แปลกดีผมเลือกพยาบาล การตัดสินใจนี้แน่นอนครับเค้าเสียใจมากจนมีประโยคที่จำจนถึงทุกวันนี้ "เราเข้าใจเธอแล้ว ว่าตอนนั้นเธอรู้สึกยังไง เจ็บขนาดไหน เธอได้เอาคืนเราแล้วนะ ถือว่าเราเจ๊าๆกันแล้วนะ " ครับนั้นแหล่ะครับ ผมนี้ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยกับเค้า ผมทำอะไรเย็นชามาก ผมก็คบกับพยาบาลไป แน่นอนแฟนเก่า ก็ตัดการติดต่อผมทั้งหมด ผมคบกับพยาบาลได้สักปีกว่าๆ ระหว่างนั้นผมก็จับได้ว่าเค้าก็คุยกับอีกคนอีก ความไม่ไว้ใจก็เกิดขึ้น บวกกับความเบื่อหลายๆเรื่อง ผมจึงจำเป็นต้องเลิกคือหักอกเลย ผมก็อยู่คนเดียวมาสักพัก มีผญ.เข้ามาในชีวิตค่อนข้างเยอะ ผมก็กลับไปส่องแฟนเก่าเหมือนเดิมโดยใช้ FB ของเพื่อน พี่ แม่ บ้าง และผมจำเบอร์ของเค้าได้ ผมจึงเลิกที่จะโทรไปหา บอกว่า อยากกินข้าวด้วย อยากคุย พอเราได้คุยกัน เค้าก็กลับมาคบกับผมอีกครั้งสักเกือบๆปี ทะเลาะๆ กัน ผมก็เลิกกับเค้าอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ืต่างคนต่างไม่บล็อคกัน ผมไปเดือนกว่า ผมก็ได้คุยกับรุ่นน้องที่มหาลัยอี๊กกก แต่อย่างว่ารุ่นน้องเค้าก็ไม่เลือกก็ อกหักไป จนสุดท้ายผมก็กลับมาคุยกับแฟนเก่าอีกรอบ แต่คราวนี้เค้าไม่อยากคบแต่เค้าเสนอสถานะ FWB (Friend with benefit) การคบแบบไม่ผูกมัด ไปๆ มาๆ เค้าก็รับไม่ได้ ผมก็รับไม่ค่อยได้เท่าไหร่กับสถานะแบบนี้ผมยังรักเค้าอยู่ ทำแบบนั้นไม่ลง สุดท้ายก็กลับมาคบกันจนถึงปัจจุบัน ณ ตอนนี้ผมมีภาระที่ต้องทำ คือผมต้องแยกจากเค้าไปประมาณ 5 เดือน เพราะสถานะงานบางอย่างทำให้ไม่ได้เจอกัน ทำให้ความสัมพันธ์ของเราสองคนนั้นสั่นครอนพอสมควร ด้วยสิ่งที่ผมทำอยู่ ไม่มีเวลาใส่ใจ สถานะด้วย ตอนนี้ผมกลัวๆ กลัวทีาจะเสียเต้ามากๆ เหมือนตอนทีาเลิกกันครั้งแรก เค้าไม่สัญญากับผมนะว่าอีก 4-5 เดือนถ้าผมกลับไป เค้าจะอยู่กับผมหรือไม่ เค้าตอบไม่ได้ มันบั่นทอนตัวผมมากๆ และผมก็ทำไรไม่ได้ นอกจากการประคับประคองเท่าที่จะทำได้ เค้าไม่มั่นใจว่าเค้าจะไม่ไปคบใคร หรือจะรอผม ผมไม่อยากหาใครใหม่อีกแล้ว อายุก็เริ่มมาก ศก. ก็แบบนี้หลายๆอย่าง ตอนนี่ผมก็แค่ไม่อยากเสียเค้าไป ยังมีความรู้สึกดีให้เค้าเสมอ พยายามคุยกับเค้าให้มากที่สุด เพื่อประคองมันไว้ไม่ให้เค้าไปไหน หนักใจจริงๆครับ หวังว่าเค้ามาอ่านแล้วจะเห็นนะครับหรือรู้สึกบ้าง
ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ