ส่วนตัวเป็นคนชอบอ่านหนังสือค่ะ แต่ตั้งแต่คลอดลูก จนถึงปัจจุบัน กินเวลายาวนาน 1 ปี 4 เดือนกว่าๆแล้ว อ่านหนังสือไ้ด้ไม่จบเล่มค่ะ ไม่ว่าจะนิยาย การพัฒนาตัวเอง การเงิน หรือคู่มือการเลี้ยงลูก ไม่สามารถหาเวลาอ่านให้จบได้จริงๆ เรามานั่งวิเคราะห์กับตัวเองว่าเป็นเพราะอะไร เลยเจอว่า
1.) เราทำงานประจำ และรักงานของตัวเองมาก ทุ่มเทเต็มที่ ออกจากบ้าน 6 โมงเช้า กลับถึงบ้านสองทุ่มคือเป็นเรื่องปกติไปแล้ว ตลอดระยะเวลาทำงาน เราทำงานอย่างเดียวจริงๆค่ะ ไม่มีหยิบมือถือ เม้ามอยหอยกาบใดๆ ลุยงานตั้งแต่ 7am - 6pm พัก 1 ชั่วโมงเพื่อกินข้าว แล้วก็จะพยายามดีดตัวออกจากออฟฟิตหลังหกโมงเย็นเพื่อขับรถกลับบ้านฝ่าจราจรที่ติดทุกวี่วัน
2.) เราถึงบ้านประมาณสองทุ่มเกือบทุกวัน แล้วต้องเลือก ว่าจะกินข้าว หรือขึ้นไปเล่นกับลูกก่อนที่เขาจะหลับ ส่วนมาก เราจะเลือกไม่กินข้าว และเล่นกับลูก อ่านหนังสือนิทานกัน ก่อนพาเขาเข้านอน แล้วเราค่อยไปอาบน้ำตอนประมาณสามทุ่มในทุกๆวันค่ะ
3.) เราเข้าห้องนอน ที่มืดสนิท และเราเป็นคนอาสาที่จะนอนกับลูก ดังนั้น แสงไฟใดๆ เราไม่สามารถเปิดระหว่างที่ลูกนอนได้ เรากลัวเขาตื่นถ้ามีแสงสว่างค่ะ ดังนั้นเราเลยต้องเข้านอนกอดลูกไป
4.) ตื่นมาตอนเช้า วนทำแบบนี้ตั้งแต่ข้อ 1-3
5.) สุดสัปดาห์ คือวันพักผ่อน เราก็จะพาลูกและสามีไปเที่ยวค่ะ ส่วนมากจะพาลูกไปเที่ยวเล่น เดินห้าง ออกตจว เข้าสวนสนุกในร่ม ให้ได้เจอเพื่อนๆรุ่นเดียวกันบ้าง ชดเชยที่ตลอด 5 วันเราอยู่กับเขาได้น้อยมาก เพราะทำงานซะเยอะ ตัวติดลูกเป็นตังเมค่ะ
6.) เรามีเวลาอ่านหนังสือแค่ช่วงเดียวเท่านั้น คือวัน เสาร์ หรืออาทิตย์ ที่ไม่ได้ออกไปไหน และเป็นเวลาที่ลูกนอนกลางวันช่วงสั้นๆประมาณ 40 นาที ถึง 1.30 ชั่วโมงค่ะ หนังสือเล่มบางๆเรายังไม่สามารถอ่านจบได้ด้วยเวลาแค่นี้ เราชอบดื่มด่ำกับตัวอักษร คิดตาม ย้อนอ่านกลับไปกลับมาเพื่อดูรายละเอียด รู้ตัวอีกที อ้าว ลูกตื่น.....อ่านไม่จบซักที หรือเราผิดเองที่อ่านช้า?
7.) อันนี้ซีเรียส เพราะเรามีหนังสือที่อยากอ่านเยอะมาก แต่เราไม่รู้จะเอาเวลาไหนไปอ่านจริงๆ ถ้าใครพอจะมีข้อมูลของไฟติดหัวเตียง ที่มันไม่จ้าเกินไปแบบส่งผลให้เด็กเล็กๆตื่น แต่ก็สว่างมากพอที่จะอ่านหนังสือได้โดยไม่เสียสายตา รบกวนแนะนำทีนะคะ
เพราะมีช่วงเวลาเดียวที่เราพอจะอ่านหนังสือได้จนจบ ก็คือตอนกลางคืนหลังลูกหลับแล้วนี่ล่ะค่ะ นอกนั้น คิดไม่ออกแล้วจริงๆ นี่ขนาดเราพิมพ์มือถือตั้งกระทู้ ยังต้องทำใต้ผ้าห่มเพราะกลัวไฟแยงตาลูกสุดที่รัก เราว่าบางทีเราก็เยอะไปจริงๆ 🥺
อ่านหนังสือไม่จบตั้งแต่มีลูก แก้ปัญหายังไงดีคะ
1.) เราทำงานประจำ และรักงานของตัวเองมาก ทุ่มเทเต็มที่ ออกจากบ้าน 6 โมงเช้า กลับถึงบ้านสองทุ่มคือเป็นเรื่องปกติไปแล้ว ตลอดระยะเวลาทำงาน เราทำงานอย่างเดียวจริงๆค่ะ ไม่มีหยิบมือถือ เม้ามอยหอยกาบใดๆ ลุยงานตั้งแต่ 7am - 6pm พัก 1 ชั่วโมงเพื่อกินข้าว แล้วก็จะพยายามดีดตัวออกจากออฟฟิตหลังหกโมงเย็นเพื่อขับรถกลับบ้านฝ่าจราจรที่ติดทุกวี่วัน
2.) เราถึงบ้านประมาณสองทุ่มเกือบทุกวัน แล้วต้องเลือก ว่าจะกินข้าว หรือขึ้นไปเล่นกับลูกก่อนที่เขาจะหลับ ส่วนมาก เราจะเลือกไม่กินข้าว และเล่นกับลูก อ่านหนังสือนิทานกัน ก่อนพาเขาเข้านอน แล้วเราค่อยไปอาบน้ำตอนประมาณสามทุ่มในทุกๆวันค่ะ
3.) เราเข้าห้องนอน ที่มืดสนิท และเราเป็นคนอาสาที่จะนอนกับลูก ดังนั้น แสงไฟใดๆ เราไม่สามารถเปิดระหว่างที่ลูกนอนได้ เรากลัวเขาตื่นถ้ามีแสงสว่างค่ะ ดังนั้นเราเลยต้องเข้านอนกอดลูกไป
4.) ตื่นมาตอนเช้า วนทำแบบนี้ตั้งแต่ข้อ 1-3
5.) สุดสัปดาห์ คือวันพักผ่อน เราก็จะพาลูกและสามีไปเที่ยวค่ะ ส่วนมากจะพาลูกไปเที่ยวเล่น เดินห้าง ออกตจว เข้าสวนสนุกในร่ม ให้ได้เจอเพื่อนๆรุ่นเดียวกันบ้าง ชดเชยที่ตลอด 5 วันเราอยู่กับเขาได้น้อยมาก เพราะทำงานซะเยอะ ตัวติดลูกเป็นตังเมค่ะ
6.) เรามีเวลาอ่านหนังสือแค่ช่วงเดียวเท่านั้น คือวัน เสาร์ หรืออาทิตย์ ที่ไม่ได้ออกไปไหน และเป็นเวลาที่ลูกนอนกลางวันช่วงสั้นๆประมาณ 40 นาที ถึง 1.30 ชั่วโมงค่ะ หนังสือเล่มบางๆเรายังไม่สามารถอ่านจบได้ด้วยเวลาแค่นี้ เราชอบดื่มด่ำกับตัวอักษร คิดตาม ย้อนอ่านกลับไปกลับมาเพื่อดูรายละเอียด รู้ตัวอีกที อ้าว ลูกตื่น.....อ่านไม่จบซักที หรือเราผิดเองที่อ่านช้า?
7.) อันนี้ซีเรียส เพราะเรามีหนังสือที่อยากอ่านเยอะมาก แต่เราไม่รู้จะเอาเวลาไหนไปอ่านจริงๆ ถ้าใครพอจะมีข้อมูลของไฟติดหัวเตียง ที่มันไม่จ้าเกินไปแบบส่งผลให้เด็กเล็กๆตื่น แต่ก็สว่างมากพอที่จะอ่านหนังสือได้โดยไม่เสียสายตา รบกวนแนะนำทีนะคะ
เพราะมีช่วงเวลาเดียวที่เราพอจะอ่านหนังสือได้จนจบ ก็คือตอนกลางคืนหลังลูกหลับแล้วนี่ล่ะค่ะ นอกนั้น คิดไม่ออกแล้วจริงๆ นี่ขนาดเราพิมพ์มือถือตั้งกระทู้ ยังต้องทำใต้ผ้าห่มเพราะกลัวไฟแยงตาลูกสุดที่รัก เราว่าบางทีเราก็เยอะไปจริงๆ 🥺