เรื่องที่ทำงานค่ะ

เรื่องมันมีอยู่ว่า โดยส่วนตัวเราแล้ว เราเป็นคนป่วยง่ายมากๆค่ะ คือเราทำงานอยู่ที่หนึ่ง แล้วแม่บ้านอ่ะค่ะเขาเป็นคนที่คอยแซะ คอยจิก คอยกัด คือเขาจะเป็นคนที่ทำอะไรไม่ผิดเลยค่ะ ก่อนเรื่องป่วย เอาเป็นเรื่องลเ็กๆน้อยๆก่อน เช่นตู้เย็น คือที่บ้านนี้มีตู้เย็นหลังเดียวค่ะ เวลาเราจะซื้อของมาแช่ เราก็เกรงใจนะคะ กลัวตู้เย็นไม่มีที่แช่ของของเขา แต่เวลาเราซื้อของมาแช่ไม่เคยซื้อมาเยอะค่ะ เช่นนมกล่องนึง น้ำโออิชิขวดเดียว ไม่ก็บิวตี้ดริ้ง เวลาเราซื้อมาเราพยายามกินให้หมดภายในวันเดียว ส่วนที่เอาไปแชร่แค่อยากให้มันเย็นเวลากินมันจะสดชื่นขึ้นแค่นั้นเองค่ะ คุณแม่บ้าน ถ้าเขาเห็นของเราอยู่ในตู้เย็น เขาก็จะพูดขึ้นมาว่า นี่ของใคร ซื้อมาทำไมไม่กิน ซื้อมาทิ้งไว้ เราก็บอกว่าเราพึ่งซื้อมาวันนี้ ขอแช่ให้มันเย็นก่อนแป้ปนึงเดี๋ยวหนูจะเอามากินค่ะ แม่บ้านเขาก็ยังจะบ่นงุ้งงิ้งๆ เรื่องต่อมาเป็นเรื่องน้องค่ะ คือในบ้านที่เราทำงานจะมีเด็กน้อยกำลังซน 2 คนค่ะ แล้วน้องชอบมาเล่นที่โต๊ะเรา คือเราก็เก็บของตามปกติของเราค่ะ แต่น้องชอบมาเล่นแล้วมาเอาของเราไป นั่นแหละค่ะ เราก็โดนอีก หาว่าเก็บของไม่พ้นมือน้อง แต่คือเราเก็บของที่เดิมปกติ คือแม่บ้านหรือพี่เลี้ยงเด็กไม่ใช่หรอคะ ที่ต้องเป็นคนดูแลน้องไม่ให้น้องมาวุ่นวายที่โต๊ะเรา เราทนมานานกับเรื่องนี้พอสมควรค่ะ เรื่องความรู้ อ่ะ อันนี้เรายอมรับค่ะว่าเราเด็ก แต่เราก็เป็นเด็ที่ทำงานคือเราอายุ 20 เราทำงานตั้งแต่ 15-16 เริ่มจากงานพาร์ทไทม์ ทุกวันนี้ทำงานบริษัท ทำออฟฟิตทั่วไป เราก็เจอคนมาเยอะค่ะ แต่เราไม่เคยเจอคนที่พูดอะไรไปแล้วเขาจะรู้ไปหมดทุกเรื่อง เรื่องอื่นๆทั่วไป เรายังพอเข้าใจ แต่เรื่องกานกินยารักษาอาการต่างๆ มันไม่ควรแนะนำหรือซื้อมาให้ว่าจะต้องกินยานี้ถึงหาย กินยานั้นถึงถ่าย คือเรื่องการกินยาเรามองว่ามันขึ้นอยู่ที่สภาพร่างกายของแต่ละคนด้วยว่ากินยาถูกมั้ย ถ้ากินไม่ถูกหรือเดิกอาการแพ้ยาขึ้นมามันเสี่ยง แต่เราก็ไม่เคยบอกเขา เพราะเขาเป็นคนไม่เเคยผิดเลยค่ะ เขาจะเถียงหรือไม่ก็พูดเสียงดังจนกว่าจะชนะ หรือจนกว่าอีกฝ่ายจะเงียบไป ส่วนเรื่องป่วย คือเราป่วยง่ายมากเรายอมรับ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะไม่รักษาตัวเองนะคะ เรากินยารีบไปซื้อยามากินเพื่อที่จะให้หายไวไว ปกติเราหายไว แต่รอบนี้เป็นอาทิตย์ถึงหายดี แล้วก็เหมือนว่าจะมีคนเริ่มติดหวัดจากเรา เรารับผิดค่ะว่าเราเป็นหวัดแล้วเรารีบรักษาตัว เขาก็พูดแบบตัวแพร่เชื้อ แพร่เชื้อใส่คนอื่น 😭😂 มันเจ็บเด้อออ คือเราก็ไม่ได้อยากจะให้คนอื่นติด หรือคนอื่นเป็น แต่สุดท้ายเป็นทั้งบ้านค่ะ อาการคล้ายๆกัน แต่สิ่งที่เจ็บก็คือคำพูดเขานี่แหละค่ะ คือลองนึกภาพตามเรานิดนึง คือเราป่วยเราก็บอกว่าเราป่วยเราปิดแมส กินยา ทุกคนเห็น เราพยายามหลีกตัวออกจากคนอื่น แล้วเราก็ไม่ได้อยากจะลางานหรือหยุดงานเพื่อพักอยู่ที่บ้านจนกว่าจะหายดี ถ้าเราพักอยู่ที่บ้านเป็นอาทิตย์ เจ้าของผู้ประกอบการเขาคงไม่โอเค เราลาวันเดียวก็ลายากเย็นแล้วค่ะ ถ้าไม่ตายหรือพิการก็ไม่น่าจะได้พักยาว  แล้วถ้าคนที่ไม่คิดภาพตามเรามันมีอยู่จริงๆหรอคะเจ้านายใจดีให้หยุดงานจนกว่าจะหายป่วย คือเอาจริงๆเจ้านายเราไม่ได้อะไรมากค่ะ แต่คนที่อะไรกับเราคือคุณแม่บ้าน เราควรจัดการตัวเองยังไงดีคะ เราเหนื่อย เราอยากลาออก เราเบื่อคนแบบนี้ที่สุดเลยค่ะ 😂😂😂

แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่