นิยายเบาสมอง : Mikaza ไอ้บ้าเอ๊ย! ( 16 : แก็งเกมเมอร์สาว )

อากาศสดใสของเช้าวันถัดมา  ณ ลานจอดรถจักรยานยนต์นับร้อยกว่าคันของนักเรียน  ตรีและปลายวันนี้ซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์มาโรงเรียนพร้อมกัน   
เพื่อนสาวในแก๊ง ROV มี น้อย อั้ม กวางและดาว  คละหุ่นกัน  ต่างอยู่ในชุดกีฬาเสื้อโปโลสีแดง  นักเรียนทุกคนต้องใส่เป็นประจำสัปดาห์เพราะเป็นวันพุธวันแห่งการออกกำลังกาย  ยืนจับกลุ่มอยู่ที่ประจำ  ตรงบริเวณทางเดินที่มีหลังคลุมทอดยาวตั้งแต่รั้วทางเข้าโรงเรียนจนถึงลานโดม  รอสมาชิกคนสุดท้ายที่จะมาเติมเต็มให้ครบทีม 5 คน  จะได้ไล่คิลให้สนุกสำราญใจ  ก่อนเวลาเข้าแถวเคารพธงชาติ
ตรีรัตนาและปลายนภาลงจากรถแล้วเดินเคียงกัน  ตรงเข้าไปหาเพื่อน ๆ  ซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก
ปลายนภาความคิดของเธอตอนนี้  อยากออกสู่สังคมที่กว้างขึ้นเปิดใจยอมรับเข้าหาสิ่งใหม่ ๆ  เมื่อคืนมีทั้งเรื่องดีเรื่องเศร้า  แต่อย่างน้อยเธอก็เริ่มมีความรู้สึกที่ดีกับตรีรัตนามากขึ้น  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่ตรียอมมาซ้อมต่อที่บ้านของเธอ  อีกทั้งซ้อมหนักชนิดไม่มีหยุดพัก  แถมเต้นได้มากกว่าที่วางแผนไว้  รวมทั้งได้อาบน้ำเล่นสนุกด้วยกัน  ทำให้อยากรู้จักเพื่อนสาวในกลุ่มของตรีตามไปด้วย
            "กำลังเล่นเกมอะไรอยู่ละ  น่าสนุกเชียว"   
เสียงใสรับกับยามเช้า  กล่าวทักทายทุกคนที่กำลังยืนก้มหน้า  นิ้วโป้งของมือสองข้างกดหน้าจอมือถือรัวยิก ๆ  กอปรกับเสียงที่แต่ละคนสบถถ้อยคำออกมา  ฟังแล้วคล้ายคนโวยวายหาเรื่องกัน  หากแต่เป็นเพียงการอินกับเกม  ร้องเตือนให้เพื่อนระวังฝั่งตรงข้ามเข้าโจมตี  
            "อ้าว...ตรี  ปลาย   พึ่งมาถึงเหรอ?"  
อั้มสาวหน้าตกกระ  ผมหยักโสก  ไว้ผมยาวมัดหางม้า  พอได้ยินเสียงทัก  จึงชำเหลืองไปทางต้นเสียง  เห็นคนถามแวบหนึ่ง แล้วหันกลับมาที่มือถืออย่างรวดเร็วเพื่อเล่นเกมต่อ  แต่ก็เพียงพอให้รู้ว่าเป็นใคร จึงกล่าวตอบ
            ส่วนน้อยสาวอ้วนร่างใหญ่ยังทำตาขวาง ๆ ใส่ปลายนภา  เมื่อวานทำเอาบอดี้การ์ดมือหนึ่งของเทพธิดาประจำโรงเรียนอย่างเธอเสียหน้า  เพียงแค่ปลายนภาออกแรงปัดร่างฉุของหล่อนเบา ๆ ก็เซทั้งตัวหลีกทางออกโดยง่าย  ต่อหน้าต่อตาเพื่อนทั้งห้อง
            กวางและดาว  ความสามารถไม่ถึงขั้นอั้มกับน้อย  ยังแยกประสาทมือกับตาไม่ได้  ไม่สนใจสิ่งรอบข้างถ้าไม่จบเกม  จึงไม่กล่าวคำพูดใด ๆ  
            "อืม...ใช่แล้วละ  เห็นหัวเราะเสียงดังดูน่าสนุกกันจัง  สอนปลายเล่นบ้างดิ  ว่าแต่นี่เกมอะไรล่ะ?"
คนถามชะเง้อยืดคอสูงค้ำคนทั้งวง  หวังเอาตัวเข้าไปแทรกเพื่อดูหน้าจอมือถือ  ที่เหล่าเกมเมอร์สาวยืนรุมกันอยู่  ต่างคนต่างถือโทรศัพท์อยู่ในมือ  หันหน้าเข้าหาศูนย์กลางล้อมวงกัน  เพื่อดูหน้าจอทั้งของตัวเองและของเพื่อน  คอยเป็นหูเป็นตาให้คนในทีม  ปลายนภาอยากรู้ว่าหน้าตาเกมที่เล่นมันเป็นยังไง 
ตรีรัตนารู้ว่าตอนนี้ยังไม่จบเกม  เพื่อนคงยังไม่มีใครสนใจพวกเธอ  จึงล้วงกระเป๋ากางเกงกีฬาขายาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา  เรียวนิ้วรูดกดไม่กี่ทีหน้าจอก็ปรากฏเกมพร้อมเล่น   จึงยื่นให้ปลายนภาดู  ขณะปลายส่งแขนยื่นรับเผลอสบตากันอีกครั้ง  หน้าตรีแดงฉานสดใสขึ้น  ใจพลันกระตุกเต้นแรงกว่าปกติอีกครั้ง  เธอลอบสูดอากาศถอนหายใจหลายที  ตั้งสติได้จึงพูดด้วยน้ำเสียงให้เป็นปกติเก็บอาการ
            "R-O-V น่ะ" 
            ปลายนภาพยายามทำความเข้าใจ  กดแตะตามหน้าจอเกมไปเรื่อยเปื่อย  เข้าเล่นไม่ได้สักที  ตรีรัตนาเหลือบเห็นปลายโงะ ๆ เงิน ๆ อยู่ด้านข้าง  แล้วรู้สึกรำคาญตาเหมือนคนทำอะไรไม่เป็น  จึงแย่งมาจากมือ
            “ดูนี่...เล่นให้ดู”
            ขณะที่ตรีเริ่มกดเข้าเล่นเกมเป็นตัวอย่าง  พร้อมกับพูดอธิบายปลายขยับตัวเข้าเอาหน้าเข้าไปใกล้เกือบโดนหน้าอก  ตรีใจหายวูบเต้นแรงระส่ำขึ้นไปอีก  สายตาตอนนี้ไม่ได้มองมือถือ  เปลี่ยนมามองหัวคนแทน  ดูศีรษะกลมมนมัดหางม้า  เส้นผมบางเบานุ่มลื่นงดงามเพลินตา  พลอยทำให้เกมที่เล่นพ่ายแพ้  โดนไล่ฆ่าไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
            ปลายนภาเห็นในเกมน่าขบขัน  จึงอยากหยอกล้อหันหน้าขึ้นมา
            “ไม่เห็นเก่งเลย  มีแต่ตายกับตาย”
            ยิ่งใบหน้าสวยสดหันมายิ่งสั่นสะท้าน  ใจเต้นแรงโครมคราม พลันทำให้นึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่แอบขโมยจูบไปทีหนึ่ง  สายตาหลุบเลื่อนไปมองริมฝีปากอิ่มเอิบแดงระเรื่อเรียวงามเย้ายวน  ตอนนี้เธอรู้สึกว่าเหมือนโดนกระตุ้นเร่งให้เร้าร้อน  ดูท่าจะไม่ไหวใกล้ที่จะระเบิด  จึงผละตัวถอยเร็วไปด้านหลังทันที  จนปลายนภาเกือบล้มคว่ำตกใจร้องว้าย  เพื่อนสาวสี่คนยืนข้างหันมามองตาม  รวมทั้งคนที่เดินผ่านไปมาได้ยินเสียงร้องก็มองที่จุดเดียวกัน
            ปลายนภายืดตัวกลับขึ้นตัวตรง  ถามด้วยความสงสัย
            “ตรีเป็นอะไรรึเปล่า  อยู่ดี ๆ ก็เซไปด้านหลัง”
            “เอ่อ...”
            ตรีขบคิดอยู่ครู่จึงตอบ
            “หน้ามืดน่ะ  สงสัยนอนน้อย”
            หัวหน้าปอมปอมเชียร์  ยิ่งไม่เข้าใจ  เมื่อคืนก็นอนพร้อมกันหรืออาจจะซ้อมหนักเกินไป  จึงเริ่มเป็นห่วงหากเป็นลมล้มพับอีกคน  สงสัยการแข่งทัวร์นาเมนต์นี้แพ้ตั้งแต่รอบแบ่งกลุ่ม  จึงเดินเข้าไปจับแขนช่วยประคอง
            ตรีโดนสัมผัสตัวกระทันหันในขณะจิตใจไม่อยู่นิ่ง  ความร้อนผ่าวในทรวงอกกำลังใกล้สงบ  กลับโดนกระตุ้นขึ้นอีกครั้ง  จึงสะบัดแขนกลับทันที
            ปลายสะอึกตกใจยืนนิ่งเหวอค้าง  ฉุกคิด
            ...เราทำอะไรผิดไปรึเปล่า  รึโกรธที่แซวเรื่องเกม  เห็นคนเล่นเกมส่วนใหญ่  ชอบอารมณ์เสีย  ยอมไม่ได้ว่าตัวเองเล่นไม่เก่ง...
            “ปลายขอโทษนะที่ว่าเรื่องเกม  ไม่รู้ว่าตรีจะอินขนาดนี้  อย่าโกรธกันนะ  เราสองคนพึ่งดีกันเอง”
            ดาวอันดับหนึ่งมองหน้า  เห็นสายตาที่ส่งมาออดอ้อนและจริงใจ  ตรีเศร้าใจลงฉับพลัน  ที่ทำให้ปลายเข้าใจผิดไป  นึกว่าโกรธที่แซวเธอ   แต่ก็ไม่สามารถบอกความรู้สึกนี้ออกไปได้  หากอธิบายให้ปลายนภาฟังทุกอย่างอาจจะพังทลายลง  ส่งผลกระทบไม่ว่าจะเป็นทั้งรัตน์และก็พี่แจ๊ส  รวมทั้งตัวเธอเองด้วย  จะต้องมีแต่คนเสียใจ
            “ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก  แค่ยังไม่ชินที่มีคนโดนตัว  ขอโทษนะที่ทำแรงไป”
            ปลายนภาฉุกคิดประหลาดใจ
            ...เมื่อวานตอนอาบน้ำด้วยกัน  ตรีเป็นคนเริ่มหยอกเราก่อนนี่น่า  พอมาวันนี้บอกไม่ชิน  ไม่เข้าใจจริง ๆ ถ้าจะถามต่อตอนนี้  สงสัยคงไม่ดีขึ้นแน่ ๆ  ตอนเย็นซ้อมเต้นค่อยว่าใหม่แล้วกัน...
            พอดีคนในกลุ่มเล่นจบเกม  น้อยจึงกวักมือเรียกตรีรัตนาที่ยืนแข็งทื่อเซื่องซึม  สีหน้าเคร่งครึม  แต่เพื่อนหล่อนไม่ทันสังเกต  รู้แต่ว่าต้องแข่งกับเวลาคงเล่นได้อีกเกมกว่าจะถึงเวลาเข้าแถว
            ร่างระหงในชุดเสื้อโปโลสีแดง  กางเกงวอร์มขายาวสีดำเดินเข้าไปแทรกเพื่อนในวงล้อม  ปรับอารมณ์อยู่ครู่จึงเข้าเล่นกับเพื่อนต่อ
            ปลายนภายืนงงงันอยู่ดี ๆ ก็ถูกปล่อยให้ยืนเดียวดาย  มองตามหลังตรีรัตนาด้วยความไม่เข้าใจ  ยืนเซ็ง ๆ จึงล้วงเอามือถือของตัวเองมาดูหัวข้อข่าวภายในโรงเรียนวันนี้มีเรื่องอะไรน่าสนใจ  คั่นเวลาไปพลาง ๆ
            กอล์ฟพึ่งเดินมาถึงโรงเรียน   แม้บ้านอยู่ติดแค่เพียงกำแพงกั้น  ดีไม่ดีบางทีแอบปีนข้ามเข้ามาโรงเรียนยังทำได้  เขาพยายามตื่นแต่ไก่โห่ให้ได้พบหน้าหญิงสาวในดวงใจเพื่อรับขวัญในยามเช้า  เมื่อร่างสูงผิวขาวจั้วเดินผ่านประตูรั้ว  ยกมือไหว้อาจารย์ที่เฝ้าหน้าทางเข้าโรงเรียน  เขามักทำตัวแนบเนียนแทบทุกครั้ง  เดินมายืนใกล้ ๆ กลุ่มแก็งคนใช้นางฟ้าเพื่อแอบมองตรีรัตนา  เพียงเท่านี้ก็รู้สึกชื่นใจ
            ในใจนั้นก็อยากเข้าไปทักทายพูดคุยกับตรี  แต่แม่เทพธิดาประจำโรงเรียนยังคงไม่เปิดโอกาสให้  แม้ทยอยส่งข้อความไปทักทายทุกวันไม่ขาดสาย  คงต้องรอเวลาหรือหาลู่ทางอื่นเพื่อพิชิตใจดอกฟ้า  ได้แต่ยืนอมยิ้มหล่อแบบหน้าเกาหลีมีความสุข  ให้นักเรียนหญิงทั่วไปเห็นพลอยได้อารมณ์ดีตาม
ฟางพึ่งจอดมอเตอร์ไซค์เห็นเพื่อนสนิทตัวเองเข้านึกหวงแหน หลังจากอยู่กับตรีมาทั้งคืน   จึงเดินตรงเข้าไปหา  ขณะที่ปลายยืนคนเดียวเดี่ยวโดดโดนตรีทอดทิ้ง  เล่นเกมกับเพื่อนในกลุ่มโดยไม่ใยดี  
ฟางก่อนเข้าไปทักแอบชำเลืองมองกอล์ฟหลายที  เธอยังจำความละมุนใต้วงแขนแข็งแรงและหน้าอกแน่นปั๋งได้ดี  ยิ่งเข้าใกล้ยิ่งเขินหน้าแดง  เดินผ่านกอล์ฟโดยเร็วเข้าไปทักปลาย  ปลายนภาดีใจมีเพื่อนมาแก้เขิน  คนก็มองว่ายืนทำอะไรคนเดียวเหมือนเพื่อนไม่คบ  แล้วก็คล้องแขนกันเดินไปเตรียมเข้าแถว
            ดาวอันดับหนึ่งลอบมองร่างระหงหนึ่งร่างเล็กสันทัดหนึ่งรู้ว่ากำลังเดินผ่านหลังไป  แม้ก้มหน้าเล่นเกมอยู่  ตอนนี้มีความรู้สึกรุนแรงบางอย่างกำลังคุกคามใจของเธอ   ได้แต่แอบมองตามการเดินจากไปของปลายนภาแล้วถอดทอนใจยาว
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่