เราคิดอยากจะแยกออกมา อยู่กับลูกสาวเราแค่2คน เพราะทุกวันนี้ เราก้อเหมือนอยู่กับลูกแค่2คนอยู่แล้ว เราทำงานคนเดียว  กลับจากทำงาน ก้อทำกับข้าวให้ลูกและ แฟนเรากิน ก่อนไปทำงานก้อต้องหากับข้าวไว้ให้กิน กินเสร็จเราก้อเก็บจานล้างให้ ซักผ้าให้ กลับจากทำงานก้อเก็บผ้าให้ คือตอนนี้เรารู้สึกว่าทุกอย่างมันตกอยู่ที่เราทั้งหมด ทำแทบตายแต่เรากลับไม่มีอะไรเป็นของตัวเองเลย แต่เวลามีปัญหาอะไร แทนที่เราจะช่วยกันแก้ แต่เรากลับต้องเผชิญกับปัญหานั้นคนเดียว จนบางครั้ง เราก้อคิดว่า ทุกวันนี้ที่เราทำนั้น เพื่ออะไร ในเมื่อแฟนเราไม่เคยนึกถึงใจเราเลย  ไม่เคยคิดช่วยทำงาน ไม่เคยคิดช่วยแก้ปันหาอะไร  แล้วเราจะมีชีวิตคู่ไปเพื่ออะไร  เราจึงคิดว่า เราห่างออกมาดีใหม มาอยู่กับลูกเราแค่นั้นก้อพอ  เราคิดแบบนี้เราผิดใหมคะ????