เคยรู้สึกว่าตัวเองไม่มีเพื่อนกันไหมคะ

จะเรียกว่าเป็นการบ่นก็ได้นะคะ5555เพราะคิดว่ายาวมากเลยทีเดียว  เริ่มเลยนะคะ เอานิสัยส่วนตัวของเราก่อนเลยนะคะ เราสามารถคุยหรือเข้าหากับคนอื่นก่อนได้ทุกคนเราใจแลกใจกับเพื่อนทุกคนแต่ถ้าสนิทจริงๆจะยากเพราะเพื่อนสนิทสำหรับเราคือคนที่ไว้ใจได้และพึ่งพากันได้ แต่เพื่อนที่คิดว่าสนิททุกคนก็หายไปจากชีวิตเราไม่รู้เพราะอะไร เพื่อนสนิทคนแรกคบกันมาตั้งแต่อนุบาลจนถึง ม.ปลายเรียนโรงเรียนเดียวกันตลอด คนนี้จะผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะ เวลามันทะเลาะกับที่บ้านหนักเราก็จะให้มานอนที่บ้านเราบ้างหรือถ้ามาไม่ได้เราก็จะไปอยู่เป็นเพื่อนแทน ไปเที่ยวต่างจังหวัดกับครอบครัวเพื่อนคนนี้ก็จะชวนเราไปด้วย ทำงาน กิน เที่ยว เมาด้วยกันมาตั้งแต่ไหนแต่ไร มันหายไปจากเรา(ก็คือไม่ได้ปรึกษาอะไรกันอีกเลย)หลังจากที่ไปมีแฟนเป็นช่วงมัธยมปลายหนะค่ะและแฟนของเพื่อนสนิทเราคนนี้เคยชอบเราคุยกันจนเรารู้สึกชอบมันเหมือนกัน แต่จู่ๆก็ไปชอบเพื่อนสนิทเราแล้วเพื่อนเรามันก็เล่นด้วย ตอนนั้นจุกมากทำตัวไม่ถูกเลยเวลาไปโรงเรียนเราเปลี่ยนสีแชทและพยายามคุยให้เหมือนเพื่อนปกติที่สุดและค่อยๆห่างออกมาจากเขา เวลามันเล่นน่ารักกันเราก็จะยิ้มแซวๆเขาทั้งคู่(แอบนับถือใจตัวเองเหมือนกัน ฮ่าๆๆๆๆ) เรามารู้ทีหลังว่าที่เขาไปชอบเพื่อนเราเพราะเราเย็นชาเกินไปแล้วเพื่อนเรามันเป็นคนติ๊งต๊องหัวเราะเก่งเกินเบอมาก5555นั่นแหละค่ะเพื่อนสนิทเราคนนี้มันก็หายไปพร้อมกับคนที่เรามีใจให้ จากนั้นเราก็เริ่มมีเพื่อนใหม่มีเพื่อนเยอะแบบกลุ่มใหญ่เลย8-9คน ก็คบๆเล่นๆกันจนถึงม.5 มีเพื่อนคนนึงเข้าหาเราเพื่อนคนนี้น่ารักค่ะนิสัยดีสำหรับเราเพื่อนเก่านางมีอยู่2คนแต่ลาออกกันหมดก็เหลือแต่นางที่ยังอยู่ นางเข้าหาเราเราก็เปิดใจคุยด้วยแล้วถามเพื่อนในกลุ่มว่ามีใครค้านไหมถ้าจะรับเข้ากลุ่ม หลายคนบอกว่าคนนี้ประวัติโชคโชนมาก แต่เราก็ไม่ได้สนใจแค่เขาจริงใจกับเรามันก็พอแล้วไม่ว่าเขาจะเป็นคนแบบไหน เราก็ขอให้รับเพื่อนคนนี้ไว้สดท้ายก็ได้เป็นสมาชิกใหม่ในกลุ่มเพื่อน แล้วเราก็ได้คนนี้แหละค่ะเป็นเพื่อนที่ปรึกษาในบางเรื่องที่ไม่สบายใจเพราะหลายๆเรื่องนางก็เล่าให้เราฟัง แต่เราก็ไม่กล้าเล่าทุกเรื่องในชีวิตหรอกนะคะเพราะก็กลัวผิดหวัง หลังจากนั้นเพื่อนคนนี้ก็ไปมีแฟนอีกเหมือนกัน เมื่อมีแฟนก็ต้องมีเวลาให้เพื่อนน้อยลงตรงนี้เราเข้าใจ แต่พอเรียนจบเรียนคนละมหาวิทยาลัยเขาก็หายไปเลยไม่ได้ติดต่อไม่ได้คุยกันจริงๆแล้วเขาก็ไปมีเพื่อนใหม่แล้วด้วย ส่วนเราไม่ได้เรียนจบออกมาก็ทำงานเลย เลยรู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีเพื่อนแล้วตอนนี้ แฟนก็ไม่มี ล่าสุดเราย้ายที่ทำงานมาอยู่ใกล้ๆกับเพื่อนกลุ่มสมัยมัธยมประมาณ4-5คนเรียนที่เดียวกันเห็นเพื่ออยู่กันเยอะดีเลยย้ายมาส่ะเลย เพราะเราคิดว่าอย่างน้อยเวลาเที่ยว กินข้าว ก็ยังมีเพื่อนกลุ่มนี้ไม่ต้องทำอะไรคนเดียวอีกแล้ว แต่ส่วนมากจะพากันเที่ยวผับบาร์เราก็จะไม่อินเท่าใหร่ก็จะไม่ได้ไปด้วย  แต่สุดท้ายก็เป็นเหมือนกันหมด ทักก็ไม่ค่อยตอบ บางทีก็ไม่ตอบเลย ทั้งที่เราก็อยู่เฉยๆของเราไม่คิดว่าได้ทำอะไรต่อเพื่อนเลย บางทีคิดว่าเป็นเพื่อนที่ไม่ดีรึป่าวแต่ก็คิดไม่ออกว่าทำไม่ดีตรงไหน รู้สึกเคว้งมากๆค่ะ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  เพื่อนวัยเรียน ปัญหาวัยรุ่น ศาลาคนเศร้า นักจิตวิทยา
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่