อยากถามคนที่มีประสบการณ์ในฐานะคนที่เคย #คบผู้หญิง มาก่อน ....
ก่อนอื่นเลย เราเองเป็นวัยที่ทำงานแล้วและได้รู้จักกับคนมากมาย แต่ก็ไม่เคยจริงจังกับใคร จนมาเจอกับรุ่นพี่คนหนึ่ง(เป็นผู้หญิงห้าว) เริ่มจากเป็นเพื่อนร่วมงานที่ดี แต่ไม่ค่อยได้ทำงานร่วมกันเพราะคนละแผนก แต่ด้วยเคมีที่ตรงกันทำให้ได้ไปเที่ยว หรือ ไปสังสรรค์กันบ่อยกว่าคนอื่นๆๆ เราไม่แน่ใจในความสัมพันธ์เพราะด้วยบุคลิกที่เค้าเป็นคนนิ่งๆ ค่อยข้างเจ้าระเบียบ เนี๊ยบมาก แต่มีความใส่ใจในเรื่องเล็กๆน้อยๆ ทำให้เป็นเสน่ห์ของเค้าก็ว่าได้
เรื่องมันเริ่มจาก เราเพิ่งไปเริ่มงานใหม่ และแทบจะไม่มีเพื่อนหรือคนรู้จักเลย แต่ได้พี่เค้านี้แหละคอยดูแล ไปไหน ทำอะไรด้วยกันบ่อย นานวันเข้าก็เริ่มคุยกัน ชวนกันไปเที่ยว ไปกิน ตามความเหมาะสม เราเริ่มคุยไลน์กันทุกวัน และเป็นเวลาเดิมๆ หลังจากเลิกงาน เรื่อยๆๆ ไปไหน ทำอะไร ก็เล่าสู่กันฟังเสมอ ดูแลกันจนเป็นที่รู้จักกันไปถึงครอบครัว และไม่ว่าวันสำคัญอะไรของเราเค้าก็จะจำได้หมด ต่างคนต่างรู้และมีความใส่ใจพอๆกัน แต่ก็มีบ้างที่เราเด็กกว่าทำให้ไม่เข้าใจความคิดและต้องปรับทัศนคติอยู่บ่อยครั้ง มีการน้อยใจและงอนบ้างแต่พี่เค้าเหมือนจะรู้และจะมีวิธีการง้อและใช้เหตุผลกับเรา จนเราเองก็กลายเป็นคนมีเหตุผลไปด้วยเลย จากแต่ก่อนใช้อารมณ์มากกว่า เราทำงานได้ประมาณ 2 ปี เราก็ได้ย้ายที่ทำงานเพื่อความก้าวหน้า พี่เค้าก็นิ่งๆ ไปสักพัก แต่เค้าก็มาส่งเราที่ทำงานใหม่ และก่อนนอนคืนหนึ่งก็ยังส่งเพลง ยินดี ของบอย อิมเมจิ้น นานๆกว่าจะส่งเลยแหละ แต่ก็ไม่พูดอะไรมาก แค่บอก ฝันดี (มันคือสไตล์นิ่งๆ) หลายๆครั้งการกระทำมันแสดงถึงความห่วงใย เพียงแต่ไม่เคยพูด แต่เรารับรู้ได้ และเราเองก็แสดงออกชัดเจนว่าเราก็มีเพียงเค้าที่เราไว้ใจ วางใจ ให้ใจด้วยความรักและหวังดีต่อกันจริงๆ จนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงส่งข่าวคราวถึงกันเสมอ พบเจอกันนานๆครั้ง แต่สิ่งที่เรารับรู้ได้คือ ระยะห่างทำให้เราคิดถึงกันคงไม่มากก็น้อย .... แล้วความสัมพันธ์แบบนี้ มันคือ อะไร ?
ความสัมพันธ์แบบนี้ เรียกว่า อะไรดี ?
ก่อนอื่นเลย เราเองเป็นวัยที่ทำงานแล้วและได้รู้จักกับคนมากมาย แต่ก็ไม่เคยจริงจังกับใคร จนมาเจอกับรุ่นพี่คนหนึ่ง(เป็นผู้หญิงห้าว) เริ่มจากเป็นเพื่อนร่วมงานที่ดี แต่ไม่ค่อยได้ทำงานร่วมกันเพราะคนละแผนก แต่ด้วยเคมีที่ตรงกันทำให้ได้ไปเที่ยว หรือ ไปสังสรรค์กันบ่อยกว่าคนอื่นๆๆ เราไม่แน่ใจในความสัมพันธ์เพราะด้วยบุคลิกที่เค้าเป็นคนนิ่งๆ ค่อยข้างเจ้าระเบียบ เนี๊ยบมาก แต่มีความใส่ใจในเรื่องเล็กๆน้อยๆ ทำให้เป็นเสน่ห์ของเค้าก็ว่าได้
เรื่องมันเริ่มจาก เราเพิ่งไปเริ่มงานใหม่ และแทบจะไม่มีเพื่อนหรือคนรู้จักเลย แต่ได้พี่เค้านี้แหละคอยดูแล ไปไหน ทำอะไรด้วยกันบ่อย นานวันเข้าก็เริ่มคุยกัน ชวนกันไปเที่ยว ไปกิน ตามความเหมาะสม เราเริ่มคุยไลน์กันทุกวัน และเป็นเวลาเดิมๆ หลังจากเลิกงาน เรื่อยๆๆ ไปไหน ทำอะไร ก็เล่าสู่กันฟังเสมอ ดูแลกันจนเป็นที่รู้จักกันไปถึงครอบครัว และไม่ว่าวันสำคัญอะไรของเราเค้าก็จะจำได้หมด ต่างคนต่างรู้และมีความใส่ใจพอๆกัน แต่ก็มีบ้างที่เราเด็กกว่าทำให้ไม่เข้าใจความคิดและต้องปรับทัศนคติอยู่บ่อยครั้ง มีการน้อยใจและงอนบ้างแต่พี่เค้าเหมือนจะรู้และจะมีวิธีการง้อและใช้เหตุผลกับเรา จนเราเองก็กลายเป็นคนมีเหตุผลไปด้วยเลย จากแต่ก่อนใช้อารมณ์มากกว่า เราทำงานได้ประมาณ 2 ปี เราก็ได้ย้ายที่ทำงานเพื่อความก้าวหน้า พี่เค้าก็นิ่งๆ ไปสักพัก แต่เค้าก็มาส่งเราที่ทำงานใหม่ และก่อนนอนคืนหนึ่งก็ยังส่งเพลง ยินดี ของบอย อิมเมจิ้น นานๆกว่าจะส่งเลยแหละ แต่ก็ไม่พูดอะไรมาก แค่บอก ฝันดี (มันคือสไตล์นิ่งๆ) หลายๆครั้งการกระทำมันแสดงถึงความห่วงใย เพียงแต่ไม่เคยพูด แต่เรารับรู้ได้ และเราเองก็แสดงออกชัดเจนว่าเราก็มีเพียงเค้าที่เราไว้ใจ วางใจ ให้ใจด้วยความรักและหวังดีต่อกันจริงๆ จนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงส่งข่าวคราวถึงกันเสมอ พบเจอกันนานๆครั้ง แต่สิ่งที่เรารับรู้ได้คือ ระยะห่างทำให้เราคิดถึงกันคงไม่มากก็น้อย .... แล้วความสัมพันธ์แบบนี้ มันคือ อะไร ?