อยากทราบว่ามีความคิดเห็นกันอย่างไรกับการตีเพื่อการลงโทษ ไม่ว่ากรณีใดๆก็ตาม ส่วนตัวตอนเด็กเคยโดนตีหนักอยู่เหมือนกันทั้งที่พอมองย้อนกลับไปเป็นเรื่องเล็กน้อยตามประสาเด็กซนเป็นปกติ แต่สิ่งที่ได้รับกลับกลายเป็นว่าโดนตีหนักมากจนทุกวันนี้...แต่ก็ช่างมันเถอะค่ะ ประเด็นอยู่ที่ว่าเรามีน้องคนหนึ่ง น้องเราก็โดนตีตั้งแต่เด็กปัจจุบันก็ยังโดนตีแล้วไม่เบานะคะ หนักสุดเหมือนจะเป็นเหยียบหรือจับน้องสักอย่างค่ะ จับแบบไม่ให้หนีได้แล้วตีขอเรียกว่าฟาดแล้วกันค่ะ เพราะเราคิดว่ามันขั้นกว่าของการตีปกติคือฟาดทีนี้น้องเอามือมาบังก็โดนแขน โดนนิ้วกันไปเราโกรธคนในครอบครัวทุกครั้งเพราะเราตอนเด็กก็โดนแบบนั้นทั้งๆที่ไม่ดื้ออะไร เราไม่เชื่อหรอกนะคะว่าไม้สร้างคนได้ ยิ่งทำแบบนี้เราคิดว่าจะก่อเกิดความรุนแรงเป็นปมในใจเด็ก ปัจจุบันเราก็โตขึ้นไม่โดนตีแล้ว แต่น้องเราโดนอยู่บ้างทุกครั้งเราก็ทำได้แค่ปลอบน้องหลังโดนตีเสร็จ ต้องบอกก่อนนะคะว่าครอบครัวเราคนที่ตีนั่นไม่เคยจะอธิบายดีๆเลย น้อยครั้งมาก ประเด็นคือตอนนี้น้องอยู่วัยมัธยมแล้วค่ะ พฤติกรรมทุกครั้งที่น้องโดนตีเค้าไม่สู้นะคะ แต่สายตาเค้าเรามองออกค่ะ ว่าถ้าโตอีกหน่อยน้องเราจะรุนแรง ซึ่งเราเคยบอกบ่อยๆจนไม่อยากบอกแล้วค่ะว่าเราไม่ส่งเสริมวิธีการลงโทษด้วยความรุนแรงทั้งสิ้น คนเราพูดกันดีๆได้ทุกวันนี้เราในฐานะพี่คนหนึ่งถ้าน้องเราโตขึ้น น้องเราจะมีพฤติกรรมอะไรที่รุนแรงเราคิดว่าเราไม่อยากห้ามแล้วค่ะ อะไรจะเกิดก็เกิดเพราะ ถือว่าเราได้บอกหลายครั้งแล้วเราอยากให้ครอบครัวเราที่ตีน้องได้เรียนรู้ถึงสิ่งที่เค้าทำค่ะ เราขอเล่าย้อนไปนิดนึงนะคะตอนเด็กเรามีน้องอีกคนด้วยค่ะ แต่ว่าไม่ใช่น้องแท้ๆน้องนี่ก็โดนตีเหมือนกันค่ะ จนวันนึงเค้าโตขึ้นพอโดนตีอีกครั้งเค้าไม่ยอมค่ะก็สู้กลับเลยเกิดเป็นความรุนแรงขึ้นซึ่งตอนนั้นเราก็ไม่ห้ามอีกเช่นเคย จนตอนนี้น้องที่เราเล่นด้วยกันตั้งแต่ตอนเด็กนั้นก็ไปมีชีวิตของเค้าค่ะไม่ได้ติดต่อกันหลังจากนั้นอีกเลย ซึ่งเราก็เข้าใจได้ เราควรจะทำอย่างไรดีคะ (เราก็รู้ค่ะ ว่าเราควรทำอย่างไร)แต่ขอระบายแล้วกันมันอัดอั้น สุดท้ายนี้เราขอพูดตรงนี้ว่าเราไม่ส่งเสริมความรุนแรงทั้งสิ้นแต่ไม่ทั้งหมดนะคะ แล้วชีวิตน้องเราต่อจากนี้โตขึ้นเค้าจะร้ายกับสิ่งที่เค้าเคยโดนกดดันมาตลอดเราก็จะยอมรับเข้าใจค่ะ เราทำได้แค่คอยปลอบพูดดีกับน้องเราเป็นห่วงน้องเสมอ.
เราควรทำอย่างไรดีคะ