รู้สึกเข้าสังคมไม่ค่อยได้ทำไงดีคะ?

แต่เด็กเลยนะคะเราเป็นคนสดใสร่าเริงไม่คิดมเฟลนลี่มากๆ แต่พอขึ้นมา.ต้น เพื่อนที่เราสนิทด้วยย้ายไปเราก็มีเพื่อนอยู่แต่เขาดูเหมือนจะไม่รับเราเป็นเพื่อนสักเท่าไรเวลาอยู่ด้วยกันก็รู้สึกอึดอัดเหมือนมีกำแพงกั่นไว้อยู่ จนวันหนึ่งเรามีเรื่องผิดใจกันกับเขาเนื่องจากครูสั่งการบ้านและเรียกเก็บการบ้านมีคนเสร็จไม่กี่คนและเราก็เป็นหนึ่งในคนที่เสร็จ แล้วเขาก็หาว่าเราไปบอกให้ครูตรวจงานทั้งที่เราก็ไม่ได้เป็นคนบอกหรือทำอะไร เขาเล่าให้เพื่อนในห้องฟังอย่างนั้นแต่คนที่รู้อยู่ว่าเราไม่ได้เป็นคนบอกเขาก็ไม่แก้ตัวให้จนเพื่อนในห้องแบนเรา เราเสียใจมากเพราะไว้ใจเพื่อนสุดๆตอนนั้น เราโดนแซะมาตลอด จนเราเริ่มไม่พูดและนิ่งเงียบอยู่คนเดียว หมดความมั่นใจ หมดไฟ และเริ่มเหนื่อยกับชีวิต แต่อยู่อย่างนี้จนชิน เราอยู่อย่างนี้มา 2 เทอมจน ม.3 ปีสุดท้ายเราก็กลับมาเล่นกับเขาอีกสุดท้ายก็โดนกลุ่มนั้นแบนอีกคราวเราร้องไห้ทุกวันไม่ใช่เพราะเขาหรอกนะ แต่เพราะเราเหนื่อยกับชีวิตมากไป ทั้งปัญหาที่โรงเรียนและปัญหาครอบครัว แต่ก่อนจะจบเทอมเราก็มีเพื่อนสนิทมา 2-3คนนะ และพอจบ ม.ต้น เราก็คนวาตอนขึ้น ม.ปลายเราต้องเปลี่ยนไปแน่ๆมีเพื่อนเยอะๆและจริงใจกันแต่สุกท้ายผ่านมาเกือบเทอม 1 ยังไม่มีเพื่อนเลย เพื่อนเก่าตอน ม.ต้น ก็รู้สึกเหมือนเขาจะลืมเราไปแล้ว ครอบครัวก็เหมือนอยู่คนเดียวเหมือนเมื่อก่อน ตอนนี้เหนื่อยกับชีวิตมากกว่าเก่าอีก ทั้งการเรียน สังคม อนาคต ครอบครัวทุกอย่างแย่ไปหมด ร้องไห้ทุกวัน (ส่วนตัวเราเป็นคนคิดมาก ไม่มีความมั่นใจ แลพไม่กล้าที่จะพูด อ่อนไหวง่ายกับพูด) ที่พูดมาไม่ใช้ว่าเราไม่เคยจะเปลี่ยนนะ แต่หลายต่อหลายครั้งแล้วที่จะเปลี่ยนเราเหนื่อยมากจริงๆ