สวัสดีค่ะ หนูขอสอบถามทุกคนที่หมด Passion ในการเรียนหน่อยค่ะ หรือหมดไฟที่จะเรียนแล้วน่ะค่ะ ตอนนี้หนูอายุ15ค่ะ ชั้นม.3แล้ว ปีหน้าต้องเลือกสายการเรียนซึ่งหนูอยากจะขอเล่าเรื่องของหนูให้ฟังก่อนนะคะ
ค่ะ ช่วงประมาณชั้นม.1-2 หนูมีความฝันและตั้งใจเรียนมากๆเลยค่ะ หนูเองก็ไม่รู้ว่าหนูรีบคิดถึงเรื่องนี้มากเกินไปไหม แต่หนูเองก็เห็นครูถามในบทเรียนตลอดค่ะ คือ โตไปอยากประกอบอาชีพอะไร ความฝันของฉันคือ หนูก็เจอมาตั้งแต่ชั้นประถมแล้วค่ะ ตอนเด็กๆหนูอยากเป็นตำรวจ แต่ว่าส่วนสูงหนูไม่ถึงเกณฑ์ที่กำหนดค่ะ (หนูเป็นคนตัวเล็กมากๆค่ะ) เลยล้มเลิกความฝันนี้ไป จนชั้นม.1 หนูเริ่มชอบวิทยาศาตร์ค่ะ แต่หนูอ่อนคณิตมากๆ มากถึงขนาดที่โง่เลยค่ะ สอบตกหลายเทอมค่ะ แล้วหนูก็ค้นพบตัวเองอีกครั้งค่ะ หนูอยากเป็นจิตแพทย์เพราะหนูชอบที่จะได้ช่วยเหลือคนอื่นมากๆ เวลามีเพื่อนมาปรึกษาหนูก็ดีใจนะคะแล้วก็ให้คำปรึกษาเพื่อนได้ แล้วจิตแพทย์ก็รักษาโรคทางจิตอะไรยังงี้ใช่ไหมคะ แต่ว่าต้องแลกมากับการเรียนหนัก ถึงตัวหนูเองเป็นคนที่เรียนได้ครึ่งๆกลางๆค่ะ ไม่ได้เก่งอะไร หนูก็พอรู้ลิมิตตัวหนูเองหนูเลยไม่คิดที่จะไปทางนี้ตรงๆค่ะ หลังจากนั้นหนูก็เริ่มเจอตัวเองอีกครั้ง คือหนูอยากเป็นเภสัชกร หลังจากนั้นหนูก็ศึกษามาเรื่อยๆเลยค่ะเพราะคิดว่าจะมั่นคงกับอาชีพนี้แหละ ตอนม.1-2หนูก็ยังมั่นใจอยู่นะคะ แต่พอขึ้นม.3 เป็นช่วงที่หัวสิ่วหัวขวานมากเลยค่ะ หนูรู้สึกไม่มี Passion ในการใช้ชีวิตแล้วค่ะ หนูตั้งคำถามมากมายว่ามนุษย์เกิดมาทำไม ทำไมถึงต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด แล้วพ่อกับแม่ก็เริ่มด่าหนูมากๆ การบ้านก็เยอะมากๆค่ะ หนูเป็นคนร่าเริง แต่ค่อนข้างเครียดค่ะ หนูเคยอยากตายอยู่หลายครั้ง จนตอนนี้ก็อยากตายค่ะ เพราะไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไรค่ะ พ่อแม่ก็ดูไม่ได้ต้องการหนูเลย เหมือนให้ชีวิตนี้มามีแต่ความทุกข์ หนูเกิดมา15ปี หนูโดนบุลลี่ต่างๆ ทั้งเรื่องรูปร่างหน้าตา แต่หนูทำเป็นตลกค่ะ จนตอนนี้ก็พอคิดได้หลายอย่าง หนูค่อนข้างเจอปัญหาเยอะค่ะ ถึงจะอายุแค่นี้แต่ปัญหาที่เจอมันหนักสำหรับหนูค่ะ หนูรู้สึกพอใจกับการใช้ชีวิตแค่นี้แล้ว จนตอนนี้ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ หนูไม่มี Passion ในการเรียนและการใช้ชีวิตเลย
สรุปนะคะ หนูไม่รู้ว่าจะมีชีวิตไปทำไมในเมื่อทำทุกอย่างแล้วเราก็จะหายไปจากโลกนี้อยู่ดีในท้ายที่สุด และหนูไม่ค่อยมีความสุขกับชีวิตนี้เท่าไหร่ พอไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ไปทำไม หนูก็ไม่มีไฟในการเรียน หนูไม่รู้ว่าจะไปต่อยังไงกับชีวิตตอนนี้ หนูปรึกษาหลายคนจนกลัวเขารำคาญ หนูไม่รู้เลยค่ะว่าหนูเรียนไปทำไม อยากไปต่อยังไง ไปทางไหนดี มันไม่มีความสุขและความรู้สึกอยากเลยค่ะ ไม่รู้ว่าทำไปทำไม แต่ก็ต้องทำเพราะเหมือนตอนนี้หนูทำตามหน้าที่ หนูอึดอัดมากเลย หนูไม่รู้ว่าควรจะเอายังไงกับชีวิตดี ที่หนูรีบคิดขนาดนี้หนูว่ามันใช้เวลาแค่แปปเดียวค่ะ ที่ยังตายไม่ได้เพราะยังมีคนอยู่ข้างหลังหนูอีก หนูไม่อยากเห็นแก่ตัวค่ะ หนูเลยต้องทำเรื่องพวกนี้ต่อไป ยาวหน่อยขอโทษนะคะ หนูไม่รู้จะทำยังไงค่ะ พ่อกับแม่ก็บอกให้เรียนวิทย์-คณิต ซึ่งหนูไม่มีความสุขกับสองอย่างนี้แล้วค่ะ มันเลยไม่อยากเรียน ยิ่งเรียนก็เหมือนยิ่งฝืน ขอคำแนะนำหน่อยนะคะ ขอบคุณค่ะ
หมด Passion ในการเรียน ควรทำยังไงดี
ค่ะ ช่วงประมาณชั้นม.1-2 หนูมีความฝันและตั้งใจเรียนมากๆเลยค่ะ หนูเองก็ไม่รู้ว่าหนูรีบคิดถึงเรื่องนี้มากเกินไปไหม แต่หนูเองก็เห็นครูถามในบทเรียนตลอดค่ะ คือ โตไปอยากประกอบอาชีพอะไร ความฝันของฉันคือ หนูก็เจอมาตั้งแต่ชั้นประถมแล้วค่ะ ตอนเด็กๆหนูอยากเป็นตำรวจ แต่ว่าส่วนสูงหนูไม่ถึงเกณฑ์ที่กำหนดค่ะ (หนูเป็นคนตัวเล็กมากๆค่ะ) เลยล้มเลิกความฝันนี้ไป จนชั้นม.1 หนูเริ่มชอบวิทยาศาตร์ค่ะ แต่หนูอ่อนคณิตมากๆ มากถึงขนาดที่โง่เลยค่ะ สอบตกหลายเทอมค่ะ แล้วหนูก็ค้นพบตัวเองอีกครั้งค่ะ หนูอยากเป็นจิตแพทย์เพราะหนูชอบที่จะได้ช่วยเหลือคนอื่นมากๆ เวลามีเพื่อนมาปรึกษาหนูก็ดีใจนะคะแล้วก็ให้คำปรึกษาเพื่อนได้ แล้วจิตแพทย์ก็รักษาโรคทางจิตอะไรยังงี้ใช่ไหมคะ แต่ว่าต้องแลกมากับการเรียนหนัก ถึงตัวหนูเองเป็นคนที่เรียนได้ครึ่งๆกลางๆค่ะ ไม่ได้เก่งอะไร หนูก็พอรู้ลิมิตตัวหนูเองหนูเลยไม่คิดที่จะไปทางนี้ตรงๆค่ะ หลังจากนั้นหนูก็เริ่มเจอตัวเองอีกครั้ง คือหนูอยากเป็นเภสัชกร หลังจากนั้นหนูก็ศึกษามาเรื่อยๆเลยค่ะเพราะคิดว่าจะมั่นคงกับอาชีพนี้แหละ ตอนม.1-2หนูก็ยังมั่นใจอยู่นะคะ แต่พอขึ้นม.3 เป็นช่วงที่หัวสิ่วหัวขวานมากเลยค่ะ หนูรู้สึกไม่มี Passion ในการใช้ชีวิตแล้วค่ะ หนูตั้งคำถามมากมายว่ามนุษย์เกิดมาทำไม ทำไมถึงต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด แล้วพ่อกับแม่ก็เริ่มด่าหนูมากๆ การบ้านก็เยอะมากๆค่ะ หนูเป็นคนร่าเริง แต่ค่อนข้างเครียดค่ะ หนูเคยอยากตายอยู่หลายครั้ง จนตอนนี้ก็อยากตายค่ะ เพราะไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไรค่ะ พ่อแม่ก็ดูไม่ได้ต้องการหนูเลย เหมือนให้ชีวิตนี้มามีแต่ความทุกข์ หนูเกิดมา15ปี หนูโดนบุลลี่ต่างๆ ทั้งเรื่องรูปร่างหน้าตา แต่หนูทำเป็นตลกค่ะ จนตอนนี้ก็พอคิดได้หลายอย่าง หนูค่อนข้างเจอปัญหาเยอะค่ะ ถึงจะอายุแค่นี้แต่ปัญหาที่เจอมันหนักสำหรับหนูค่ะ หนูรู้สึกพอใจกับการใช้ชีวิตแค่นี้แล้ว จนตอนนี้ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ หนูไม่มี Passion ในการเรียนและการใช้ชีวิตเลย
สรุปนะคะ หนูไม่รู้ว่าจะมีชีวิตไปทำไมในเมื่อทำทุกอย่างแล้วเราก็จะหายไปจากโลกนี้อยู่ดีในท้ายที่สุด และหนูไม่ค่อยมีความสุขกับชีวิตนี้เท่าไหร่ พอไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ไปทำไม หนูก็ไม่มีไฟในการเรียน หนูไม่รู้ว่าจะไปต่อยังไงกับชีวิตตอนนี้ หนูปรึกษาหลายคนจนกลัวเขารำคาญ หนูไม่รู้เลยค่ะว่าหนูเรียนไปทำไม อยากไปต่อยังไง ไปทางไหนดี มันไม่มีความสุขและความรู้สึกอยากเลยค่ะ ไม่รู้ว่าทำไปทำไม แต่ก็ต้องทำเพราะเหมือนตอนนี้หนูทำตามหน้าที่ หนูอึดอัดมากเลย หนูไม่รู้ว่าควรจะเอายังไงกับชีวิตดี ที่หนูรีบคิดขนาดนี้หนูว่ามันใช้เวลาแค่แปปเดียวค่ะ ที่ยังตายไม่ได้เพราะยังมีคนอยู่ข้างหลังหนูอีก หนูไม่อยากเห็นแก่ตัวค่ะ หนูเลยต้องทำเรื่องพวกนี้ต่อไป ยาวหน่อยขอโทษนะคะ หนูไม่รู้จะทำยังไงค่ะ พ่อกับแม่ก็บอกให้เรียนวิทย์-คณิต ซึ่งหนูไม่มีความสุขกับสองอย่างนี้แล้วค่ะ มันเลยไม่อยากเรียน ยิ่งเรียนก็เหมือนยิ่งฝืน ขอคำแนะนำหน่อยนะคะ ขอบคุณค่ะ