คุมโซนกลายเป็นระบบขี้เกียจ ยากประสบความสำเร็จ ในยุคฟุตบอลจานด่วน

ผมเคยถามเพื่อนเชียร์อิตาลี ไอ้สไตล์ปิดตาตีหม้อ สนุกตรงไหน

คำตอบ "นักเตะมันเท่ห์ กูดูแค่นี้"

คุณจะหานักเตะแบบ ริเกลเม่ หรือเลอทิสซิเอร์ หรือปิโล่ห์ วิ่งลืมเป็นลืมตายได้มั้ย? กล่าวสั้นๆ คงหมดยุคสมัยนักเตะสไตล์ slow life

ถามว่า ฟุตบอลจานด่วนใช่ว่า เร่งรีบอย่างจนหมดเสน่ห์ไปซะทีเดียว แต่มันก็มีความกลมกล่อม แค่เพิ่มความเร็วจาก 1x ไปเป็น 2x หรือ 3x เท่านั้น

ยกตัวอย่างติอาโก้ หรือแม่แบบ "อิเนียสต้า" ที่คำนวณทุกอย่างในสมองก่อนออกบอลแต่ละครั้ง

เพิ่มความเร็ว อย่างชาญฉลาด

บิเอลซ่าไม่ได้กล่าวไว้