คือเราเริ่มมีความกลัวสิ่งที่ยังยังไม่เกิดตั้งแต่รถล้มแต่ตอนั้นก็ไม่ได้เป็นมาก นอนนั้นเรารถรถกับแม่(แม่เป็นคนขับ)ตอนล้มแม่สลบไปแต่เราลอยไปคนละที่พอเราลุกขึ้นได้มาดูแม่เห็นแม่หลับแล้วนอนแลบลิ่เรานึกว่าแม่เป็นอะไรเราเลยกระโดให้ให้คนมาช่วย(ตอนนั้นก่อนจะรถล้มเราไม่โกรธแม่อยู่)พอแม่ฟื้นแม่ก็จำอะไรไม่ได้(แต่พอส่งถึงโรงพยาบาลแม่ก็จำได้)อยากที่บอกเราไม่ได้กลัวมากขนาดตอนนี้แต่พอมีวันหนึ่งยายมาเล่าให้แม่ฟังว่าทวดฝันว่าน้องของยายจะมาเอาตาไปอยู่ด้วยตอนนั้นใจเราตกไปถึงตาตุ่ม แล้วก็เริ่มกลัวการสูญเสียแรงขึ้น(ก่อนที่ยายจะมาเล่า ทวดเป็นคนที่เราห่วงมากที่สุด แม้แต่ตานอนกรนเรายังไม่กล้าหลับเพราะเรากลัวตาเป็นอะไร บางวันเราถึงขั้นนอนไม่หลับเพราะกลัวตาจากไป)ลืมบอกว่าครอบครัวของเรามีปัญหากันทุกวัน เป็นครอบครัวที่ไม่มีความอบอุ่นเลย ด่ากันทุกวัน เราร้องไห้ทุกวัน สรุปอาการก็คือ เรากลัวครอบครัวจากไปมากๆ และเรากลัวทุกๆอย่างจะทำให้เราจากไปโดยที่ไม่ได้บอกลาครอบครัว เช่นกลัวฝ่าผ่า กลัวรถควำ และก็ยังกลัวการที่อยู่คนเดียว(เราเป็นคนที่แค่อาบนำในห้องนำก็ทำให้เรากลัว ไม่สามารถอยู่คนเดียวได้เลย)อยากถามว่าอาการอย่างงี้ควรไปพบจิตย์แพทย์ไหม!!
โรคกลัวสิ่งที่ยังไม่เกิด?