สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 1
ไม่ใช่แค่ first class honor แต่ชื่อของมหาวิทยาลัยด้วย
ผมพูดแค่นี้พอนะ
ผมพูดแค่นี้พอนะ
สมาชิกหมายเลข 892548 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 7535362 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1087139 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5969601 ถูกใจ, บีทาเก้นปีโป้หวานน้อย ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4043703 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1392189 ถูกใจ, Larry777 ถูกใจ, Trippy ถูกใจ, Bloody Distance ถูกใจรวมถึงอีก 58 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 8
เทียบเกรดนิยม รชภ อาจจะเท่ากับ 3.0 ม.ดัง
สมาชิกหมายเลข 7535362 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3912877 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3682595 ถูกใจ, MiKi_Oka ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5969601 ถูกใจ, บีทาเก้นปีโป้หวานน้อย ถูกใจ, ผมมันหน้าเดียวแต่ใจมุ้งมิ้ง ถูกใจ, Bloody Distance ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6106545 ถูกใจ, Disaster Magnet ถูกใจรวมถึงอีก 12 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 15
ที่คุณได้ยินมามันใช่ครับ แต่มันเป็นมหาลัยชั้นนำครับ
สมัยผมเอ็นทราน (สมัยนั้นยังเรียกเอ็นทราน) ผมสอบเข้ามหาลัยรัฐแห่งหนึ่ง ที่คะแนนของคณะผม สูงที่สุดในประเทศ
ผมสอบติดได้ที่ 48 ของคณะ (คณะรับ 60 คน)
แต่ถ้าผมเอาคะแนนผม ไปยื่นเข้า ม.รัฐอื่นๆ ผมเข้าด้วยคะแนนอันดับ 1 ของคณะเลยครับ บางที่ให้ผมเรียนฟรีเลย
เพราะเรื่องจริงที่พิมมาด้านบน ทำให้เราเข้าใจได้ว่า แต่ละมหาลัย เข้ายาก ง่าย ต่างกันมาก
เพราะฉะนั้น ตอนจบออกมา จิงมีโอกาสที่ต่างกันครับ
ผมไม่ได้สนับสนุนให้การศึกษามีความแตกต่างนะครับ จริงๆมันเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยจะดีด้วย แต่ความจริงของประเทศเรา ยังเป็นแบบนี้ครับ
สมัยผมเอ็นทราน (สมัยนั้นยังเรียกเอ็นทราน) ผมสอบเข้ามหาลัยรัฐแห่งหนึ่ง ที่คะแนนของคณะผม สูงที่สุดในประเทศ
ผมสอบติดได้ที่ 48 ของคณะ (คณะรับ 60 คน)
แต่ถ้าผมเอาคะแนนผม ไปยื่นเข้า ม.รัฐอื่นๆ ผมเข้าด้วยคะแนนอันดับ 1 ของคณะเลยครับ บางที่ให้ผมเรียนฟรีเลย
เพราะเรื่องจริงที่พิมมาด้านบน ทำให้เราเข้าใจได้ว่า แต่ละมหาลัย เข้ายาก ง่าย ต่างกันมาก
เพราะฉะนั้น ตอนจบออกมา จิงมีโอกาสที่ต่างกันครับ
ผมไม่ได้สนับสนุนให้การศึกษามีความแตกต่างนะครับ จริงๆมันเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยจะดีด้วย แต่ความจริงของประเทศเรา ยังเป็นแบบนี้ครับ
สมาชิกหมายเลข 7535362 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6990608 ถูกใจ, ยังคงมีชีวิตอยู่ ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5969601 ถูกใจ, บีทาเก้นปีโป้หวานน้อย ถูกใจ, ผมมันหน้าเดียวแต่ใจมุ้งมิ้ง ถูกใจ, Trippy ถูกใจ, PZircon ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4854025 ถูกใจ, Bloody Distance ถูกใจรวมถึงอีก 49 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 45
เหรียญทองโอลิมปิก กับเหรียญทองซีเกมส์ มันต่างกันอ่ะครับ
จะเรียกร้องสิทธิ์ เรียกร้องของรางวัลที่เท่าเทียมกันไม่ได้หรอกครับ
จะเรียกร้องสิทธิ์ เรียกร้องของรางวัลที่เท่าเทียมกันไม่ได้หรอกครับ
สมาชิกหมายเลข 7535362 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5969601 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5728318 ถูกใจ, บีทาเก้นปีโป้หวานน้อย ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4043703 ถูกใจ, ผมมันหน้าเดียวแต่ใจมุ้งมิ้ง ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4854025 ถูกใจ, Trippy ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 854998 ถูกใจ, Bloody Distance ถูกใจรวมถึงอีก 10 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 5
จบเกียรตินิยมราชฏัฏเช่นกัน ก็ทำงานไปเรื่อยๆ จากเริ่มต้น 15000 สอบ cert ศึกษาหาความรู้เพิ่ม ก็หางานที่เงินเดือนสูงขึ้นได้เรื่อยๆ ผ่านมาเกือบ10ปีตั้งแต่จบ ตอนนี้เงินเดือน8หมื่นแล้ว เป็นกำลังใจให้ครับ ชื่อสถาบันมันแค่ชื่อ Performace & Potential เป็นของจริง พอมีประสบการณ์มีผลงานจริงหลายปี ชื่อสถาบันมันก็ไม่ค่อยสำคัญแล้ว
สมาชิกหมายเลข 6706496 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3791549 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5969601 ถูกใจ, Trippy ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5020489 ถูกใจ, *omega* ถูกใจ, Disaster Magnet ถูกใจ, องุ่นเคียวโฮ ถูกใจ, dewnus ถูกใจ, หญิงสาวผู้เงียบเหงา ถูกใจรวมถึงอีก 15 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
เรียนต่อต่างประเทศ
นักเรียนทุนต่างประเทศ
การวางแผนการศึกษาต่อและประกอบอาชีพ
คนที่ได้เกียรตินิยมอันดับ 1 ในมหาลัยประเทศไทยมีสิทธิได้โอกาสอะไรบ้าง แล้วตอนนี้คุณประสบความสำเร็จอย่างไร
ถ้าเขามอบโอกาสต่อจะดีมากๆเพราะดิฉันอยากเรียนต่อมาก แต่เพียงแค่ไม่มีทุนทรัพย์พอที่จะส่งตัวเองเรียน ทำให้รู้สึกว่าเหมือนความพยายามที่ผ่านมามันหยุดแค่ตรงนั้น คือเราจบมหาลัย แล้วจบแค่นั้นหรอแล้วเราต้องมาเริ่มต้นใหม่ หางานใหม่ หาเงิน เหมือนเรียนมาจบไป
....รู้สึกเหมือนการศึกษาไทยตีกรอบมากไปไหม ดิฉันกำลังรู้สึกว่าตอนนี้ดิฉีนกำลังอยู่ในระหว่างยุคที่กำลังพัฒนา กับยุคที่กำลังจะเก่าและแก่ไปเลย ซึ่งแน่นอนว่าในยุคพัฒนาน่ากลัวมากซึ่งก็คือเด็กรุ่นใหม่ที่สังเกตุได้ในปัจจุบันคือเรียนรู้ไวมาก ทั้ง ไอที และภาษาแน่นอนว่าเด็กพวกนี้ส่วนใหญ่จะมีฐานะ ทำให้ดิฉันรู้สึกมีความกดดันเล็กๆที่เด็กสมัยนี้ ได้มีครอบครัวดีๆส่งเรียนที่ดีๆตั้งแต่เด็ก กลับกันรู้สึกตัวเองยังอยู่ในโลกที่ มีค่านิยมว่าตั้งใจเรียน เพื่อให้ได้ทำงานที่ดี แล้วตอนนี้ก็เรียนจบแล้ว จบมาคงต้องดิ้นรนอีกหลายๆอย่าง
ตอนนี้รู้สึกหว่าเหว้ กับการพัฒนาตัวเอง+กับเวลาที่น้อยในแต่ละวัน ทำงานเสร็จ 6 โมงเย็น กลับห้องเช่าเล็กๆมาถึง 3 ทุ่ม อาบน้ำ พอจะอ่านหนังสือตาเริ่มจะปิด เพราะต้องตื่นเช้าของอีกวัน ทำงานจ-เสาร์ ชีวิตแบบนี้จริงๆหรอคะ
ขออภัยอาจนอกเรื่องบ้างกับหัวข้อกระทู้ แต่อยากระบายจริงๆค่ะ
จึงอยากขอคำปรึกษาคนที่เคยมีประสบการณ์ มาก่อน คนที่เคยผ่านจุดนี้มาคุณปรับตัวกับมันยังไง คุณประสบความสำเร็จยังไง ถ้าคุณแก้ไขได้อยากกลับไปแก้ไขในจุดไหน ขอคำแนะนำหน่อยนะคะ ตอนนี้รู้สึกตัวเองยังอายุ 20 ต้นๆ จึงอยากที่จะมีกำลังใจในแต่ละวัน
ที่มาตั้งกระทู้ในพันทิปเพราะไม่มีใครให้ปรึกษาจริงๆ คนที่บ้านเขาก็มีค่านิยม มุมมองเดิมๆ เคยปรึกษาเขาก็ตอบมาว่าให้หางานทำๆไปเถอะ แต่เขาไม่ถามเราเลยว่างานที่ทำอยู่มีความสุขไหม ที่บ้านเรามีปัญหากันนิดหน่อย พ่อติดเหล้า ทุกวันนี้สุขภาพแย่ขึ้นความจำเลอะเลือน ดื้อมากไม่ยอมเชื่อฟังใคร แม่ก็ชอบด่าพ่อ ติดfacebook ทั้งคู่ ซึ่งเราก็มาอยู่ไกลจากบ้านมากได้แค่ห่วงอยู่ไกลๆอยากลับบ้านไปพร้อมความสำเร็จ