เหนื่อย

ผมเคยเสียคนๆนึงไปเพราะตอนนั้นผมยังเด็กยังคิดอะไรไม่ได้เขาก็ให้โอกาสผมหลายครั้งครับแต่ก็อยากทำตัวเหมือนเดิมมาๆหายๆไม่ค่อยตอบแชทเค้าพอถึงตอนที่เขาไปจริงๆผมก็เพิ่งกลับมาคิดได้เเล้วก็มารู้สึกผิดเสียใจมากๆตั้งแต่ตอนนั้นผมก็ไม่ลืมเค้าเลยครับไม่เคยลืมเลยไม่เคยคิดที่จะคุยกับใครแบบจริงจังเลยเพราะทำอะไรก็นึกถึงตลอดเวลาพอเวลาผ่านมาประมาณ5-6ปี ปีนี้ได้กลับมาคุยกันอีกครั้งนึง ผมพูดทุกอย่างตลอดเวลาที่ผ่านมาว่าเป็นยังไงยังรออยู่นะอะไรประมาณนี้ แต่อาจจะมาผิดเวลาเพราะช่วงนั้นเขามีแฟนคบกันเกือบจะ2ปีเเล้วแต่เขากับคนนั้นอาจจะไม่ค่อยคุยกันเวลาอาจจะไม่ตรงกับเขา แฟนเค้าไม่ค่อยสนใจเขาเหมือนแรกๆ ผมก็คอยรับฟังนะครับรับฟังทุกอย่างผมก็คอยอยู่ข้างๆเค้ามาตลอดไม่หายไปไหนผมเคยสัญญากับตัวเองไว้ถ้าวันนึงได้กลับมาคุยผมจะไม่หายไปไหนไม่ทำแบบเดิมจนมาถึงทุกวันนี้ผมดีใจมากๆที่กลับมาอีกครั้งก็คอยอยู่ข้างๆเค้าคอยให้คำปรึกษามาตลอดอยู่กับเค้าเวลาเค้าเหนื่อยจนมาถึงทุกวันนี้คุยกันมาประมาณ5-6เดือนได้เเล้วครับเค้าเลิกกับแฟนมาเดือนกว่าๆจะสองเดือนเเล้วครับ
ผมกับเค้าก็เคยไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยจนทุกครั้งที่เจอกันเหมือนคบกันจริงๆเลยครับมันรู้สึกดีมากๆแต่บางครั้งบางวันเค้าก็เงียบไปเลยก็เข้าใจว่างานเค้าเยอะนะครับแต่เวลาว่างผมก็อยากคุยกับเค้สอยากให้เค้าทักมาหาบ้างแต่ไม่มีเลยครับเวลาผมบอกคิดถึงบอกรักผมไม่เคยได้คำพวกนี้กลับมาเลยสักครั้งแบบบอกคิดถึงแต่ไม่ได้ความคิดถึงกลับมาได้คำว่าขอบคุณตลอดเลยผมเคยลองขอคบเเล้วแต่โดนปฎิเสธผมก็เข้าใจนะครับเขาเคยบอกว่าไม่อยากให้ผมรู้สึกเลยเขาขอเวลาแต่ขอเวลาของเค้าเป็นปีหรืออาจจะหลายปีผมก็บอกไม่เป็นไรจะรออยู่ตรงนี้จะไม่ไปไหนเลยแต่ในใจผมเสียใจมากๆบอกโอเคทั้งๆที่ไม่โอเคเลยแต่ถึงจะนานแค่ไหนไม่ไหวแค่ไหนผมก็ยังจะอยู่ตรงนี้เสมอ ขอบคุณนะครับที่เสียเวลาอ่านน