ค่ะ หนูเขียนกระทู้นี้เป็นครั้งแรก ผิดพลาดยังไงก็ขอโทษไว้ด้วยนะคะ
เรื่องมันมีอยู่ว่า ตอนนี้หนูอยู่ ม.6 โรงเรียนที่นึงในฉะเชิงเทราค่ะ หนูเรียนสายวิทย์-คณิต การเรียนก็ไม่ได้แย่ค่ะ กลางๆ ตั้งแต่หนูขึ้นม.4 มา หนูก็เริ่มค้นหาตัวเองสารพัด หนูพยายามหาความฝันของตัวเอง ทั้งอยากเป็นคนที่ทำงานในอนามัยบ้าง อยากเป็นพยายาลบ้าง แต่ทุกอย่างที่หนูคิด หนูอยากเรียนก็แทบเหมือนหมดความหวัง พ่อกับแม่บอกกับหนูตั้งแต่ม.4เลยค่ะ บอกตอนที่หนูกำลังคิดว่าอยากเรียนเป็นอะไร พ่อกับแม่บอกว่า อยากให้หนูเรียนอยู่ราชภัฏใกล้บ้าน ก็คือราชภัฏฉะเชิงเทรานั้นแหละค่ะ (เวลามีเพื่อนมาถามว่าจะเรียนอะไรก็แอบน้อยใจ บอกกับเพื่อนว่าไม่รู้ว่าจะเรียนเป็นอะไรจนถึงทุกวันนี้ เพราะรู้ว่าถ้าบอกเพื่อนไป เราคงไม่ได้เรียนแบบนั้น) พอหนูได้รู้คำตอบ หนูก็ทำใจมาตลอด แต่ไม่ได้คิดนะคะว่าตัวเองจะหมดหวังจริงๆว่าจะได้เรียนที่นี่ จนตอนนี้อย่างที่บอกว่าหนูอยู่ม.6 กิจกรรมที่หนูไปค่ายไปทำก็ออกแนวเป็นอาสา เป็นอนุรักษ์ เน้นไปทางธรรมชาติมากกว่าวิชาการ จนตอนนี้หนูอยู่ ม.6 หนูค้นพบตัวเองแล้วว่าหนูอยากเรียนวนศาสตร์ ที่ม.เกษตร เพราะหนูชอบในทางนี้มากๆ ทุกๆครั้งที่ได้อยู่กับธรรมชาติมันทำให้สบายใจ ทำให้เราไม่คิดมาก ปล่อยวางทุกอย่าง คือหลงรักธรรมชาติและอยากทำงานนี้ไปตลอดชีวิต หนูมีความคิดที่อยากจะทำงานในอุทยานอ่ะค่ะ
อย่างที่รู้ตอนนี้หนูค้นพบตัวเองแล้ว แต่พ่อแม่หนูยื่นคำขาดอย่างเดียวเลยว่าเลิกคิดจะไปเรียนที่อื่น เพราะ เขาให้เรียนแค่ราชภัฏแถวบ้านเท่านั้น (แม่เขาจะให้เรียนรัฐศาสตร์) ซึ่งหนูไม่ชอบแบบนี้จริงๆ เรื่องการเงินครอบครัวหนูก็ไม่ได้ขัดสนนะคะ
อยากจะถามว่ามีวิธีพูดให้พ่อแม่เปลี่ยนความคิดของเขาไหมคะ รู้ค่ะว่าพ่อแม่เป็นห่วงเรามากๆ แต่อนาคตเราทั้งชีวิต ถ้าพ่อแม่เป็นคนเลือกให้เราแต่เราไม่ได้มีควาชอบ หนูก็คงไม่มีความสุขกับการทำงานไปตลอดชีวิต เหตุผลพวกนี้หนูบอกแม่แล้ว เหมือนจะดูฟังไม่ขึ้นเลยแฮะ
ขอบคุณสำหรับทุกคนที่ให้คำปรึกษานะคะ
ทำไมเราถึงเลือกทางเดินเองไม่ได้?
เรื่องมันมีอยู่ว่า ตอนนี้หนูอยู่ ม.6 โรงเรียนที่นึงในฉะเชิงเทราค่ะ หนูเรียนสายวิทย์-คณิต การเรียนก็ไม่ได้แย่ค่ะ กลางๆ ตั้งแต่หนูขึ้นม.4 มา หนูก็เริ่มค้นหาตัวเองสารพัด หนูพยายามหาความฝันของตัวเอง ทั้งอยากเป็นคนที่ทำงานในอนามัยบ้าง อยากเป็นพยายาลบ้าง แต่ทุกอย่างที่หนูคิด หนูอยากเรียนก็แทบเหมือนหมดความหวัง พ่อกับแม่บอกกับหนูตั้งแต่ม.4เลยค่ะ บอกตอนที่หนูกำลังคิดว่าอยากเรียนเป็นอะไร พ่อกับแม่บอกว่า อยากให้หนูเรียนอยู่ราชภัฏใกล้บ้าน ก็คือราชภัฏฉะเชิงเทรานั้นแหละค่ะ (เวลามีเพื่อนมาถามว่าจะเรียนอะไรก็แอบน้อยใจ บอกกับเพื่อนว่าไม่รู้ว่าจะเรียนเป็นอะไรจนถึงทุกวันนี้ เพราะรู้ว่าถ้าบอกเพื่อนไป เราคงไม่ได้เรียนแบบนั้น) พอหนูได้รู้คำตอบ หนูก็ทำใจมาตลอด แต่ไม่ได้คิดนะคะว่าตัวเองจะหมดหวังจริงๆว่าจะได้เรียนที่นี่ จนตอนนี้อย่างที่บอกว่าหนูอยู่ม.6 กิจกรรมที่หนูไปค่ายไปทำก็ออกแนวเป็นอาสา เป็นอนุรักษ์ เน้นไปทางธรรมชาติมากกว่าวิชาการ จนตอนนี้หนูอยู่ ม.6 หนูค้นพบตัวเองแล้วว่าหนูอยากเรียนวนศาสตร์ ที่ม.เกษตร เพราะหนูชอบในทางนี้มากๆ ทุกๆครั้งที่ได้อยู่กับธรรมชาติมันทำให้สบายใจ ทำให้เราไม่คิดมาก ปล่อยวางทุกอย่าง คือหลงรักธรรมชาติและอยากทำงานนี้ไปตลอดชีวิต หนูมีความคิดที่อยากจะทำงานในอุทยานอ่ะค่ะ
อย่างที่รู้ตอนนี้หนูค้นพบตัวเองแล้ว แต่พ่อแม่หนูยื่นคำขาดอย่างเดียวเลยว่าเลิกคิดจะไปเรียนที่อื่น เพราะ เขาให้เรียนแค่ราชภัฏแถวบ้านเท่านั้น (แม่เขาจะให้เรียนรัฐศาสตร์) ซึ่งหนูไม่ชอบแบบนี้จริงๆ เรื่องการเงินครอบครัวหนูก็ไม่ได้ขัดสนนะคะ
อยากจะถามว่ามีวิธีพูดให้พ่อแม่เปลี่ยนความคิดของเขาไหมคะ รู้ค่ะว่าพ่อแม่เป็นห่วงเรามากๆ แต่อนาคตเราทั้งชีวิต ถ้าพ่อแม่เป็นคนเลือกให้เราแต่เราไม่ได้มีควาชอบ หนูก็คงไม่มีความสุขกับการทำงานไปตลอดชีวิต เหตุผลพวกนี้หนูบอกแม่แล้ว เหมือนจะดูฟังไม่ขึ้นเลยแฮะ
ขอบคุณสำหรับทุกคนที่ให้คำปรึกษานะคะ