การไปเรียนคนเดียวโดย ไม่มีเพื่อน รู้สึกยังไง

ก่อนอื่น เราเรียนจบแค่ ปวส.เพื่อนเราเรียนมหาลัยกันหมด พอเราเรียนจบเราก็เริ่มทำงาน ยังไม่คิดที่จะเรียนต่อป.ตรี ทำงานจนไม่อยากเรียน  แล้วครอบครัวขอให้เราเรียนต่อป.ตรี ตอนนั้นเราคิดแค่ว่า ไม่มีเพื่อนเรียนอ้ะ เลยไม่อยากเรียน  แล้วอีกอย่างก็มีงานทำแล้ว  ตอนนั้นเราคิดแบบนี้ เรียนวันอาทิตย์วันเดียว ต้องเหนื่อยมากแน่ๆๆ ทำงานจ-ส อา เรียน  ไม่มีเวลาพักผ่อน   พอพ่อพูดกับเราทุกวันๆๆ เราก็ตัดสินใจเรียนต่อป.ตรี กว่าจะสินใจได้ 5555 โดนไปหลายยกเลย  ก้าวแรกที่เราไปเรียน คิดอย่างเดียวเองว่า จะมีเพื่อนไหมว่ะ 555 แต่มันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด เราได้เพื่อนใหม่2คน  ซึ่งเค้าเป็นพี่เรา พี่เค้าอายุ30 อีกคนอายุ 25 คือ มันเป้นสังคมการเรียนที่แปลกใหม่น่ะ เพราะมันเป้นคนวัยทำงาน เราได้อะไรจากการเรียนวันอาทิตย์ บ้าง  เราได้ความคิดใหม่ๆๆมุมมองใหม่ๆ การใช้ชีวิต ประสบการณ์ในการทำงาน ฟังพี่ๆๆเค้าเล่าประสบการณ์ต่างๆๆที่พี่เค้าไปเจอมา  ก็สนุกดีน่ะ 555 เราชอบฟัง 
เรานับถือคนที่เรียนไปทำงานเลยน่ะ เหนื่อยจริงอะไรจริง  ตอนแรกเรายังไม่อยากจะเชื่อว่าเราจะมาส่งตัวเองเรียน 
เหนื่อยจริงกว่าจะผ่านไปแต่ล่ะ บล็อคที่เรียน กว่าจะสอบ เราต้องมีความกระตื้อรืนร้น กว่าภาคปกติน่ะ เพราะสังคม มันต่างกัน  ต้องช่วยตัวเอง เอาตัวเองให้รอด 
พอเราเรียนจบมาแล้ว รู้สึกภูมิใจกับตัวเองมาก ที่ผ่านมันมาได้ 5555 สบายใจแหละ การไปเรียนคนเดียวไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดไว้