ค่ะคือเราเรียนอยู่อาชีวะแห่งหนึ่งนะคะ ตอนนี้เรามีเรื่องกังวลแล้วก็เครียดพอสมควรอยู่. เรามีเพื่อนอยู่คนนึ่งซึ่งเราทำโปรเจคด้วยกันแล้ว เราแบ่งงานกับเพื่อนให้ช่วยกันทำเพื่อนก็ทำไม่ได้ค่ะ ทำมาแบบมั่วๆ เราก็ต้องทำเองใหม่ทั้งหมดซึ่งที่ผ่านมาเราทำงานเกือบทุกอย่างเองตลอด ไม่ใช่ว่าเราดูถูกความสามารถเพื่อนนะคะ แต่ด้วยความรักเพื่อน เห็นเพื่อนไม่ค่อยเข้าใจแล้วทำไม่ได้เราจึงทำแล้วเอางานอื่นที่ง่ายกว่าให้ทำแทน แต่ไม่ได้ว่าจะงานไหนยากหรือง่ายก็ทำไม่ได้เสมอ บางทีเราท้อค่ะ เราสอนเราอธิบายตลอด แต่ก็เข้าใจว่าคนเราบางทีก็อาจจะไม่ได้เลย จุดพีคมันยุที่ว่าเพื่อนจะดรอปเรียน เพื่อนอีกคนเลยโทรไปคุยกะแฟนของเพื่อนดู แฟนนางบอกว่าเกลียดเราไม่ชอบเรา เราเห็นแก่ตัว #เอางานที่เพื่อนทำไม่ได้มาให้เพื่อนทำ ทุกคนค่ะ โฟกัสคำนี้ดีๆ เราอยากทราบว่าการที่ทุกคนต้องเรียนรู้ต้องทำอะไรทีาไม่เคยทำมันถูกหรือผิด การที่ไม่สปอยเพื่อนไม่ทำงานแทนเพื่อนมันผิดตรงไหนค่ะ ทุกคนไม่มีใครเก่งและรู้ทุกอย่างเราเองก็ไม่รู้ แต่เราต้องพยายามเพราะอย่างน้อยการที่เราลองทำมันก็จะได้กระจ่าง เพราะศึกษาจากการทำงานจริงๆ เวลาเราทำเราสงสัยเราพยายามหาวิธีทำที่ถูกด้วยตัวเองก่อนจะถามคนอื่นหรืออาจารย์ แล้วการที่อยากให้เพื่อนเรียนรู้งานมันเห็นแก่ตัวตรงไหนค่ะ ไปโพสด่าเราเสียๆหายๆหาว่าเราไม่เอาอะไรเลย แล้วคุณเคยรู้ไม่ ว่าตอนที่คุณนอนหลับกันอย่างสบาย ฉันนั่งพิมพ์งานอยู่เกือบเช้าทุกวัน ตื่นหกโมงไปเรียนเวลสพักผ่อนกี่ชั่วโมง ถ้าแบบนี้คือเห็นแก่ตัว แบบไหนคือไม่เห็นตัว เราเสียใจมากค่ะเราแค่ไม่เคยแสดงออกให้เพื่อนๆคนอื่นเห็น เราเป็นซึมเศร้าเราไม่เคยเอาโรคมาอ้างเพื่อเรียกร้องอะไรจากใคร เราสู้และอดทนตลอดเพราะเราอยากให้แม่เห็นความสำเร็จในอนาคตข้างหน้าของเรา เราต้องโดนเพื่อนที่เราห่วงใยหวังดีว่าในทางลบหลับหลังบ่อยๆ จนคนอื่นเข้าใจว่าเราทำร้ายเพื่อน เสียดายมากค่ะทุกคน ที่คนที่อยู่เคียงข้างเขาในวันที่แฟนเขาทำเขาร้องไห้ทำเขาเจ็บไม่เคยเห็นความดีต่างๆที่มอบให้เลย ทุกคนคิดว่าเราจะทำยังไงได้บ้างค่ะเรื่องนี้
จะเอายังไงกับคนแบบนี้