คือตอนแรกเราก็อยู่กับ น้า กับ อา ที่อยากได้อะไรก็ได้ตั้งแต่เล็กจนอายุ13พอเราอายุ14เราหนีออกจากบ้านมาอยู่กับตากับยายเพราะวันนั้น น้า อารมณ์ไม่ดีมาเหวี่ยงใส่เราซึ่งตอนนั้นเราก็ยังไม่รู้อะไรเราก็เลยน้อยใจเก็บเสื้อผ้าแล้วหนีมาอยู่กับตายาย พอเรามาอยู่ได้8-9เดือนความรู้สึกอยากกลับไปอยู่กลับ น้า มันก็เกิดขึ้นอยู่ดีๆเราก็น้ำตาไหลแล้วนึกถึงความสุขที่อยู่กับน้า คือเรากับน้ามีสานสัมพันธ์กันมากๆ อยู่ดีๆก็นึกถึงเราอยากกลับไปอยู่มากไม่รู้จะทำยังไงเราบอกให้อาบอกน้าว่าอยากกลับไปอยู่นั้นน้าเราก็บอกให้ไปอยู่กับย่าคือเรากับย่าก็ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นไงเก็ทป่ะ เราพูดเลยนะตั้งแต่เราอยู่กับยาย อะไรก็ต้องหาเองทั้งหมดชุดนักเรียนก็ยังหาเองตังไปโรงเรียนให้วันละ20บาท หยุดยาวหรือปิดเทอมก็ไม่ให้เลยขอ10บาทยังด่า ส่วนน้องเวลามันขอ50แทบจะให้100เลยมั้งนั้นคือแบบ ก็รู้อยู่เลี้ยงน้องมาตั้งแต่เล็กๆนะ เราเป็นพี่ก็นอยด์เป็นปะแต่ทางกลับกัน เราอยู่บ้านน้าเรา อะไรก็หาให้หมดตังค์ไปโรงเรียนให้วันละ50วันหยุดเอาไว้ให้ใช้100 ชุดนักเรียนซื้อให้ตั้งแต่ปิดเทอมวันแรกนุ้นคือน้อยใจมากๆ มีคำแนะนำให้กลับไปบ้านหลังเดิมไหม😢😭 ระบายออกมาได้แค่ในเน็ตนี้แหละชีวิตจริงไม่มีใครรับฟังหรอก😢