อาการแบบนี้ควรไปพบหมอมั้ยคะ?

ขอเกริ่นก่อนเลยค่ะว่าปกติแล้วเราเป็นคนค่อนข้างกังวลอะไรง่ายๆมากๆ เรียกได้ว่าเป็นกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เราไม่เคยชินกับมัน เป็นพวกมีเซฟโซนของตัวเอง สบายใจที่ได้อยู่กับตัวเองหรือคนที่เราไว้ใจ กับคนที่ไม่สนิทก็จะเปิดใจยาก เป็นคนจำพวกอินโทรเวิดค่ะ เวลาเข้าสังคมก็ต้องทำใจก่อน รู้สึกเหนื่อยมากๆจากนั้นก็จะต้องการอยู่เงียบๆคนเดียวเหมือนฟื้นพลังอะไรประมาณนั้น5555 แต่ก็มีบางช่วงนะคะที่แฮปปี้มากกับทุกสิ่งเลย ไม่มีอาการเครียดหรือกังวลอย่างที่เคยเป็นแต่ก็แค่แป้บเดียวค่ะไม่นานก็หายไป ส่วนใหญ่จะเป็นแบบแรกมากกว่า ซึ่งส่วนตัวเราคิดว่าเรามีวิธีฮีลใจตัวเองอยู่ อย่างดูหนัง ฟังเพลง ดูซีรี่ย์ เซฟรูปศิลปินที่ชอบอะไรก็ว่าไป แล้วก็จะมีแรงไปใช้ชีวิตต่อค่ะ ที่ผ่านมามันเป็นแบบนั้นมาตลอด จนช่วง2-3ปีนี้ที่มันเปลี่ยนไปและเป็นสาเหตุที่ให้มาตั้งกระทู้นี้ขึ้นค่ะ
          จริงๆเราอยากไปพบจิตแพทย์มาซักพักแล้ว เคยรู้สึกว่าตัวเองมีเรื่องอะไรซักอย่างในอดีตที่มันติดใจอยู่ แต่ไม่รู้ว่าเรื่องไหนเพราะมีหลายเรื่องมากค่ะเดาไม่ถูก55 แต่ความรู้สึกมันก็ดีขึ้นเลยคิดตอนนั้นว่าไม่ไปหาหมอดีกว่าตอนนี้ก็โอเคแล้ว ใช่ค่ะ มันเป็นแบบนี้วนลูปมา2ปีเกือบ3ปีได้แล้ว ช่วงแรกไม่เป็นปัญหาเลยค่ะเหมือนเราจัดการตัวเองได้ Handleมันได้ดี แต่ช่วงนี้เริ่มกระทบกับชีวิตมากขึ้นค่ะ คือยิ่งเราโตขึ้นความรับผิดชอบก็มากขึ้น แต่ประสิทธิภาพของเรากลับลดลง จากที่เคยทำได้ดี กลายเป็นไม่มีแรงทำงาน ใกล้ๆส่งถึงจำใจทำ ไม่อยากคุยกับใคร ไม่อยากติดต่อใครแม้กระทั่งเพื่อนของตัวเอง ที่สำคัญคือไม่มีแรงจูงใจในการชีวิตค่ะ ไม่รู้ว่าอยากทำอะไร ชอบอะไร เหมือนใช้ชีวิตไปเรื่อยๆตามรูปแบบในสังคมที่คนอื่นๆเขาทำกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่น่ากลัวมากๆ กลัวว่าวันหนึ่งเราจะทิ้งทุกอย่างโดยไม่แคร์อะไรอีกแล้ว จากที่เคยทุกสิ่งที่เราอยากทำเราก็ทำทุกสิ่งที่ไม่อยากทำแต่เราก็ทำเพราะมันจำเป็น จะเหลือแค่ไม่อะไรเลยซักอย่าง ตั้งแต่รู้ตัวว่าเรารู้สึกแบบนี้ เราก็เลือกที่จะเดินออกมาจากที่ที่เราต้องอยู่เพื่อมาในที่ที่อยากจะอยู่ มันมีความสุขนะคะ แต่สุดท้ายแล้วเราก็ยังต้องเดินเข้าไปในที่ที่เราต้องอยู่อยู่ดีเพราะความจำเป็นอีกเหมือนเดิม ไหนจะครอบครัวที่เรารักเราอยากให้เขาภูมิใจในตัวเรา(ไม่มีใครรู้นะคะ เราไม่เคยบอก เราเลยไม่รู้ความคิดเห็นของเขาค่ะ) มันเหมือนเรากำลังทำร้ายตัวเองทางอ้อม มันกำลังทำลายตัวเราช้าๆจนลืมไปแล้วว่าเราเคยเป็นคนยังไง มันแย่มากที่รู้ทั้งรู้แต่ทำอะไรไม่ได้ ห้ามความคิดความรู้สึกไม่ได้เลย มันเป็นแบบนี้มาเรื่อยๆและหนักขึ้นมากจนอยากได้คำแนะนำค่ะ เราไม่มีความรู้ทางนี้มาก่อนว่ามันหนักมั้ยอะไรยังไง ควรหาหมอรึยัง ถ้าจะไปจริงๆแนะนำที่ไหนอะไรประมาณนี้ค่ะ คำถามที่อยากได้คำแนะนำคือ 1.แบบนี้เรียกอาการหนักมั้ยคะ ควรไปพบจิตแพทย์รึเปล่า, 2.ถ้าควรไปหาหมอพอจะมีที่ไหนแนะนำบ้างคะ อาจจะเป็นที่ที่ดีที่แนะนำ หรือใกล้ที่เราอยู่พอจะมีมั้ย เราอยู่แถวๆพุทธมณฑล นครปฐมค่ะ คำถามมีประมาณนี้ ถ้าอยากแนะนำอะไรเราบอกได้เสมอค่ะ เรายินดีมากๆที่ได้คุยกัน สุดท้ายนี้ ขอบคุณทุกคนนะคะที่เข้ามาอ่าน ขอบคุณที่เข้ามารับฟังเราค่ะ

ปล. ไม่รู้ว่ามีใครเป็นแบบเรามั้ย เราอยากจะบอกว่าถึงปัญหามันยังอยู่ ยังแก้ไม่ได้ในตอนนี้ แต่เราจะเรียนรู้และผ่านมันไปด้วยกันค่ะ เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะคะ