ท่อกับตัวเอง

สวัสดีค่ะคือตั้งเเต่หนูอยู่ป.4หนูก็ขาดโรงเรียนบ่อยมากๆมากที่สุดอาทิตย์ละ2ครั้งเองมั้งครูก็บ่นเเต่ไม่ว่าเยอะเเต่พ่อเเม่จะตีทุกวันพอปลุกเราก็ไม่ลุกทุกวันจน
ตอนป.6เราขยันมากต้องมาทุกวันเพราะมันจะไม่มีคะเเนนตอนนั้นทรมานมากกับการไปโรงเรียนจนจบมาได้ยังดีกว่าเพื่อนที่ไปทุกวันตอนนั้นคิดว่าม.1ไปต่อโรงเรียนที่อยากไปพอไปถึงโรงเรียนนี้มันน่าเบื่อมากที่สุดกลับบ้านมาเครียดมากทำไมต้องมีโรงเรียนทั้งที่รู้ว่ามีไว้ทำอะไรอยู่เเล้วเเต่ก็คิดตอนกลางคืนของทุกวันกว่าจะนอนหลับลืมตาคิดล่วงหน้าของอีกวันว่ามันต้องน่สเบื่อมากเเน่ๆรับไม่ได้ที่จะต้องไปจุดๆนั้นเครียดมากอย่ซ้ำเติมเราเลยเราเหมือนคนป่วยเหลือไม่ก็ป่วยไปเเล้วเราไม่รู้อะไรเลยเราเป็นคนติดเเม่มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆติดบ้านมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆไม่ออกจากบ้านนอกจากมันจำเป็นเราเครียดมากเลยเมื่อไหร่วัยเรียนมันจะจบไปสั้กทีเราท้อเราเหนื่อยอยากล่องลอยในอากาศไม่รับรู้อะไรอยู่กับตัวเองเรารู้สึกอย่างนี้.            ช่วยให้คำปรึกษาหนูทีหนูจะเรียนเเบบไหนได้บ้างหนูทรมานมากมันอาจจะเป็นเรื่องตลกของคนหลายๆคนเเต่สำหรับคนที่มันเป็นอยู่มันไม่ไช่เลย😖😢😔