เรื่องราวมีอยู่ว่า เรามีคนคุยอยู่แล้วบ้างแต่เราแอบชอบคนๆนึงเขาตรงสเปคเราทุกอย่างเลย แถมน่ารักมากด้วย จนเราทิ้งคนคุยที่คุยกันมาแรมปี เพื่อมาเริ่มต้นกับคนนี้ค่ะ วันนึงเราไปเที่ยวกับเขาสองคนค่ะ ได้รู้อะไรหลายๆอย่าง เราเริ่มชอบเขามากขึ้น แต่เขาก็ดูไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ วันนึงเขาบอกเราค่ะว่าเขาคิดกับเราแค่พี่น้อง เเล้วเขาก็บอกอีกว่าชอบคนนิสัยแบบนี้ๆ แล้วคือมันก็ไม่ตรงกับเราเลยซักข้อเดียว เราก็เริ่มตัดใจค่ะ แต่พอเวลาผ่านไปเขาดูสนใจเรามากขึ้น ใส่ใจมากขึ้น จนวันนึงเราสารภาพไปตรงๆว่าเราชอบเขา เขาก็บอกว่าชอบเหมือนกัน โอเคเราเริ่มชื้นใจขึ้นมาบ้าง จนความสัมพันธ์มันเริ่มลงลึกเรื่อยๆค่ะ จะเรียกว่าเเฟนก็ยังได่เลยค่ะ เเล้วอยู่ๆเขาก็ถามเราว่าเราเคยมีแฟนหรือยัง เราบอกเขาไปตรงๆค่ะว่าเคยมีแล้ว แต่เขาก็ขำแห้งค่ะก็ปกติ แต่พอเวลาผ่านไปเขาบอกกับเราว่าเขาไม่โอเคที่เรามีแฟนมาแล้ว เขาโอเคกับเราทุกอย่างยกเว้นเรื่องที่เราเคยมีแฟนมาแล้วค่ะ เราเศร้ามากๆความรู้สึกก็เฟลๆ เราร้องไห้หนักเลยค่ะ เเล้วเขาก็บอกว่าเดี๋ยวจะขอลองดูความรู้สึกใหม่ ค่ะเราก็งงๆว่ายังไง แต่คือมันก็ยังดีที่เขายังไม่ไปไหน วันเวลาผ่านไปไม่นานค่ะ เขาเริ่มทำตัวแปลกๆเเนะนำอย่างนู้นอย่นี้ให้เรา เราก็เริ่มแปลกใจค่ะ สักพักเขาก็บอกว่าไม่โอเคอีกเรื่องเดิมค่ะ เรื่องที่เรามีแฟนมาแล้ว เรานี่โครตเฟลค่ะ แบบเรื่องเดิมอีกแล้วหรอวะ เห้อก็เป็นแบบเดิมค่ะ เขาบอกเดี๋ยวจะลองดูความรู้สึกใหม่ ค่ะที่พีคเลยคือมันเป็นแบบนี้เกือบ10ครั้ง เราแอบท้อ แต่เรารักมากจริงๆ ความรู้สึกคืออยากมีเขาไปนานๆอยากเรียนรู้อะไรหลายๆอย่างไปพร้อมๆกัน ตอนนี้ก็คิดกับคำพูดบางอย่างของเขาว่ามันไม่เคยชัดเจนสักทีนึง อยากรู้ค่ะจะจัดการความรู้สึกนี้ยังไงคะ เรารักเขาขนาดที่ทิ้งคนๆนั้นมาเลย แต่เราไม่ได้รู้สึกดสียดายคนเก่าเลยค่ะ แค่รู้สึกไม่โอเคที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้
ความรักที่บางทีก็รักบางทีก็ไม่รักค่ะ