ผมพึ่งมาสังเกตว่าคนที่บอกว่าเงินซื้อความสุขไม่ได้ ส่วนใหญ่หน้าที่การงานดีๆรวยๆทั้งนั้น

ซึ่งก็มีความเป็นไปได้สองกรณีคือ หนึ่งเขาได้งานดี รวยจริงๆ และเขาก็ยังไม่มีความสุขในชีวิต รวยแล้วแต่ยังไม่สุข เหมือนอะไรขาดหายไป เหมือนมีอะไรติดฟันเอาลิ้นไปดันๆก็ไม่ออก อยู่ข้างนอกบ้านจะหาแปรงฟันก็ไม่ได้  อารมณ์แบบมันไม่สุดขาดๆอะไรไปแต่ถามว่าขาดอะไรไปก็ตอบไม่ได้

กรณีที่สองคือคำวลีนี้เขาสร้างมาเพื่อให้คนส่วนใหญ่ที่ยังจน หรือพอมีพอกินอยู่ไม่ไปแข่งกับพวกเค้า บอกว่ารวยแล้วก็ยังไม่สุข เงินเดือนเพิ่มไปคุณก็ไม่สุขขึ้นหรอก นั้นไม่ต้องพยายามมากหรอก อยู่แบบนี้แหละ ซึ่งมันจะเป็นการตัดคู่แข่งไปได้จำนวนมาก 

และผมก็สงสัยว่าสมมติฐานที่สองเป็นไปได้มากกว่า เพราะคนที่พูดแบบนี้ให้ฟังมักรวยๆทั้งนั้น