มาร์ค ซัคเคอร์เบิร์ก เล่นเฟสบุ๊คไหม

ผู้สร้างย่อมรู้ดีที่สุดกับถึงอันตรายต่อสิ่งที่ตนเองเป็นคนสร้าง
ผมก็เลยเกิดข้อสงสัยว่า มาร์ค ซัคเคอร์เบิร์ก เล่นเฟสบุ๊คไหม

“ลูกๆ คุณคงต้องชอบ iPad เป็นแน่จริงไหม ?”
“พวกเขาไม่ได้ใช้มันหรอก” จ็อบส์บอกกับนักข่าว “เราจำกัดเทคโนโลยีที่เด็กควรจะใช้ที่บ้าน”

“ลูกๆ ของผมบ่นออกมาบ่อยครั้ง ว่าเด็กในบ้านอื่นไม่เห็นมีกฏแบบนี้เลย” เขาพูดถึงลูกๆ “นั่นเป็นเพราะเราเป็นกลุ่มผู้ที่ได้สัมผัส และรู้ถึงอันตรายของเทคโนโลยีกลุ่มแรก ผมไม่อยากให้มันเกิดกับลูกๆ ของผม”
- Chris Anderson อดีตบรรณาธิการ Wired
https://www.macthai.com/2014/09/19/why-steve-jobs-do-not-allow-their-children-to-use-iphone-ipad/

เฟสบุ๊คถูกออกแบบมาให้เหมือนกับตู้สล๊อกแม็กชีน ที่โยกคันโยกและลุ้นว่าถูกรางวัลหรือไม่ ก็เหมือนกับเฟสบุ๊คที่มีการแจ้งเตือนสีแดง และเราต้องลุ้นตลอดเวลาว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น

เรากำลังอยู่ในยุคที่เรานำตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นอยู่ตลอดเวลาและพร้อมที่จะโกรธ เกลียด ไม่พอใจ ดีใจ ทุกข์ใจ ได้ทุกเมื่อทั่งๆที่เรากำลังนอนอยู่ในห้องนอนตัวเอง

ผมให้คำนิยายสำหรับเฟสบุ๊คว่า “โดนัลที่มีหน้าตาน่าทาน แป้งหอมหวาน ติดใจ แต่ไส้ข้างในเคลือบด้วยยาผิดที่ทำให้เราทรมานอย่างช้าๆ”
เรากำลังอยู่ในยุคที่เรานำตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นอยู่ตลอดเวลา
เคยรู้สึกมั้ยว่าวันนี้คือ have a nice day ของเรา แต่เมื่อเราเปิดเฟสบุ๊คกลับมีความรู้สึกนี้เกิดมา ทำไมชีวิตคนอื่นเขาดีจัง ทำใมเพื่อนๆเรามีทุกอย่างแต่เรามีไม่เท่าเขา ซึ่งจริงๆแล้วทุกเรื่องราวในโซเชี่ยลมีเดียถูกนำเสนอออกมาให้ดูดีกว่าความเป็นจริงไปมาก และเราก็ตกหลุมพลางตรงนี้เต็มๆ

และพร้อมที่จะโกรธ เกลียด ไม่พอใจ ดีใจ ทุกข์ใจ ได้ทุกเมื่อ
พักในบ้านที่สงบสุขของเรา แต่เมื่อเปิดเฟสบุ๊ค เรากลับต้องมารับมือกับคอมเม้นที่ดีบ้างไม่ดีบ้าง เจอข่าวที่ทำให้เราพอใจและไม่พอใจ กราฟความสุขในชีวิตของเราที่ควรจะขึ้นลงอย่างนิ่งๆ กลับเดี๋ยวดิ่งขึ้นและดิ่งลง ตามสิ่งที่เกิดขึ้นในหน้าจอมือถือ
 
ความสุขในชีวิตของใครบ้างคนอาจขึ้นอยู่กับว่าวันนั้นได้ยอดไลน์เท่าไหร่

ผมและเพื่อนไปเที่ยวในสถานที่ที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่ง แต่จู่ๆเพื่อนก็รู้สึกแย่ขึ้นมาเพราะรูปที่โพสได้ไลน์น้อยกว่าที่คิด 
“เห้ย นายลองวางมือถือและอิ่มเอมกับหน้าที่อยู่ตรงหน้าดีมั้ย”
เพื่อนสาวคนสนิทของผม ไม่อยากออกไปเที่ยวถ้าไม่ได้ภาพสำหรับอัพลงเฟสบุ๊ค
“นี้เธอ เราไปเที่ยวเพื่อเติมเต็มความสุขในชีวิต ไม่ได้ไปเที่ยวเพื่อเติมส่วนที่ขาด”

ดูเหมือนผมอาจจะตั่งแง่มาเพื่อโจมตีเฟสบุ๊คหรือโซเชี่ยลมีเดีย แต่ถ้าเรามีภูมิคุ้มกันที่ดีแล้ว มันจะเป็นเครื่องมือที่ทรงประสิทธิภาพ

-ใช้มันเพื่อขายของ โพสต์หนึ่งครั้งอาจมีคนเห็นหนึ่งพันคนพร้อมกันซึ่งมันอาจดีกว่าขายหน้าร้านที่หนึ่งวันคนเดินผ่านไม่กี่คน
-ตั่งกลุ่ม public สำหรับเพื่อนๆสมัยเรียน
-คัดไลน์เพจคุภาพสำหรับตามข่าวสาร

แท้จริงแล้วโดนัทมันก็มีหลายไส้อยู่ที่ว่าเราจะเลือกกินไส้อะไร
ไส้ที่มียาพิษ
ไส้ที่มีแต่ความอร่อย
ไส้ที่ส่งเสริมสุขภาพ

เล่นเฟสบุ๊คไม่ใช่เรื่องผิด แต่บางครั้งก็อาจถึงเวลาหยุดและนั่งไทม์แมชชีนเพื่อย้อนกลับไปมองตัวเอง ณ ช่วงเวลาที่เทคโนโลยียังไม่กลืนกินชีวิต ว่าเรามีความสุขกับสิ่งใดและโฟกัสที่เรื่องไหน

สถานะอดีต
เล่นเฟสบุ๊ค 4 ชั่วโมง/ต่อวัน
สถานะปัจจุบัน
เล่นเฟสบุ๊ค 0 นาที/ต่อวัน

เอ๊ะ.. มาร์ค ซัคเคอร์เบิร์ก เล่นเฟสบุ๊คมั้ยนะ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่