โดนพ่อทำร้าย เเม่ก็ด่าสารพัดเเถมขู่จะฆ่าอีก

ตั้งเเต่ตอนเด็กๆ เราทำงานบ้าน(กวาดบ้าน ถูกบ้าน ล้างจาน กรอกน้ำ หุงข้าว ฯลฯ) เป็นตั้งเเต่ป.4 เราทำมาตลอดเเต่ไม่เคยได้รับคำชมอะไรเลย มีเเต่คำด่า เเละพ่อเเม่ก็หาเรื่องมาด่าเราอีกมากมายสารพัด เราทำงานบ้านทุกอย่างซึ่งพ่อเเม่กลับมาที่บ้านเเทบไม่ต้องทำอะไรเลยนอกจากเเม่ทำกับข้าวเท่านั้น เข้าก็ยังไม่พอใจเราหาว่าเรา "กลับมาจากรร.ก็ไม่ทำอะไรเลยสบายมากเลยเนอะ" เเละเเม่เป็นคนที่ชอบพูดคำหยาบเเละชอบพูดใส่เราเเละเเต่ละคำก็จะเเรงขึ้นตามอารมณ์ของเเม่ ส่วนพ่อถ้าเค้าด่าเรา เราไม่สามารถพูดเเทรก หรืออธิบายด้วยเหตุผลได้เลย หรือถ้าเรานั่งเงียบทำหน้านิ่งเค้าก็จะหาว่าเราไม่พอใจ ไม่ฟังเค้าบ้างเเหละ พอเราขึ้นป.6เเม่เริ่มด่าเเรงขึ้นเรื่อยๆ เเละมีครั้งหนึ่งเราทะเลาะกับพ่อเรื่องอะไรสักอย่างนี้เเหละเเล้วพ่อโมโห เค้าก็เลยเอาไม้กระบี่กระบองหนามาก มาฟาดขา ลำตัว เเละก็หลังเรา เราจำได้ตอนนั้นมันบวมมาก เเละที่ลำตัวก็เป็นเเผลเลือดไหลเยอะมาก เรากลัวเเละเจ็บมากจนตัวสั่น เรารีบวิ่งออกจากบ้าน เพราะตอนเเรกเราจะวิ่งเข้าห้องเเต่พ่อดันประตูห้องเอาไว้เพราะเค้าจะมาฟาดเราอีก เหมือนอยากจะให้เราตายไปข้างหนึ่งเลย เราวิ่งหลบอยู่หลังบ้านของซอยข้างๆที่ไม่มีเจ้าของ(บ้านเราเป็นหมู่บ้านเปิดใหม่)เเล้วเค้าก็ตามหาเรา เเล้วก็เจอ เค้าก็พาเรากลับบ้าน เเล้วล้างเเผล หลังจากนั้นเค้าก็บอกว่าทำไปเพราะต้องการสั่งสอน เพราะรัก เราไม่เชื่ออะเเบบนี้มันเรียกว่ารักเหรอตีเราปางตาย ผ่านมาหลายปีพ่อเเละเเม่ก็ยังทำนิสัยเเบบนี้อยู่ (ตามจริงมันมีอีกหลายเรื่องมากที่เราเจอในระหว่างหลายปีมานี้) มีครั้งหนึ่งเราตื่นนอนเตรียมตัวจะไปอาบน้ำไปรร.เเต่เราง่วงก็เลยขอนอนเล่นบนที่นอนสักเเปบนึง เรารู้สึกตัวนะ เราไม่ได้หลับ เเม่ก็มาเคาะประตูบอกเราว่าไปอาบน้ำ เราเป็นเเบบนี้มา 3 วัน พอวันที่ 4 เเม่ก็เคาะประตูปลุกเรา เเล้วก็ตะคอกใส่เราว่า "กูชักจะไม่ไหวกับเเล้วนะ เหลืออดกับเเล้วจริงๆ จบม.3กูไม่ส่งเรียนต่อเเล้ว จะไปไหนก็ไปไม่ต้องมาเป็นลูกกู ไม่พอใจกู ไม่ต้องมาเอาเงินกูไปรร."  เเล้ววันนั้นเราก็ไม่มีเงินไปรร.เราต้องอดข้าว กินน้ำเเทน เราก็งงว่าเราไม่พอใจเเม่ตอนไหน เเล้วเค้าก็พูดอีกว่า "พอบอกอะไรหน้าอย่างกับ" เราไม่ได้ชักสีหน้าใส่นะ ก็เวลาเราฟังใครพูดอะไรหน้าเราจะจดจ่อกับคนพูดมันเลยทำให้ดูเหมือนเราโกรธ พอเสาร์อาทิตย์มันเป็นวันหยุดเราเลยตื่นสาย พอเราตื่นเราก็อยู่ในห้องของเรา พอเราออกมาจากห้อง เเม่ก็พูดว่า "วันๆไม่ห่าอะไรหรอก อย่าให้กูเหลืออดนะ กูจะฆ่าให้ตายเลย พูดบอกสอนอะไรหน้าอย่างกับ จะไปไหนก็ไปเลยนะไม่ต้องมาเป็นลูกกู  ออกไปเลยนะ ถึงเก่งเเต่สันดานเเบบนี้กูก็ไม่เอา จะไปไหนก็ไป ไม่เห็นกูเป็นเเม่กูก็ไม่เห็นเป็นลูกเหมือนกัน" เเล้วเเม่ก็พูดด่าเราเเบบนี้มาเรื่อยๆ เเละคำพูดที่เเม่พูดตลอดคือ "กูจะฆ่าให้ตาย กูทำให้เกิดขึ้นมาได้กูก็ทำให้ตายได้" เเละเเม่บางครั้งเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เเละเเม่บอกว่ารักเรา เเต่าพฤติกรรมที่เเม่เเสดงออกมากับเรา มันเเตกต่างมากเลยนะ 
        เราอยากจะถามทุกคนว่า เราควรจะออกจากบ้านไปอยู่ของเราดีมั๊ย เเล้วเราควรจะทำยังไง เราอยู่เเบบนี้ต่อไปมันเริ่มบั้นทอนชีวิตเราขึ้นเรื่อย เริ่มไม่มีความสุช ไม่สนุกกับการเรียนเลย เเละใครพูดอะไรกระทบจิตใจนิดหน่อยเราเริ่มเอาเก็บไปคิดเเละคิดมาก ร้องไห้กับตัวเองบ่อย ๆ หรือคำพูดคำด่า การตีทำร้ายของพ่อเเละเเม่เค้าต้องการสอนอะไรบางอย่างให้เราจริงๆ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่