สวัสดีค่ะเราจะมาแชร์ประสบการณ์ส่วนตัวของเราและเพื่อนเราไม่รู้ว่ามันจะน่ากลัวสำหรับทุกคนรึเปล่าแต่สำหรับเราเรายอมรับว่ากลัวมาก
วันนี้เรากับเพื่อนเลิกเรียนแล้วไปหาซื้อของที่จะนำมาทำกิจกรรมที่โรงเรียนในวันพรุ่งนี้ เราบอกแม่ว่าเราจะไปหาอะไรกินกับเพื่อน แม่ก็ไม่ได้พูดอะไร ร้านที่เราต้องไปซื้ออยู่ในเมืองส่วนบ้านของเราอยู่แถวชานเมืองแถวบ้านเราจะมีร้านอาหารตลอดเส้นทางแต่มันจะไปขาดตอนระหว่างบ้านเรากับเมืองประมาณ5กิโลแถวนั้นจะไม่มีร้านอาหารกลางคืนอะไรเลยทำให้ช่วงตรงนั้นจะมืดมากๆมีรถขับผ่านแต่น้อย เราและเพื่อนไปวนหาซื้อของกันจนค่ำ แต่ยังมีอีกหนึ่งอย่างที่เราต้องไปซื้อ เราเลยแชทไปบอกแม่ว่านั่งกินขนมอยู่ที่บ้านเพื่อน สักพักนึงแม่โทรมาแล้วบอกให้เรากลับบ้าน เราเลยคุยกับเพื่อนเพื่อนเลยบอกว่าโอเคกลับก็ได้ แม่โทรมาอีกครั้งหนึ่งทำให้เราต้องรีบขับรถกลับบ้านเพราะกลัวแม่ด่าเราเลยเลือกใช้เส้นทางที่ไกล้ที่สุดแต่มันต้องผ่านวัด ถ้าเราขับเข้าไปในวัดแล้วไปออกตรงประตูจะทำใช้เวลาน้อยกว่าไปวนเราเลยเลือกที่จะขับเข้าวัด ตอนขับเข้ามาในวัดดันมีงานศพพอดีเรากับเพื่อนขับผ่านไปโดยไม่คิดอะไร จนขับมาติดไฟแดงแล้วเพื่อนคนนึงก็ถามเราว่าได้กลิ่นอะไรรึเปล่า เราทุกคนไม่ได้กลิ่นอะไรแล้วเพื่อนคนนั้นก็เงียบไป จนไฟเขียวพวกเราขับรถเข้ามาช่วงรอยต่อระหว่างเมืองกับบ้านอย่างที่บอกตรงนั้นจะเงียบมากๆ แม่โทรมาอีกครั้ง เรากดรับสาย แต่เราไม่ได้ยินเสียงแม่เราเลยติดว่าน่าจะเป็นเสียงลมเรากดวางสายแล้วรีบขับ แม่โทรมาอีกครั้งเราพยายามขับรถช้าๆแล้วพูดแต่แม่ก็เอาแต่พูดว่าไม่ได้ยิน แม่โทรมาถี่ๆเราจึงตัดสินใจขับรถแบบเร็วๆเพื่อจะเข้าสู่หมู่บ้าน พอเจ้าสู่หมู่บ้านเราจอดรถหน้าเซเว่นเพื่อคุยกับแม่ แม่บอกเราว่าให้รีบกลับแม่บอกว่ารู้รึเปล่าว่าแม่ได้ยินอะไร เรารีบวางสายแล้วขับรถกลับบ้านทันทีโดยมีเพื่อนมาด้วยเพราะกลัวว่าเราจะโดนแม่ด่า เราเดินเข้ามาในบ้านแม่พูดกับเราว่า แม่โทรเราครั้งแรกแม่ยังได้ยินเราพูด พอโทรครั้งที่สองแม่ได้ยินเสียงกรี๊ด(หลังจากที่เพื่อนเราทัก) และพอแม่โทรครั้งที่สามแม่ก็ได้ยินเสียงกรี๊ดแบบโหยหวน แม่เราไม่ได้ได้ยินเสียงกรี๊ดคนเดียวพี่ชายเราก็ได้ยินด้วย และแม่บอกว่ากลับมาได้ยินเสียงเราอีกครั้งตอนที่โทรครั้งสุดท้าย (ตอนเราอยู่หน้าเซเว่น) เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงกับเราและเพื่อนในวันที่ 23/09/2563
ผีรึเปล่า ผีไม่น่ารักรึเปล่า?
วันนี้เรากับเพื่อนเลิกเรียนแล้วไปหาซื้อของที่จะนำมาทำกิจกรรมที่โรงเรียนในวันพรุ่งนี้ เราบอกแม่ว่าเราจะไปหาอะไรกินกับเพื่อน แม่ก็ไม่ได้พูดอะไร ร้านที่เราต้องไปซื้ออยู่ในเมืองส่วนบ้านของเราอยู่แถวชานเมืองแถวบ้านเราจะมีร้านอาหารตลอดเส้นทางแต่มันจะไปขาดตอนระหว่างบ้านเรากับเมืองประมาณ5กิโลแถวนั้นจะไม่มีร้านอาหารกลางคืนอะไรเลยทำให้ช่วงตรงนั้นจะมืดมากๆมีรถขับผ่านแต่น้อย เราและเพื่อนไปวนหาซื้อของกันจนค่ำ แต่ยังมีอีกหนึ่งอย่างที่เราต้องไปซื้อ เราเลยแชทไปบอกแม่ว่านั่งกินขนมอยู่ที่บ้านเพื่อน สักพักนึงแม่โทรมาแล้วบอกให้เรากลับบ้าน เราเลยคุยกับเพื่อนเพื่อนเลยบอกว่าโอเคกลับก็ได้ แม่โทรมาอีกครั้งหนึ่งทำให้เราต้องรีบขับรถกลับบ้านเพราะกลัวแม่ด่าเราเลยเลือกใช้เส้นทางที่ไกล้ที่สุดแต่มันต้องผ่านวัด ถ้าเราขับเข้าไปในวัดแล้วไปออกตรงประตูจะทำใช้เวลาน้อยกว่าไปวนเราเลยเลือกที่จะขับเข้าวัด ตอนขับเข้ามาในวัดดันมีงานศพพอดีเรากับเพื่อนขับผ่านไปโดยไม่คิดอะไร จนขับมาติดไฟแดงแล้วเพื่อนคนนึงก็ถามเราว่าได้กลิ่นอะไรรึเปล่า เราทุกคนไม่ได้กลิ่นอะไรแล้วเพื่อนคนนั้นก็เงียบไป จนไฟเขียวพวกเราขับรถเข้ามาช่วงรอยต่อระหว่างเมืองกับบ้านอย่างที่บอกตรงนั้นจะเงียบมากๆ แม่โทรมาอีกครั้ง เรากดรับสาย แต่เราไม่ได้ยินเสียงแม่เราเลยติดว่าน่าจะเป็นเสียงลมเรากดวางสายแล้วรีบขับ แม่โทรมาอีกครั้งเราพยายามขับรถช้าๆแล้วพูดแต่แม่ก็เอาแต่พูดว่าไม่ได้ยิน แม่โทรมาถี่ๆเราจึงตัดสินใจขับรถแบบเร็วๆเพื่อจะเข้าสู่หมู่บ้าน พอเจ้าสู่หมู่บ้านเราจอดรถหน้าเซเว่นเพื่อคุยกับแม่ แม่บอกเราว่าให้รีบกลับแม่บอกว่ารู้รึเปล่าว่าแม่ได้ยินอะไร เรารีบวางสายแล้วขับรถกลับบ้านทันทีโดยมีเพื่อนมาด้วยเพราะกลัวว่าเราจะโดนแม่ด่า เราเดินเข้ามาในบ้านแม่พูดกับเราว่า แม่โทรเราครั้งแรกแม่ยังได้ยินเราพูด พอโทรครั้งที่สองแม่ได้ยินเสียงกรี๊ด(หลังจากที่เพื่อนเราทัก) และพอแม่โทรครั้งที่สามแม่ก็ได้ยินเสียงกรี๊ดแบบโหยหวน แม่เราไม่ได้ได้ยินเสียงกรี๊ดคนเดียวพี่ชายเราก็ได้ยินด้วย และแม่บอกว่ากลับมาได้ยินเสียงเราอีกครั้งตอนที่โทรครั้งสุดท้าย (ตอนเราอยู่หน้าเซเว่น) เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงกับเราและเพื่อนในวันที่ 23/09/2563