ย้ายมาเรียน กทม มาอยู่กับญาติซึ่งตอนเราเด็กเค้าจะเลี้ยงดูเราด้วยการส่งตังค์มาให้ใช้ตลอดเราอยากได้อะไรก็ได้ตลอด แต่ประเด็นคือเราทำอะไรไม่ได้ดั่งใจเขาเขาจะใช้คำพูดถ้อยคำที่ทำให้เราเจ็บเสมอ ไม่ว่าจะเอาเรามาเป็นภาระบ้าง ทุกวันเขาสั่งเราทำงานบ้านเราก็ทำให้เสมอเราทำทุกวัน แต่เราก็ได้คำพูดมาว่าเราไม่ทำอะไรเลยไม่ช่วยเค้าแบ่งเบาภาระเลย(ซึ่งงานบ้านเราทำเองหมดเค้าไม่เคยช่วยเราเลย) มันมีหลายครั้งที่เราโดนต่างๆนาๆ บางครั้งเราขี้เกียจซักผ้าเวลานี้เราเลยบอกว่าซัก พรุ่งนี้เอาเพราะสุดท้ายเราก็เป็นคนทำหมดแล้วเราก็ว่างเรียนตอนบ่ายด้วยเค้าจะพูดออกมาว่า เวลาอยากได้ไรก็หามาให้ ซื้อมาให้ได้ตลอด เเค่ซักผ้าตากยังต้องมีคนช่วยอีกเหรอ ณ จุดนั้นคือเราเจ็บใจมากเลยเหมือนเราเป็นแค่ลูกจ้างที่เขาจะสั่งจะว่าอะไรเราก็ได้ เหมือนเค้ารับเรามาเลี้ยงๆส่งๆไป เราอยากให้เขาพูดกับเราดีๆโดยไม่ต้องอ้างสิ่งที่ตัวเองซื้อให้หรือทำให้เเล้วเอามาบอกมาว่าเรา เรารู้สึกไม่มีความสุขมากๆกับการมาอยู่ด้วยเค้าเเต่เราก็ไปไหนไม่ได้เพราะเราต้องเรียนยังต้องพึ่งเค้าอยู่ เรารู้สึกว่าเค้าไม่ได้รักเราเค้าเอาเรามาเลี้ยงเพื่อหวังไรสักอย่างเราก็รู้สึกเหมือนว่าเราไม่ได้อยู่บ้านเพราะมันไม่มีความสุขเลย แล้วเราควรทำยังไงให้อยู่ร่วมกับคนแบบนี้ได้
ควรอยู่ร่วมกับคนแบบนี้ยังไงดี