มีความรู้สึกว่าครอบครัวไม่ต้องการเรา

เราเป็นครอบครัวคนจีนมีกิจการเป็นของครอบครัว พ่อเราเสียชีวิตจากอุบัติเหตุส่วนแม่เราเลี้ยงดูเรากับพี่มาคนเดียว แต่เรารู้สึกเหมือนกับว่าเราไม่ควรเกิดมาเลยเพราะทั้งพี่และแม่ต่างด่าว่าเราสารพัดขี้เกียจบ้างล่ะไม่ขยันบ้างละไม่ช่วยกิจการของทางบ้านเลยทั้งที่เราก็ทำถึงจะเป็นแค่สิ่งเล็กๆน้อยๆเช่นเช็คของทำความสะอาดและดูความเรียบร้อยนิดๆหน่อยๆแต่ทุกคนในบ้างกลับด่าว่าเรา จริงๆแล้วเรามีความรู้สึกตั้งแต่ตอนมัธยมแล้วเพราะตอนจบมัธยมเหมือนแม่เราไม่อยากให้เรียนต่อแต่สุดท้ายก็ยังได้เรียน พอจบมาเราทำงานเลยที่กรุงเทพแต่เนื่องจากเกิดโรคระบายทางบริษัทจึงจำเป็นต้องลดพนักงานหวยออกที่เราเลยจ้าก็กลับมาที่บ้าน ทางบ้านเราก็ไล่ให้ไปหางานทำ ซึ่งปัจจุบันงานหายากมากก(บ้านเราอยู่ต่างจังหวัดนะ)ไปสมัครที่ไหนเขาก็บอกว่าจะติดต่อกลับนะ เราก็อยากได้งานทำนะเพราะทางแม่และพี่เราก็ทำเหมือนกับเราเป็นภาระไล่ไปหางานตลอด ถ้าขอเงินมากไปก็โดนว่าอีกอย่างเงินที่ขอคือยืมและต้องใช้คืนทุกบาททุกสตาง แต่ก็ยังคิดในแง่ดีที่มีที่ซุกหัวนอน บ้างครั้งก็ว่าเราตื่นสายทั้งที่เราก็ตื่นตั้ง 6:30 (สำหรับเราก็เช้าอยู่นะ)  มาทำความสะอาดแล้วเตรียมเปิดร้าน แล้วทางบ้านเราก็ว่าเราว่าตื่นสาย บ้างครั้งก็ว่าทำแค่นี้จริงๆแล้วให้อยู่ฟรี(แต่กินไม่ฟรีนะ)น้ำไฟฟรีควรต้องทำมากกว่านี้(หรือว่าเราควรเป็นแบบคนใช้ดีไฟมนะ) ถ้าไม่อยากทำก็จ่ายค่าที่อยู่มา คำนี้เรารู้สึกเหมือนเราเป็นคนอื่นในสายตาเขาเลย มันทำให้เรารู้สึกว่า อ่าวเราเป็นใครว่ะใช่ลูกของบ้านนี้อ่ะป่าว มีบ้านเหมือนไม่ใช่บ้าน (ตอนเรียน+ทำงานไม่ค่อยได้กลับบ้าน) เราเลยรู้สึกว่าเหมือนทางบ้านเราจะเปลี่ยนไป ความรู้สึกก็ไม่ได้รู้สึกผูกพัน เหมือนเป็นคน ที่มาจากไหนไม่รู้แล้วมาอยู่ฟรี หรือว่าเขาจะเก็บเรามาเลี้ยงหว่า (แต่ว่าน่าตาเราก็เหมือนพี่เราอยู่นะ) เวลาเขาด่าเขาว่าไม่จะเงียบไม่เถียงเพราะเคยเถียงแล้วก็ผิดอยู่ดีเหมือนต้องยอมทุกอย่าง พี่เราทำอะไรก็ดีที่สุดใจใจแม่เสมอ ตัดภาพมาที่เราพูดแล้วเศร้า ภาวนาในใจถ้าได้งานเมื่อไหร่จะรีบไปทันที ยังไงสะเราก็คงไม่ใช่คนในครอบครัวเขาอีกแล้ว ไม่มีอะไรแค่อยากระบาย