แฟนเป็นโรคซึมเศร้า วางตัวด้วยยังไงดีคะ

สวัสดีค่ะ ขอเล่าเกริ่นๆก่อนว่า เรากับแฟนห่างกัน 3 ปี แฟนทำงานแล้วค่ะ ส่วนเราอยู่ปีสอง ทำให้เวลาว่างไม่ค่อยตรงกันค่ะ วันๆนึงจะคุยกันน้อยมาก แต่ก็มีตอนเย็นบางวันที่มากินข้าวด้วยกัน แฟนมายืนรอรถเมล์เป็นเพื่อน แล้วก็แยกย้าย แต่วันไหนที่ไม่ได้เจอ ไม่ได้คุยกันเท่าไหร่ด้วยแล้ว เหมือนคนโสดเลยค่ะ ไม่มีแชทเด้งกับเขาบ้างเลย กว่าแฟนจะตอบเราทีก็เป็นค่อนวัน บางทีก็หายไปเป็นวันเลยค่ะ เราเคยเปิดอกคุยกับเขาเรื่องนี้แล้ว เขาก็จะตอบแชทถี่ๆมาวันสองวัน หลังจากนั้นก็เหมือนเดิมค่ะ ยิ่งเวลาที่เขาเครียดอะไร เรายิ่งไม่รู้เลย บางทีเขาโพสว่าอยากตาย เขาควรจะตายๆไปสะ เราเองก็เป็นห่วงมาก จะคอยถามเขาตลอดว่าเป็นอะไรหรือเปล่า บอกกันได้นะ เขาดันอารมณ์เสียที่ไปถามด้วยค่ะ เราจากที่ใจแป๊วมาจากโพสเขาแล้ว มาเจอคำพูดแบบนี้บวกกับเขาขึ้นเสียงใส่ ก็ไปไม่ถูกเหมือนกันค่ะ น้ำตาคลอตลอด แง เราไม่รู้ว่าทำอะไรได้บ้าง เพราะเขาจะเก็บทุกอย่างไว้คนเดียว เราจะรู้ก็จากเวลาที่เขาโพสนี่แหละ ว่าเขากำลังไม่โอเคอยู่ แล้วส่วนใหญ่เวลาที่เขาเป็นแบบนี้ จะเป็นช่วงที่เราต้องการ อยากน้วยแฟนเหมือนกัน กลายเป็นว่าไปผิดเวลาสะงั้น ทำให้รู้สึกว่าเขาอยู่กับเราทุกตอน ยกเว้นตอนที่เราอยากให้อยู่ บางทีเขาหายไปนานๆเราโทรหา เขาประชุมอยู่ เราก็เลิ่กลั่กอีก เหมือนคนไม่รู้เวลา แต่เราไม่รู้จริงๆว่าวันวันนึงเขาทำอะไรบ้าง ทำอะไรอยู่ ไม่ได้อยากให้เขาบอกทุกอย่างนะคะ แต่อยากให้บอกกันบ้าง เพราะเราไม่ค่อยรู้สึกว่ามีตัวตนในชีวิตเขาเลย ทำให้เราไม่กล้าโทรหามั่วๆเลย อีกอย่างนะคะ บางทีเวลาโทรหาหรือทักหาเขา น้อยครั้งที่จะรับสายหรือตอบในชั่วโมงที่ส่งไป แต่พอเป็นเขาที่โทรหาเราหรือทักหา แล้วเราไม่ได้รับหลายๆสายเข้า หรือตอบไปในช่วงเวลานั้น เขาจะงอนหน่อยๆค่ะ มันทำให้เรารู้สึกว่า เพราะเขาหันมาแล้วเจอเราตลอดเลย เหมือนเขาจะกลับมาตอนไหหนก็เจอเรา อยากจะทักหาตอนไหนก้ทัก อยากตอบตอนไหนก็ตอบ เรารู้สึกว่าเขาจัดเราไว้ท้ายๆในชีวิตเลยค่ะ งานมาก่อน ตามด้วยเพื่อน มีเวลาว่างจากสองอย่างนี้อีกทีถึงจะมีเวลาให้เรา เรื่องของเรื่องที่กระวนกระวายเวลาเขาหายไปนานๆ ส่วนนึงเพราะเคยกิดอุบัติเหตุกับเขาค่ะ เราเคยบอกเขาว่าไปไหนให้บอกบ้าง ไม่ต้องบอกทุกที่ที่ไปหรอก แต่บอกบ้างนะ เขาบอกว่า ขนาดแม่เขาเขายังไม่บอกเลย แง เหมือนเราอะ เขาบอกว่าที่ไม่ได้บอกอะไรหลายๆเรื่อง เพราะเขาไม่อยากให้เป็นห่วง แต่เราน่ะ การไม่บอกของเขามันทำให้เราคิดไปร้อยพันอย่างเลย เราเป็นห่วงเขามากๆ แต่เราไม่รู้ว่าควรวางตัวยังไงน่ะค่ะ บางทีก็เหนื่อยนะคะ พยายามเข้าหาอยู่ฝ่ายเดียว เราเองก็ทิ้งเขาไม่ลง บางทีคุยกับเขา ตัดสินใจกันว่าจะไปต่อมั้ย เขายังแล้วแต่เราเลยค่ะ แง แต่ทั้งหมดทั้งมวลนี้ เราเข้าใจอาการของเขานะคะ เข้าใจมากๆเลย แต่พอคิดกลับกันบ้างว่าเขาเขาใจเราบ้างมั้ยน่ะสิ เหมียนหมา ฮึก  พิมพ์ยาวมากเลย ขอบคุณทุกๆความเห็นล่วงหน้านะคะ ;)