รู้สึกไม่อยากคุยกับพ่อแม่

คือหนูมีปัญหานี้มาสักพักแล้วค่ะ เขาชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่น ว่าหนูไม่ดีเหมือนลูกคนอื่นบ้าง เรียนไม่เก่งบ้าง ทั้งที่หนูไม่ได้ไปเที่ยวกลางคืนเลย เลิกเรียนก็กลับบ้านหนูก็คิดว่านี้ยังทำให้พ่อแม่สบายใจไม่พออีกหรอ บางเรื่องหนูก็อยากมีคนให้คำปรึกษาบ้างแต่พอเดินเข้าไปคุยแม่ก็จะบอกว่าเหนื่อยมาทั้งวันแล้วอย่าเอาเรื่องไร้สาระมาพูดแล้วก็ทำท่าทางหงุดหงิดใส่😔พอมีปัญหามันทำให้หนูเลือกที่จะเงียบมากกว่า กับพ่อนี้ยิ่งไม่ได้คุยกันเลยเพราะพ่อทำงานที่อื่นแต่ครั้งล่าสุดที่เจอคือเหมือนเขาหงุดหงิดมาจากที่อื่นแล้วเขาคุยกับหนูแต่หนูใส่หนูฟังอยู่แต่ปิดเพลงไปแล้วเพื่อจะฟังที่เขาพูดแต่พ่อกลับตบหน้าหนูแล้วบอกว่าหนูไม่ฟังที่เขาพูดแม่ก็ยืนดูเฉยๆไม่พูดไรเลยไม่มีคนเข้ามาถามว่าเจ็บมั้ยเป็นไงบ้างไม่มีเลยยวันนั้นคือร้องไห้หนักมากแล้วก็เริ่มไม่อยากคุยกับพ่ออีก มันเหมือนเราหันหน้าไปหาใครไม่ได้เลยเขาก็บอกว่าตอนนี้เขาทนให้เราจบ ม6ก่อนจบแล้วจะไปไหนก็ไปเขาจะได้หมดปัญหา....แล้วตอนนี้อยู่ ม6แล้ว มันเครียดทั้งเรื่องเรียนเรื่องสอบเข้ามหาลัยแล้วยังต้องมาเจอปัญหาที่บ้านอีก บางทีเราแค่อยากได้กำลังใจบ้างไม่ใช่มีแต่ว่าแต่ด่า(พิมพ์ไปร้องไห้ไป..) ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ🖤😔