สวัสดีครับ ผมกับแฟนเป็นคู่รัก ช-ช นะครับ
น้องเค้าอยู่มอปลายครับ ส่วนผมมหาลัยแล้ว
เรื่องมีอยู่ว่า วันก่อนแฟนผมมีปัญหากับครอบครัวเค้ารุนแรงถึงขั้นโดนไล่ออกจากบ้านครับ
และบ้านผมทำธุรกิจอพาร์ทเมนต์ให้เช่าอยู่พอดี ผมเลยคุยกับพ่อขอให้น้องเค้ามาอยู่ที่ห้องนึง ซึ่งก็โอเค
เมื่อวานน้องเค้าไปทำธุระครับ แล้วก็จะกลับมาห้องตอนช่วงเย็นๆค่ำๆ
เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นยากในช่วงนี้ครับ เพราะช่วงนี้น้องชอบกลับห้องดึก
พอรู้ว่าน้องจะมาถึงห้องไว ผมก็ดีใจนะ ที่เราจะได้มีโอกาสโทรคุยกันสบายๆตอนหัวค่ำ
พอค่ำหน่อยผมโทรไป น้องไม่สะดวกรับครับ และส่งแชทมาว่า เค้ากำลังโทรคุยกับญาติคนนึง
แล้วก็ยังบอกด้วยว่า เดี๋ยวตอนกลับถึงห้องจะโทรหาผม
ผมก็รอครับ คิดว่าเดี๋ยวน้องก็กลับถึงห้องแล้ว คงไม่นาน
ปรากฎว่าผมรอมาเกือบ 2 ชั่วโมง น้องเค้าก็ยังไม่มาครับ
และมันเป็นการรอที่ผมแค่อยู่กับโทรศัพท์เฉยๆด้วย เล่นเกมมือถือรอ
เพราะคิดว่าถ้าน้องมาจะได้รับสายทันที คิดถึงครับ วันนี้ทั้งวันแทบไม่ได้คุย
สุดท้ายผมเลยโทรไป โดนด่าเลยครับว่า จะโทรอะไรนักหนา เดี๋ยวถึงห้องจะโทรไปเอง
ผมเลยถามน้องว่า แล้วเมื่อไหร่จะถึง ตอนนี้อยู่ไหน เลยได้คำตอบครับว่า น้องไปเที่ยวกับเพื่อน เพื่อนชวนเลยไป
ผมก็โมโหเลยสิครับ ก็เอ้า ทำไมไม่บอกล่ะ ผมจะได้ไปทำอย่างอื่น ไม่ใช่มาเฝ้าโทรศัพท์ มารอเคว้งไร้จุดหมาย
น้องเค้าตอบครับว่า ผมไม่ใช่พ่อแม่เค้านะ ที่เค้าต้องมารายงานว่าจะทำอะไร ผมเป็นแค่แฟน
แล้วถ้าผมจะมาบังคับเค้าขนาดนี้ เค้าจะกลับไปเก็บของย้ายออกจากอพาร์ทเมนต์ผมแล้ว
เราเลยทะเลาะกันหนักขึ้น จนอยู่ๆน้องบอกว่า
พอเหอะ งั้นไม่โทรคุยแล้ว (ที่ตกลงกันว่าถึงห้องจะโทรมา) เดี๋ยวจะกลับไปเก็บของคืนนี้จะออกเลย
แล้วคือถ้าออกไป จะไปอยู่ที่ไหนก็ยังไม่รู้ ซึ่งผมไม่โอเคเลย
ผมเชื่อที่น้องพูด เพราะก่อนหน้าน้องก็มีแนวโน้มว่าจะออกจากอพาร์ทเมนต์ผมไปครับ
น้องบอกรู้สึกเป็นภาระที่มาอยู่ฟรี พอผมเสนอว่า งั้นอยากจ่ายมั้ยเดี๋ยวบอกพ่อให้
น้องก็โอเคอยากจ่าย ซักพักจะย้ายไปอยู่บ้านญาติต่างจังหวัด แต่สุดท้ายก็ไม่ไปเพราะไกล เลยยังอยู่
ผมพยายามต์๊อน้องเต็มที่ว่าอย่าพึ่งไป จนสุดท้ายผมได้รู้ว่าน้องไม่ได้จะไป น้องแค่แกล้งผม
ก็เข้าใจนะว่าคงอยากให้ผมหยุดบ่นเรื่องที่เค้าไปเที่ยวกับเพื่อนมา
ตอนที่รู้ความจริง ตอนนั้นเราโทรคุยครับ พอน้องบอกแล้วผมร้องไห้โฮเลย
ก็ไม่รู้ครับว่าด้วยอารมณ์ไหน ดีใจที่น้องจะยังอยู่ หรือ โมโหที่โดนหลอก
แต่ด้วยอารมณ์ชั่ววูบนั้นเอง ผมส่งแชทไปครับว่า
เห็นพี่เป็นของเล่นหรอ สนุกมั้ยที่ทำร้องไห้เลย
น้องเค้าตอบครับว่า
ถ้าพี่มองผมแบบนั้น โอเคครับ ผมขอเก็บของแล้วย้ายออกเลยนะครับ
คนที่มองความรู้สึกคนอื่นเป็นของเล่นก็ไม่ควรอยู่ครับ ผมมันคง here (พิมพ์ here กันพันทิปเซนเซอร์ครับ)
แล้วหลังจากนั้นผมโทรไปน้องก็ไม่รับสายเลย จนอยู่ๆก็รับบอกว่า
พี่ ผมไม่รับก็ควรรู้มั้ยว่าไม่อยากคุย ตอนนี้ผมกำลังอาบน้ำ อาบแบบไม่ถอดชุดอะไรออกเลยด้วย (ความหมายคือ เครียดจัดมาก)
หลังจากนั้นผมโทรไปเป็นระยะ น้องก็ไม่รับอีกเลยครับ ซักพักโทรไปไม่มีสัญญาณเลย
ผมส่งข้อความไปขอโทษ เยอะมากๆ น้องก็อ่านไม่ตอบครับ
ผมควรทำไงดีหรอครับ
ผมโมโหแฟน จนเผลอถามไปว่า เห็นผมเป็นของเล่นหรอ สนุกมั้ย ที่ทำร้องไห้เลย ผมรู้สึกผิด อยากขอโทษ แต่แฟนไม่ยอมคุยกับผม
น้องเค้าอยู่มอปลายครับ ส่วนผมมหาลัยแล้ว
เรื่องมีอยู่ว่า วันก่อนแฟนผมมีปัญหากับครอบครัวเค้ารุนแรงถึงขั้นโดนไล่ออกจากบ้านครับ
และบ้านผมทำธุรกิจอพาร์ทเมนต์ให้เช่าอยู่พอดี ผมเลยคุยกับพ่อขอให้น้องเค้ามาอยู่ที่ห้องนึง ซึ่งก็โอเค
เมื่อวานน้องเค้าไปทำธุระครับ แล้วก็จะกลับมาห้องตอนช่วงเย็นๆค่ำๆ
เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นยากในช่วงนี้ครับ เพราะช่วงนี้น้องชอบกลับห้องดึก
พอรู้ว่าน้องจะมาถึงห้องไว ผมก็ดีใจนะ ที่เราจะได้มีโอกาสโทรคุยกันสบายๆตอนหัวค่ำ
พอค่ำหน่อยผมโทรไป น้องไม่สะดวกรับครับ และส่งแชทมาว่า เค้ากำลังโทรคุยกับญาติคนนึง
แล้วก็ยังบอกด้วยว่า เดี๋ยวตอนกลับถึงห้องจะโทรหาผม
ผมก็รอครับ คิดว่าเดี๋ยวน้องก็กลับถึงห้องแล้ว คงไม่นาน
ปรากฎว่าผมรอมาเกือบ 2 ชั่วโมง น้องเค้าก็ยังไม่มาครับ
และมันเป็นการรอที่ผมแค่อยู่กับโทรศัพท์เฉยๆด้วย เล่นเกมมือถือรอ
เพราะคิดว่าถ้าน้องมาจะได้รับสายทันที คิดถึงครับ วันนี้ทั้งวันแทบไม่ได้คุย
สุดท้ายผมเลยโทรไป โดนด่าเลยครับว่า จะโทรอะไรนักหนา เดี๋ยวถึงห้องจะโทรไปเอง
ผมเลยถามน้องว่า แล้วเมื่อไหร่จะถึง ตอนนี้อยู่ไหน เลยได้คำตอบครับว่า น้องไปเที่ยวกับเพื่อน เพื่อนชวนเลยไป
ผมก็โมโหเลยสิครับ ก็เอ้า ทำไมไม่บอกล่ะ ผมจะได้ไปทำอย่างอื่น ไม่ใช่มาเฝ้าโทรศัพท์ มารอเคว้งไร้จุดหมาย
น้องเค้าตอบครับว่า ผมไม่ใช่พ่อแม่เค้านะ ที่เค้าต้องมารายงานว่าจะทำอะไร ผมเป็นแค่แฟน
แล้วถ้าผมจะมาบังคับเค้าขนาดนี้ เค้าจะกลับไปเก็บของย้ายออกจากอพาร์ทเมนต์ผมแล้ว
เราเลยทะเลาะกันหนักขึ้น จนอยู่ๆน้องบอกว่า
พอเหอะ งั้นไม่โทรคุยแล้ว (ที่ตกลงกันว่าถึงห้องจะโทรมา) เดี๋ยวจะกลับไปเก็บของคืนนี้จะออกเลย
แล้วคือถ้าออกไป จะไปอยู่ที่ไหนก็ยังไม่รู้ ซึ่งผมไม่โอเคเลย
ผมเชื่อที่น้องพูด เพราะก่อนหน้าน้องก็มีแนวโน้มว่าจะออกจากอพาร์ทเมนต์ผมไปครับ
น้องบอกรู้สึกเป็นภาระที่มาอยู่ฟรี พอผมเสนอว่า งั้นอยากจ่ายมั้ยเดี๋ยวบอกพ่อให้
น้องก็โอเคอยากจ่าย ซักพักจะย้ายไปอยู่บ้านญาติต่างจังหวัด แต่สุดท้ายก็ไม่ไปเพราะไกล เลยยังอยู่
ผมพยายามต์๊อน้องเต็มที่ว่าอย่าพึ่งไป จนสุดท้ายผมได้รู้ว่าน้องไม่ได้จะไป น้องแค่แกล้งผม
ก็เข้าใจนะว่าคงอยากให้ผมหยุดบ่นเรื่องที่เค้าไปเที่ยวกับเพื่อนมา
ตอนที่รู้ความจริง ตอนนั้นเราโทรคุยครับ พอน้องบอกแล้วผมร้องไห้โฮเลย
ก็ไม่รู้ครับว่าด้วยอารมณ์ไหน ดีใจที่น้องจะยังอยู่ หรือ โมโหที่โดนหลอก
แต่ด้วยอารมณ์ชั่ววูบนั้นเอง ผมส่งแชทไปครับว่า
เห็นพี่เป็นของเล่นหรอ สนุกมั้ยที่ทำร้องไห้เลย
น้องเค้าตอบครับว่า
ถ้าพี่มองผมแบบนั้น โอเคครับ ผมขอเก็บของแล้วย้ายออกเลยนะครับ
คนที่มองความรู้สึกคนอื่นเป็นของเล่นก็ไม่ควรอยู่ครับ ผมมันคง here (พิมพ์ here กันพันทิปเซนเซอร์ครับ)
แล้วหลังจากนั้นผมโทรไปน้องก็ไม่รับสายเลย จนอยู่ๆก็รับบอกว่า
พี่ ผมไม่รับก็ควรรู้มั้ยว่าไม่อยากคุย ตอนนี้ผมกำลังอาบน้ำ อาบแบบไม่ถอดชุดอะไรออกเลยด้วย (ความหมายคือ เครียดจัดมาก)
หลังจากนั้นผมโทรไปเป็นระยะ น้องก็ไม่รับอีกเลยครับ ซักพักโทรไปไม่มีสัญญาณเลย
ผมส่งข้อความไปขอโทษ เยอะมากๆ น้องก็อ่านไม่ตอบครับ
ผมควรทำไงดีหรอครับ