เราจะรู้สึกกับคนที่ไม่ได้คุยกันแล้วได้นานแค่ไหนกันนะ

ถ้าใครได้อ่านกระทู้ของเราที่ผ่านๆมา คงจะแปลกใจไม่น้อยว่าทำไมคนๆนึงถึงฝังใจได้นานขนาดนี้ นั่นนะสิ ทำไมเวลาหนึ่งปีครึ่งที่เราไม่ได้ติดต่อกันเลย เราถึงไม่เริ่มต้นใหม่สักที เหมือนจะลืมได้นะ ว่าเขาปล่อยมีเราไปแล้ว ลืมความทรงจำทุกอย่างที่ผ่านมา
แต่พอเวลายิ่งผ่านไปนานเท่าไห่ร กลับทำให้รู้ว่าที่ผ่านมาเราไม่เคยลืม มันก็ยังคงเป็นคำถามว่าเพราะอะไร แต่ก็ไม่ได้อยากได้คำตอบแล้ว พยายามพาตัวเองเดินออกมาจากความรู้สึกนั้นๆ แต่ตัวเรายังอยู่กับสถานที่เดิมๆ บรรยากาศเดิมๆ คนรอบข้างเดิมๆ ไม่แปลกที่จะอดนึกถึงเขาไม่ได้ เราอยากเริ่มต้นใหม่กับใครสักคนนะ แต่ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน กลัว กลัวเสียไปเหมือนที่ผ่านๆมา เขาคงสบายดีแหละ เราเชื่อแบบนั้น เราก็เหมือนกันสบายดี เหงาบ้าง ท้อบ้าง คิดถึงบ้าง แต่ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น ถ้าถามว่าวันข้างหน้าในเรื่องของความรักจะไปต่อยังไง ก็ยังให้คำตอบตัวเองไม่ได้ว่าสุดท้ายมันจะเริ่มต้นและสิ้นสุดตรงไหน เราเชื่อแหละว่าสักวัน เราจะเจอใครสักคน ที่ถูกที่ ถูกเวลา และพร้อมจะจับมือกันไปไม่ว่าจะเจอทุกข์หรือสุขก็ตาม

OCT  (T)