ทำยังไงถึงจะทำให้ตัวเองรู้สึกว่าควรมีชีวิตอยู่ต่อไปคะ

เริ่มมีความรู้สึกว่าไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อตั้งแต่ม.ต้นแล้วค่ะ พอขึ้นม.ปลายมาก็ยิ่งทำให้ไม่อยากอยู่มากกว่าเดิมค่ะ รู้สึกว่าตัวเองไม่มีอะไรดีเลย เรียนก็ไม่เก่งมาก แต่ต้องแบกความหวังจากพ่อแม่ไว้เพราะเป็นลูกคนโตค่ะ มันเหนื่อยมากๆในการใช้ชีวิตทุกวันนี้ เพราะความสัมพันธ์ของเรากับคนในครอบครัวค่อนข้างที่ไม่ค่อยดีค่ะ เวลาเรามีปัญหาอะไรที่ไม่สบายใจเราไม่เคยบอกคนในครอบครัวเลยค่ะ เคยเปิดใจบอกปัญหาไปแต่สิ่งที่ได้มาคือโดนด่าแล้วก็ทะเลาะกับคนในบ้านค่ะ เพราะคนในบ้านไม่เข้าใจเราเลยค่ะ แต่เราก็มีเป้าหมายที่คิดว่ามันช่วยให้เรายังคงมีความรู้สึกว่ายังอยากใช้ชีวิตต่อไป คือเราอยากเป็นหมอค่ะ ไม่เคยทิ้งความฝันของตัวเอง แต่พักหลังๆเริ่มถามตัวเองบ่อยมากๆว่า เราจะอยู่เพื่ออะไร เรียนก็ไม่เก่งแล้วจะเป็นหมอได้เหรอ ไปดีกว่ามั้ยจะได้ไม่ต้องมารับรู้ความรู้สึกแบบนี้อีก เราคิดแบบนี้ทุกวันหลังจากที่เรากลับมาบ้าน ที่มาระบายวันนี้เพราะมันอัดอั้นมานานมากๆ จริงๆมันมีมากกว่านี้ที่อยากจะให้ทุกคนรับรู้ แต่เราไม่รู้ว่าเราจะบอกยังไง รู้สึกแต่ว่าอยากตายมากๆ หลายๆคนเคยบอกให้เรานึกถึงอนาคตตัวเองเยอะๆ เรานึกอยู่ตลอดค่ะ เราพยายามสู้มากๆ แต่ตอนนี้มันไม่มีความรู้สึกว่าอยากจะพยายาม ไม่มีความรู้สึกว่าอยากทำอะไรที่ไม่ได้ทำ ไม่มีความรู้สึกว่าอยากโตไปทำงานมีเงินเยอะๆ ไปเที่ยว ไปหาความสุขให้ตัวเอง มันไม่มีความรู้สึกแบบนั้นอีกแล้วค่ะ มันมีแต่ความรู้สึกที่คอยถามตัวเองว่า เมื่อไหร่จะตาย จะตายตอนไหน ฆ่าตัวตายเลยดีมั้ย เราไม่ได้นึกถึงคนที่คอยให้กำลังใจมันเหมือนเป็นความรู้สึกที่เห็นแก่ตัว แต่มันอยากตายจริงๆ เคยจะฆ่าตัวตายหลายครั้งแล้วค่ะ แต่มันจะมีแว๊บนึงที่เหมือนสติกลับมาแล้วก็รู้สึกกลัวตาย มันเหนื่อยมากๆ มันเป็นแบบนี้วนลูปมาเป็นปีๆ ไม่อยากรู้สึกไม่อยากเป็นแบบนี้อีกแล้ว เราจะทำยังไงดี ช่วยเราหน่อยนะคะ ขอบคุณสำหรับคำตอบล่วงหน้าค่ะ