ตามหัวข้อเลยครับ ช่วงนี้ผมรู้สึกเหนื่อยมากๆผมเป็นลูกชายคนเล็กของบ้านที่ต้องรับผิดชอบทุกอย่างภายในบ้าน ทั้งๆที่เดือนๆนึงผมใช้ชีวิตอยู่บ้านแค่ 4 วันผมไม่ได้งอแงที่จะต้องให้เงินทางบ้าน แต่บางครั้งเวลาผมเดือดร้อนผมกลับต้องแก้ไขและผ่านมันไปคนเดียว แต่ในขณะที่ไม่ว่าใครในบ้านเกิดปัญหาอะไรก็จะมาพูดคุยหรือให้ผมช่วยเหลือเสมอ ผมเหนื่อยมากๆครับ บางครั้งแค่คิดเล่นๆว่าถ้าไม่อยู่แล้วก็คงจะดีจะได้ไม่ต้องมารับรู้อะไร ทำงานประจำเงินเดือนเริ่มต้นแต่พวกเขาดันคิดว่าผมสามารถช่วยเหลือพวกเขาได้เสมอ #พิมพ์ไปก็อยากจะร้องไห้