ยินดี รับฟัง toshare

....หญิงร้ายชายชั่วช้า........ปะปน ทั่วทุกกาลแห่งหน............ไป่เว้น กำเนิดเกิดเป็นคน.............พึ่งมั่น...ธรรม์นา ดีชั่วมิอาจเร้น..................หลบพ้นกรรมสนอง ....ลองตรองตรึกนึกแล้.......แน่เ

@ ธรรมครองคู่แว่นแคว้น  คงทน ไป่ย่อหย่อนกลลวง          เล่ห์ร้าย สังคมเคร่งเตือนตน          ตรองตริ หลงโลภริย้ายผ้าย        &

@ จงใจธรรมสว่างค้ำ  ....เพื่อนผอง ไป่ปล่อยปวงกิเลสครอง ....หม่นไหม้ อุเบกขามั่น!สติตรอง ....กระจ่างเหตุ สรรพชั่วเลวมิอาจใกล้ ก่อเกื้อ!"มิตรสหาย"

...'นักเรียน นักเลง ไม่รับ' ทราบครับ ขอแย้ง แจงเห็น ผู้ใหญ่ "ให้พึ่ง" พึงเป็น เคี่ยวเข็ญ ผู้เยาว์ เขลา, ดี ...ไป่โกรธ ลงโทษ ผิดผิด ตรองคิด "เธอ"รอด หลุดหนี บ่วงอบาย ร้ายชั่ว ทุกข์

...ร้อยกรอง เฉกเช่น ดนตรี เริ่มที่ จังหวะเหมาะ เสนาะเสียง ให้อารมณ์ ขมโศกสุข เพียบเครื่องเคียง ร่ำร้อยเรียง เพียงสบายสบาย คลายเหงากัน ...เพิ่มเกณฑ์กฎ ข้อกำหนด ฝึกสามารถ ชาญฉลาด เฉลียวมี ดีสร้างสร

โคลงสี่สุภาพ ....ตรุษจีนตรองตรึกย้ำ...........เตือนใจ คนใหม่กายใจไสว..................ผ่องแผ้ว ปณิธานทุกวันไป....................หล้าสุข...สวัสดิ์เฮย ผองเพื่อนศัตรูแคล้ว................ทุกข์สิ้นสุขเส

@ คิดซึ้งพึง"สติ"ครอง ตรองตระหนักเห็น"จริง" อ้างอิงในเหตุผล ไป่ปนเปทิฐิ  อคติปิดบัง พลังรอบรู้คู่ไว้ ดีต่อผองระทมไซร้  ประจักษ์"ร้าย"ชัดเจน ร่ายสุภาพ

.อาสาฬห- บูชา พารำลึก ใฝ่ตรองตรึก พระธรรม เลิศล้ำสอน กายจิตจึ่ง ปฏิบัติ ไป่แคลนคลอน จงพระพร ก่อเกื้อ เอื้ออวยชัย

@ กรรมใด ใครก่อ รอรับ ฉับไว ผลกลับ ไป่ลับ ในชั่ว ชีวี @ กายจิต หม่นหมอง ฤ ผ่องศรี ปรากฏ กาลนี้ สงคราม ณ ที่ ใจตน กาพย์ฉบัง