ต้องบอกก่อนว่าผมไม่ใช่คนหน้าตาดี รึกูชอบหาข้อเสียให้ตัวเอง??? จะบอกว่าอยู่มา19 ปี ไม่เคยมีแฟน ไม่เคยมีคนคุย ผมเรียนที่ไทยจนม.4 ส่วนม.5-6 ไปเรียนอยู่อเมริกาซึ่งต้องบอกว่ายิ่งตอนยุเมกา ไม่มีใครมาสนใจ okผมอาจเป็นคนเอเชีย เจอเหยียดมากกว่าเจอคนคุยซะด้วยซ้ำ แต่เหมือนตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่ว่าที่ไทยหรือเมกามันไม่เคยมีเรื่องความรักเข้ามาในชีวิตเลย อีกอย่างผมเป็นคนขี้อายมากๆ มากถึงที่สุดเพราะผมไม่กล้าคุยกับผู้หญิงเลยถ้าไม่รู้จักหรือไม่สนิท เคยมีพยายามทักไปคุยแต่ไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครตอบ หลังจากนั้นผมเลยเสียความมั่นใจมาตลอด (ตอนนั้นอายุ11) หลังจากนั้นผมไม่กล้าคุยกับผู้หญิงอีกถ้าไม่ใช่เพื่อน เพราะผมกลัวจะเเห้วครับ มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกตั้งแต่เด็กแล้วครับ ตอนอยู่ไทยผมจะเป็นคนกวนๆ ชอบกวนตีนอาจาร เพื่อนในห้องก็เหมือนจะหมั่นไส้ เพราะเค้าคิดว่าผมเรียกร้องความสนใจ เลยมีแต่คนเกลียด จะมีก็แต่เพื่อนผู้ชายที่สนิทมากๆ มีผู้หญิงเคยมาทัก แต่เค้าเหมือนต้องการมี.... แคันั้น เเล้วมานัดเราให้ไปเจอ ผมเลยไม่กล้าคุยกับใครอีก จนเพื่อนคุยว่าผมเป็นเกย์55555 แต่ผมแค่สงสัยว่าความรักนี่มันคือพรหมลิขิตเหรอครับ ถ้าไม่มีวาสนาได้เจอเนี่ย ก็จะไม่เจอคนที่เข้ามาในชีวิตเลยจริงๆใช่ไหมครับ ปล.รูปที่ผมใช้เป็นรูปผมเองไม่ใช่รูปใครอื่น อีกอย่างผมไม่ได้ต้องการถ่มใครนะครับ ผมแค่คิดว่าหน้าตาผมไม่ได้ดีมากเท่านั้นครับ ไม่ได้ต้องการโชว์หรือว่าอะไร สุดท้ายคือผมเป็นคนเชื้อสายจีนครับ เลยหน้าตาประมาณนี้ และเรื่องที่ผมพูดเป็นเรื่องจริงทุกประการ ถ้าผมไม่เจอคนที่ชอบจริงควรทำไงครับ รึอยู่เป็นโสดไปตลอดชาติ😩😩😩ถ้าใครมีความคิดเห็นอย่างไรก็บอกกันได้นะครับ
อย่าดราม่านะครับ5555😆😆😆