ก่อนจะตั้งกระทู้ ก็ออกแนวลังเล เพราะก็แอบกลัวว่าทัวร์จะลง แต่ก็ลองอ่านดูเนอะ.....
เราในฐานะลูกคนโต ที่ส่งเงินให้แม่ทุกเดือนตั้งแต่เรียนจบตั้งแต่เดือนแรก จนมาถึงวันนี้ก็ปาไปจะ 9 ปีได้แล้ว เฮ้ย...เพิ่งเห็นตัวเลข ตอนพิมพ์ว่าอ้าว.....นานแล้วเหรอนี่ 555 ให้แม่ขั้นต่ำ 8,000 บาท ทุกเดือน และมีซื้อของ ทำห้องน้ำ ทำห้องเพิ่มให้หลาน ทำรั้ว ติดแอร์เพิ่ม 2 ตัว กรงสุนัข 2 กรง (สงสารเจ้าหมา เพราะที่บ้าน ไม่ดูแลสัตว์เลี้ยงเลย แต่เอามาเลี้ยงนะ แต่เราจ่ายค่าอาหารหมาแมว แบบงงๆ เพราะสงสารมัน) คือที่ทำทุกอย่างเพื่ออำนวยความสะดวกต่างๆ ลามไปถึงหลานคลอดแล้ว ต้องผ่าตัดพังผืดลิ้นก็จ่ายให้ และอื่นๆที่จำไม่ได้ ปัจจุบันขั้นต่ำเดือนละ 10,000 บาท เพราะต้องส่งน้อง ลูกติดพ่อใหม่ อีก 1 คน แต่ก่อนส่ง 2 คน ยังไม่รวมเพิ่มเติมกรณีฉุกเฉินต่างๆ
ความโชคดี คือไม่ได้อยู่ที่บ้านกับพวกเค้า ไม่งั้นเราคงจิตตกมากๆ เพราะครอบครัวเราเป็นสังคมที่รากหญ้าที่ไม่มีคุณภาพมากๆ ไม่มีวินัย ไม่รับผิดชอบต่อสังคม เลี้ยงสัตว์แต่ไม่เคยคุยกับมัน ดูแลมันเลย น้าชอบกินเหล้า มองการตั้งวงกินเหล้าเป็นเรื่องปกติ การเล่นไพ่ในงานศพหรืองานต่างๆเป็นเรื่องปกติ ซื้อของกินกันเยอะๆแล้วเหลือเป็นเรื่องปกติ บ้านค่อนข้างไม่เป็นระเบียบหรือเรียกว่าสกปรกก็ว่าได้ ทั้งแม่ น้องและญาติๆ (อาจจะใช้คำแรงไป) แต่...ที่บอกคือ ยังไม่หมด มันมีรายละเอียดอีกมาก... เล่าเหมือนเก็บกด 555 ประมาณนี้
แม่เราไม่ค่อยมีวุฒิภาวะความเป็นแม่สักเท่าไหร่ แต่ก็เค้าก็เป็นแม่มีพระคุณกับเรา อายุประมาณ 56 ปี อ่อ.. คลอดมา คนเลี้ยงจะเป็นป้าของแม่ เราเรียกแม่แก่ หรือยายนั่นเอง แก 99 ปีแล้ว ยังอยู่นะ คนนี้เรารักมาก
ส่วนแม่ก็ดูแลกันไป แบบห่างๆ ห่วงๆ คุยกันน้อยมากกกกก เราเป็นคนโทรหาเองฝ่ายเดียวนะ และก็ไม่ค่อยรับโทรศัพท์เราด้วย นอกจากมีเรื่องจริงๆเค้าจะโทรหา รวมถึงน้องด้วย ถ้าโทรมาขอเงิน ถึงจะโทร นี่คือครอบครัวเอง
ปล. จับเข่าคุยกับที่บ้านมาหลายรอบแล้วนะ เรื่องให้ดูแลความเป็นอยู่ การใช้ชีวิตตัวเองกันดีๆ แถมชวนไปปฏิบัติธรรมด้วย ก็บอกว่าไม่พร้อม อันนี้ชวนเพราะอยากให้แกมีที่พึ่งทางใจบ้าง สุดท้าย คงปล่อยและทำหน้าที่การส่งเงินต่อไป
บ่นทำไม! ไม่ใครก็ใครตายไปข้างอ่าจ้า.... เราถึงจะขาดจากกันอ่าเนอะ ฮึ้บๆ
เมื่อต้องดูแลแม่และน้องทั้งๆที่แทบจะไม่ค่อยคุยกันเลย
เราในฐานะลูกคนโต ที่ส่งเงินให้แม่ทุกเดือนตั้งแต่เรียนจบตั้งแต่เดือนแรก จนมาถึงวันนี้ก็ปาไปจะ 9 ปีได้แล้ว เฮ้ย...เพิ่งเห็นตัวเลข ตอนพิมพ์ว่าอ้าว.....นานแล้วเหรอนี่ 555 ให้แม่ขั้นต่ำ 8,000 บาท ทุกเดือน และมีซื้อของ ทำห้องน้ำ ทำห้องเพิ่มให้หลาน ทำรั้ว ติดแอร์เพิ่ม 2 ตัว กรงสุนัข 2 กรง (สงสารเจ้าหมา เพราะที่บ้าน ไม่ดูแลสัตว์เลี้ยงเลย แต่เอามาเลี้ยงนะ แต่เราจ่ายค่าอาหารหมาแมว แบบงงๆ เพราะสงสารมัน) คือที่ทำทุกอย่างเพื่ออำนวยความสะดวกต่างๆ ลามไปถึงหลานคลอดแล้ว ต้องผ่าตัดพังผืดลิ้นก็จ่ายให้ และอื่นๆที่จำไม่ได้ ปัจจุบันขั้นต่ำเดือนละ 10,000 บาท เพราะต้องส่งน้อง ลูกติดพ่อใหม่ อีก 1 คน แต่ก่อนส่ง 2 คน ยังไม่รวมเพิ่มเติมกรณีฉุกเฉินต่างๆ
ความโชคดี คือไม่ได้อยู่ที่บ้านกับพวกเค้า ไม่งั้นเราคงจิตตกมากๆ เพราะครอบครัวเราเป็นสังคมที่รากหญ้าที่ไม่มีคุณภาพมากๆ ไม่มีวินัย ไม่รับผิดชอบต่อสังคม เลี้ยงสัตว์แต่ไม่เคยคุยกับมัน ดูแลมันเลย น้าชอบกินเหล้า มองการตั้งวงกินเหล้าเป็นเรื่องปกติ การเล่นไพ่ในงานศพหรืองานต่างๆเป็นเรื่องปกติ ซื้อของกินกันเยอะๆแล้วเหลือเป็นเรื่องปกติ บ้านค่อนข้างไม่เป็นระเบียบหรือเรียกว่าสกปรกก็ว่าได้ ทั้งแม่ น้องและญาติๆ (อาจจะใช้คำแรงไป) แต่...ที่บอกคือ ยังไม่หมด มันมีรายละเอียดอีกมาก... เล่าเหมือนเก็บกด 555 ประมาณนี้
แม่เราไม่ค่อยมีวุฒิภาวะความเป็นแม่สักเท่าไหร่ แต่ก็เค้าก็เป็นแม่มีพระคุณกับเรา อายุประมาณ 56 ปี อ่อ.. คลอดมา คนเลี้ยงจะเป็นป้าของแม่ เราเรียกแม่แก่ หรือยายนั่นเอง แก 99 ปีแล้ว ยังอยู่นะ คนนี้เรารักมาก
ส่วนแม่ก็ดูแลกันไป แบบห่างๆ ห่วงๆ คุยกันน้อยมากกกกก เราเป็นคนโทรหาเองฝ่ายเดียวนะ และก็ไม่ค่อยรับโทรศัพท์เราด้วย นอกจากมีเรื่องจริงๆเค้าจะโทรหา รวมถึงน้องด้วย ถ้าโทรมาขอเงิน ถึงจะโทร นี่คือครอบครัวเอง
ปล. จับเข่าคุยกับที่บ้านมาหลายรอบแล้วนะ เรื่องให้ดูแลความเป็นอยู่ การใช้ชีวิตตัวเองกันดีๆ แถมชวนไปปฏิบัติธรรมด้วย ก็บอกว่าไม่พร้อม อันนี้ชวนเพราะอยากให้แกมีที่พึ่งทางใจบ้าง สุดท้าย คงปล่อยและทำหน้าที่การส่งเงินต่อไป