สวัสดีคะ เริ่มกันเลยนะคะ กับกระทู้แรกที่ไม่เคยคิดเลยว่าต้องมาระบายแบบนี้
เรามีครอบครัวที่ คนอื่นจะมองว่าครอบครัวนี้ดี ทุกคนมองว่าแฟนเราดี แม่สามีดี ทุกอย่างดีพร้อมหมด แต่ความจริงกลับตรงกันข้ามไปซะทุกเรื่อง ทุกอย่าง เราอยู่กับครอบครัวนี้เป็นเวลาเกือบ2ปี เมื่อก่อนเราท้องแต่ในขณะที่เราตั้งครรภ์แฟนเราก็ไม่ได้เอาใจใส่อะไรเลย บางวันเราไม่มีเงินกินข้าว ไม่มีเงินมาทำงานด้วยซ้ำ เคยขอเค้า เค้าก็ให้ทีละ100-200 บ้าง แต่เรานับครั้งได้ที่ขอ เราท้องเราไม่ได้บำรุงอะไรให้ลูกเราเลย คือกินปกติให้มันผ่าน ไปวันๆนึง ทุกครั้งที่เราขอ เค้ามักจะบอกไม่มี กับเราเค้าไม่มี แต่เค้าสามารถออกไปเที่ยวข้างนอกกับเพื่อนได้ ซื้อเบียร์กินวัน2-3ขวดได้ เราก็อดทนจะเราคลอดลูก คิดว่าถ้าเค้าเห็นลูก มันก็คงจะดีกว่านี้ แต่เปล่าเลย เราคลอดลูก ตั้งแต่ลูกเกิดจนตอนนี้ลูกเราได้1ขวบ5เดือน สิ่งที่คนเป็นพ่อให้ได้เพียงเงินค่าคลอด และ รถเข็นที่เราบังคับให้ซื้ออีก1คัน ปัจจุบันค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับลูกเราเป็นคนออกเองทั้งหมด เสื้อผ้า รองเท้า ขวดนม แพมเพิส น้ำยาซักผ้า ปรับผ้านุ่ม ล้างขวดนม ฯลฯ ซึ่งเค้าไม่เคยซื้อให้ลูกเลยซักชิ้น เงินค่าจ้างเลี้ยงลูกเราก็เป็นคนออก ส่วนเค้าเป็นคนจ่ายค่าน้ำไฟให้แม่เค้า ทุกๆสิ้นเดือนเราต้องจ่ายค่าเลี้ยง ค่าของใช้ลูก ค่าของใช้ในบ้าน ค่าของกินกับข้าวรายอาทิตย์ ทุกอย่างเรามาอยู่บ้านเค้า เราช่วยเหลือหมด ไม่เคยเอาเปรียบ จนกระทั่งมาวันนึงแม่แฟนมีเงิน ถูกหวยรางวัลใหญ่ ทุกคนคิดว่าเราสบายแล้ว เปล่าคะ ลำบากเหมือนเดิม ทุกอย่างยังจ่ายเหมือนเดิม แต่ระหว่างนั้นแม่แฟนก็ซื้อทองให้เรา 1 บาท แฟนเรา.ท้อให้เรา 1 บาท ลูกเราอีก 1 บาท ตั้งแต่อยู่กินกันมาเงินเราไม่เคยพอใช้จ่ายเลยแต่ละเดือน เลยต้องเป็นหนี้เป็นสินคนอื่นเพิ่มขึ้นๆเรื่อยๆ โดยที่แฟนเราไม่สนใจเราเลย ไม่เคยให้เงินเราใช้เลย ไม่เคยถามด้วยซ้ำเรามีเงินมั้ย จนเราไม่ไหว เราไปกู้เค้ามาเราใช้ดอกร้อยล่ะ10มาตลอด เราเลยเอาทองที่เค้าซื้อให้ไปขาย เพื่อเอาเงินมาใช้หนี้นอกระบบที่เรากู้มา เพราะตอนนั้นเราเล่นแชร์ไว้ด้วย เราคิดว่าเอาทองไปก่อน ได้แชร์แล้วค่อยมาซื้อคืนเหมือนเดิม แต่เหมือนเวรกรรมอะไรก็ไม่รู้อีก ท้าวแชร์โกง(ออกข่าวเมื่อต้นปี) เราแทบล้มทั้งยืน คิดเครียดมาโดยตลอดว่าจะเอาเงินที่ไหน ไปซื้อทองมาคืน เพื่อวันนึงแฟนถามหา เราคิดมาตลอด จนมาถึงตอนนี้ แฟนเรารู้ แม่แฟนเรารู้ ว่าเราเอาทองไปขาย โกรธเรา ด่าว่าเรา เหมือนกับเราเลวมาก ทั้งที่ผ่านมาเราให้เค้ามาตลอด ให้จนเราไม่เหลืออะไร เค้าไม่สนใจเลยว่าเราเป็นนี้เพราะอะไร เค้าสนใจแค่ว่าเราเอาทองไปขาย แค่นั้น แม่กระทั่งแฟนเรา ก็ไม่เข้าใจเราเลย ลืมบอกก่อนหน้านี้แม่เค้าได้ให้ตังค์กับแฟนเราไปซื้อของที่เค้าอยากได้ แล้วมีเงินเหลืออยู่เกือบ5หมื่น เราเคยจะขอยืมเค้ามาใช้หนี้แล้ว แต่สิ่งที่เราได้รับคือ เงินก้อนนั่นหมดไปแล้วภายในเวลาเพียง2เดือนเท่านั้น บัตรเครดิตที่เค้ามีอยู่8หมื่น ก็เช่นกัน เต็มหมด เราเลยตัดสินใจเอาทองไป เราไม่รู้จะทำยังไง เราก็ทำเต็มที่แล้ว ถ้าเลือกได้ไม่มีใครอยากเป็นหนี้ ไม่มีใครอยากมีปัญหาครอบครัว เราไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรเลย แต่สิ่งที่เค้ากำลังมองคือทุกอย่างที่เราทำมา เค้าทิ้งมันไปหมด เราอยู่บ้านเค้าเราออกทุกๆอย่างจริงๆ ข้าวของเครื่องใช้ในบ้าน เราก็ออกก็ซื้อให้เค้าใช้ เราอยากรู้ว่าเราผิดมากมั้ย มันคิดถึงขั้นมองข้ามสิ่งดีๆที่เราทำมาตลอดเลยรึ ท้อมากหันหน้าไปคุยกับใครก๋ไม่ได้ ไม่มีความสุขเลย ตั้งแต่เอาทองไปขาย และยังหามาคืนไม่ได้ เราควรทำยังไงต่อดี ถ้าเค้ายังโกรธ ยังด่าว่าเราแบบนี้ เราจะอยู่บ้านเค้าได้ยังไง หรือเราต้องเอาลูกเรากลับไปอยู่กับพ่อแม่เราดี เราไม่เคยเล่าให้พ่อแม่ฟังด้วยซ้ำว่าเราเป็นทุกข์ขนาดนี้ แบกรับทุกอย่าง เราซื้อของให้บ้านแฟนเรากินบางครั้งมากกว่าทีาพ่อแม่เราได้กินด้วยซ้ำ เพราะเราเห็นเค้าเลี้ยงลูกให้เรา เค้าอยู่บ้าน เค้าจะไปหาอะไรกินก็ไม่ได้ เราก็ซื้อไปให้เค้าได้กิน อยากรู้ว่าเราควรทำยังไงต่อ ถ้ามีคนเข้าใจเราบ้างซักคน เราก็จะดีมากกว่านี้ แต่นี่ไม่มี ไม่มีเลยซักคน แม้กระทั่งแฟนเรา ที่บอกว่ารักเรา แต่เราไม่เคยรู้สึกได้จริงเลย
ถ้าเป็นคุณ คุณจะทำยังไง ท้อและเครียดมาก อยากได้แหง่คิด
เรามีครอบครัวที่ คนอื่นจะมองว่าครอบครัวนี้ดี ทุกคนมองว่าแฟนเราดี แม่สามีดี ทุกอย่างดีพร้อมหมด แต่ความจริงกลับตรงกันข้ามไปซะทุกเรื่อง ทุกอย่าง เราอยู่กับครอบครัวนี้เป็นเวลาเกือบ2ปี เมื่อก่อนเราท้องแต่ในขณะที่เราตั้งครรภ์แฟนเราก็ไม่ได้เอาใจใส่อะไรเลย บางวันเราไม่มีเงินกินข้าว ไม่มีเงินมาทำงานด้วยซ้ำ เคยขอเค้า เค้าก็ให้ทีละ100-200 บ้าง แต่เรานับครั้งได้ที่ขอ เราท้องเราไม่ได้บำรุงอะไรให้ลูกเราเลย คือกินปกติให้มันผ่าน ไปวันๆนึง ทุกครั้งที่เราขอ เค้ามักจะบอกไม่มี กับเราเค้าไม่มี แต่เค้าสามารถออกไปเที่ยวข้างนอกกับเพื่อนได้ ซื้อเบียร์กินวัน2-3ขวดได้ เราก็อดทนจะเราคลอดลูก คิดว่าถ้าเค้าเห็นลูก มันก็คงจะดีกว่านี้ แต่เปล่าเลย เราคลอดลูก ตั้งแต่ลูกเกิดจนตอนนี้ลูกเราได้1ขวบ5เดือน สิ่งที่คนเป็นพ่อให้ได้เพียงเงินค่าคลอด และ รถเข็นที่เราบังคับให้ซื้ออีก1คัน ปัจจุบันค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับลูกเราเป็นคนออกเองทั้งหมด เสื้อผ้า รองเท้า ขวดนม แพมเพิส น้ำยาซักผ้า ปรับผ้านุ่ม ล้างขวดนม ฯลฯ ซึ่งเค้าไม่เคยซื้อให้ลูกเลยซักชิ้น เงินค่าจ้างเลี้ยงลูกเราก็เป็นคนออก ส่วนเค้าเป็นคนจ่ายค่าน้ำไฟให้แม่เค้า ทุกๆสิ้นเดือนเราต้องจ่ายค่าเลี้ยง ค่าของใช้ลูก ค่าของใช้ในบ้าน ค่าของกินกับข้าวรายอาทิตย์ ทุกอย่างเรามาอยู่บ้านเค้า เราช่วยเหลือหมด ไม่เคยเอาเปรียบ จนกระทั่งมาวันนึงแม่แฟนมีเงิน ถูกหวยรางวัลใหญ่ ทุกคนคิดว่าเราสบายแล้ว เปล่าคะ ลำบากเหมือนเดิม ทุกอย่างยังจ่ายเหมือนเดิม แต่ระหว่างนั้นแม่แฟนก็ซื้อทองให้เรา 1 บาท แฟนเรา.ท้อให้เรา 1 บาท ลูกเราอีก 1 บาท ตั้งแต่อยู่กินกันมาเงินเราไม่เคยพอใช้จ่ายเลยแต่ละเดือน เลยต้องเป็นหนี้เป็นสินคนอื่นเพิ่มขึ้นๆเรื่อยๆ โดยที่แฟนเราไม่สนใจเราเลย ไม่เคยให้เงินเราใช้เลย ไม่เคยถามด้วยซ้ำเรามีเงินมั้ย จนเราไม่ไหว เราไปกู้เค้ามาเราใช้ดอกร้อยล่ะ10มาตลอด เราเลยเอาทองที่เค้าซื้อให้ไปขาย เพื่อเอาเงินมาใช้หนี้นอกระบบที่เรากู้มา เพราะตอนนั้นเราเล่นแชร์ไว้ด้วย เราคิดว่าเอาทองไปก่อน ได้แชร์แล้วค่อยมาซื้อคืนเหมือนเดิม แต่เหมือนเวรกรรมอะไรก็ไม่รู้อีก ท้าวแชร์โกง(ออกข่าวเมื่อต้นปี) เราแทบล้มทั้งยืน คิดเครียดมาโดยตลอดว่าจะเอาเงินที่ไหน ไปซื้อทองมาคืน เพื่อวันนึงแฟนถามหา เราคิดมาตลอด จนมาถึงตอนนี้ แฟนเรารู้ แม่แฟนเรารู้ ว่าเราเอาทองไปขาย โกรธเรา ด่าว่าเรา เหมือนกับเราเลวมาก ทั้งที่ผ่านมาเราให้เค้ามาตลอด ให้จนเราไม่เหลืออะไร เค้าไม่สนใจเลยว่าเราเป็นนี้เพราะอะไร เค้าสนใจแค่ว่าเราเอาทองไปขาย แค่นั้น แม่กระทั่งแฟนเรา ก็ไม่เข้าใจเราเลย ลืมบอกก่อนหน้านี้แม่เค้าได้ให้ตังค์กับแฟนเราไปซื้อของที่เค้าอยากได้ แล้วมีเงินเหลืออยู่เกือบ5หมื่น เราเคยจะขอยืมเค้ามาใช้หนี้แล้ว แต่สิ่งที่เราได้รับคือ เงินก้อนนั่นหมดไปแล้วภายในเวลาเพียง2เดือนเท่านั้น บัตรเครดิตที่เค้ามีอยู่8หมื่น ก็เช่นกัน เต็มหมด เราเลยตัดสินใจเอาทองไป เราไม่รู้จะทำยังไง เราก็ทำเต็มที่แล้ว ถ้าเลือกได้ไม่มีใครอยากเป็นหนี้ ไม่มีใครอยากมีปัญหาครอบครัว เราไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรเลย แต่สิ่งที่เค้ากำลังมองคือทุกอย่างที่เราทำมา เค้าทิ้งมันไปหมด เราอยู่บ้านเค้าเราออกทุกๆอย่างจริงๆ ข้าวของเครื่องใช้ในบ้าน เราก็ออกก็ซื้อให้เค้าใช้ เราอยากรู้ว่าเราผิดมากมั้ย มันคิดถึงขั้นมองข้ามสิ่งดีๆที่เราทำมาตลอดเลยรึ ท้อมากหันหน้าไปคุยกับใครก๋ไม่ได้ ไม่มีความสุขเลย ตั้งแต่เอาทองไปขาย และยังหามาคืนไม่ได้ เราควรทำยังไงต่อดี ถ้าเค้ายังโกรธ ยังด่าว่าเราแบบนี้ เราจะอยู่บ้านเค้าได้ยังไง หรือเราต้องเอาลูกเรากลับไปอยู่กับพ่อแม่เราดี เราไม่เคยเล่าให้พ่อแม่ฟังด้วยซ้ำว่าเราเป็นทุกข์ขนาดนี้ แบกรับทุกอย่าง เราซื้อของให้บ้านแฟนเรากินบางครั้งมากกว่าทีาพ่อแม่เราได้กินด้วยซ้ำ เพราะเราเห็นเค้าเลี้ยงลูกให้เรา เค้าอยู่บ้าน เค้าจะไปหาอะไรกินก็ไม่ได้ เราก็ซื้อไปให้เค้าได้กิน อยากรู้ว่าเราควรทำยังไงต่อ ถ้ามีคนเข้าใจเราบ้างซักคน เราก็จะดีมากกว่านี้ แต่นี่ไม่มี ไม่มีเลยซักคน แม้กระทั่งแฟนเรา ที่บอกว่ารักเรา แต่เราไม่เคยรู้สึกได้จริงเลย