สวัสดีค่ะ..นี่เป็นกระทู้แรกของเรา เมื่อก่อนเรามีความเชื่อว่า เมื่อถึงเวลา คนที่ใช่จะมาเอง หรือ ช้าๆได้พร้าเล่มงาม เราเชื่อจนเราหมดศรัทธาไปแล้ว เรายอมทำทุกทาง เปลี่ยนแปลงตัวเองทุกอย่าง รักตัวเอง ทำสารพัดอย่างไม่ให้ตัวเองฟุ้งซ่าน แต่มันไม่เกิดประโยชน์อะไรเลย ลองอยู่เฉยๆมาสามปี ไม่ดิ้นรนไม่โหยหา เชื่อว่าเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม เราจะเจอความรักดีๆจากคนที่เป็นคู่ชีวิต จนป่านนี้เราก็ยังไม่เจอใคร เปิดใจมาตลอด ไม่ได้เลือกเยอะ ไม่มีสเป๊คอะไรเลยด้วยซ้ำ ขอแค่ความรักและความจริงใจ เราหวังแค่นี้เรายังไม่ได้มาเลย ท้อเหลือเกิน ร้องไห้ทุกวัน คนๆนั้นของเราอยู่ไหน ทำอะไรอยู่ ความคิดถึงที่เรามีมันมากพอจะสื่อให้เขารู้หรือเปล่า เราต้องรอแบบไม่มีจุดหมายแบบนี้ถึงเมื่อไหร่ หรือต้องบน ต้องขอพรพระวัดไหน คนรอบตัวเราไม่เห็นเขาพยายามอะไรมาก เขาก็มีคนรักกันหมด เราทั้งลองอยู่นิ่งๆ ทำใจและปล่อยวางมาแล้ว หรือ จะลองพยายามไขว่คว้ามันมากเท่าไหร่ เราก็ได้แค่ความว่างเปล่า มันยากเหลือเกินสำหรับเรา เราไม่ได้อยากงี่เง่าให้ตัวเองดูแย่
แต่เราเองก็มีความรู้สึก มีจิตใจที่อยากรักใครสักคนเหมือนกัน ทำไมเราไม่ได้โอกาสนี้บ้าง
ได้โปรดแนะนำที ต้องทำยังไงถึงจะเจอ
อย่าด่าว่าเราเลยนะคะ ถ้ากระทู้นี้มันดูสิ้นคิดสำหรับคุณ
เราจะตามหารักแท้หรือคนที่เป็นคู่ชีวิตได้จากที่ไหนคะ
แต่เราเองก็มีความรู้สึก มีจิตใจที่อยากรักใครสักคนเหมือนกัน ทำไมเราไม่ได้โอกาสนี้บ้าง
ได้โปรดแนะนำที ต้องทำยังไงถึงจะเจอ
อย่าด่าว่าเราเลยนะคะ ถ้ากระทู้นี้มันดูสิ้นคิดสำหรับคุณ