แฟนบอกเลิกผมเพราะวุ่นวายกับชีวิตเขามากเกินไป

เรื่องมีอยู่ว่าผมคบกับน้องคนนี้มา 7 เดือน ซึ่งปัจจุบันผมอายุ 24 ศึกษาอยู่ ป.โทอยู่ น้องเขาอายุ18 เราเริ่มคุยกันผ่านแอพๆนึงก้เริ่มถูกชะตาตั้งแต่แรกคุยกันเหมือนคู่รักทั่วๆไป คุยกันได้ 3 วัน เค้าก็นัดผมพาไปบ้าน(อย่าเพิ่งตกใจนะครับอ่านต่อ) ซึ่งบ้านเค้าเป็นแฟลชแคบๆไม่มีแอร์ฐานะค่อนข้างจนเค้าอยู่กับแม่และยายเขา 3 คน เค้าก็พาผมไปแนะนำให้แม่กับยายเขา แม่เขาเป็นคนหวงลูกมาก หลังเลิกเรียนต้องรีบกลับ และหลังจากนั้นก็ได้ไปหาน้องเขาสัปดาห์ละ 1-2 ครั้ง และขากลับน้องเขาก็เป็นห่วงผมถึงขนาดต้องลงมาส่งผมถึงหน้าป้อมยามทุกครั้ง และทุกครั้งที่กำลังกลับบ้านน้องเขาจะพิมพ์บอกรักและคอยถามว่าถึงยังตลอด ทุกครั้งที่ไปก็ไปหาเค้าได้แค่ที่บ้านเท่านั้น น้องเค้าเป็นคนอารมณ์แปรปรวนเดี๋ยวก็ขี้อ้อนคุยหวานๆถ้าอารมณ์เสียก็จะโวยวายใส่หัวร้อนได้ง่าย ช่วงเดือนแรกๆเราคุยกันดีๆตลอด มีเล่นเกมด้วยกัน น้องเขาเป็นสตีมเมอร์ในแอพๆนึงผู้ติดตามกลางๆ แต่มีเวลาว่างผมก็เข้าไปดูน้องเขาตลอดก็มีทักทายกันภาษาคนรักปกติ แล้วตอนเย็นผมก็โทรคุยกับน้องเค้าตลอดวันละชั่วโมง 2ชั่วโมง ก็ปกติดีทุกอย่าง จุดที่น้องเขาเริ่มเปลี่ยนไปเกิดขึ้นตั้งแต่เดือนที่ 5 น้องเขาเริ่มห่างเหินกับผม ถ้าผมไม่โทรไปหาน้องเค้าก็จะไม่โทรไม่ทักมาเลย แชทก็ไม่ค่อยอ่านโดยเขาอ้างเหตุผลว่าเขาไม่ชอบอ่านหนังสือตัวอักษรเยอะ (แต่ก่อนเค้าก็อ่านแล้วตอบตลอดนะครับ) แล้วถ้าพิมพ์เยอะๆน้องเค้าก็บอกลำคาน ทั้งๆที่เป็นเวลาเลิกเรียนแล้ว ผมก็ไม่คิดอะไรเพราะน้องเค้าอาจจะงานยุ่ง + กับเครียดเรื่องหนี้ของครอบครัว วันนึงเราเลยคุยกันไม่นานเท่าเมื่อก่อนแค่ ไม่ถึง 20 นาที เกมก็ไม่ได้เล่นด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็เจอกันวันอาทิตย์เหมือนเดิมตอนอยู่ด้วยกันก็กอดกันปกติซื้อขนมให้คอยป้อนให้เหมือนเดิมทุกอย่างมีความสุขเหมือนช่วงแรกๆเลย แต่พอกลับมาถึงบ้านทุกสิ่งทุกอย่างมันก็เป็นแบบเดิม เหมือนน้องเค้าสนใจผมแค่เวลาอยู่ด้วยกัน หรือแค่ตอนที่ซื้อของให้เท่านั้น ผมเริ่มกังวลมากเลยโทรหาน้องหลังเลิกเรียน จะคอยถามว่าทำไรบ้างๆก็มีแต่คำตอบเดิมๆเช่นนอน เล่นเกม ลำคานไว้ค่อยโทรมาแล้วก็วางสายไปเป็นแบบนี้ซ้ำหลายวัน ผมโทรงี้ซ้ำไปวันละเป็น 10 20 สายก็โดนเค้าตัดตลอดและเค้าบอกถ้าโทรอีกจะเลิก จนผมทนไม่ไหวได้แอบไปเช็คเฟสบุคน้องที่เคยให้ผมซึ่งมันเป็นรหัสไอดีเกมที่น้องเคยให้เพื่อให้ผมเติมเกมให้เมื่อนานมาแล้วมาเช็ค ปรากฎว่าเค้าแอบคุยกับแฟนเก่าตั้งแต่ เดือนที่แล้ว นัดเจอกันหลังเรียน เขาพิมพ์ไรมาก็ตอบเร็วตลอด ซึ่งต่างจากผม แต่ไม่รู้มีไรเกินเลยกว่านี้มั้ยตอนนั้นจิตใจผมช็อคเป็นกังวลมากควบคุมอารมณ์ตัวเองแทบไม่ไหว เลยลองไปถามน้องให้รู้เรื่อง ผลที่ได้มาเค้าบอกแค่ว่าเป็นพี่น้องกัน(แต่นัดเจอและคุยหวานๆกันเนี่ยนะ)แต่ไม่ขอโทษไรผม แถมยังด่าผมสารพัด ผมก็ร้องไห้ฟูมฟายเหมือนคนหมดสติก็ยังดื้อดึงถามเค้าซ้ำๆจนน้องเค้าวางสายไปและบลอคผม หลังจากวันนั้นผมได้มาคิดทบทวนแล้วว่ายังไงผมก็ลืมน้องเขาไปไม่ได้วันอาทิตย์ผมตั้งใจไปหาน้องเขาถึงบ้านยอมเสียศักศรีกราบอ้อนวอนน้องเขาขู่จะทำร้ายตัวเองจนน้องเขายอมกลับมาเป็นเหมือนเดิมแต่เค้าให้ข้อแม้ว่าถ้าจะพูดถึงเรื่องเดิมโทรจิกอีกจะเลิก ซึ่งผมก็ตอบตกลงและผมไปส่องเฟสแฟนเก่าของน้องก็พบว่าเขาไปมีคนใหม่เรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่นั้นผมพยายามจะไม่คิดอะไรแต่ด้วยความที่น้องเค้าเป็นแบบเดิม+กับที่ผมเป็นคนคิดมากขี้กังวล ก็เลยเกิดการโทรจิกขึ้นมาแบบเดิม และผมก็หยุดเปรียบเทียบตัวเองกับแฟนเก่าของน้องไม่ได้ ว่าทำไมมันถึงสองมาตรฐาน กับเขาเธอตอบตลอดโทรคุยตลอด กับเราเธอกับไม่ค่อยอยากจะคุย จนเค้าบอกว่ากูเกลียด ทำให้ครอบครัวกูต้องทะเลาะกัน ทำให้กูเป็นลมชัก เราเลิกกัน ซึ่งผมไม่อยากให้มันเกิดขึ้นเลยเพราะความคิดมากของผมทำให้น้องเขาเป็นแบบนี้ จนตอนนี้ผมก็ยังคิดมากอยู่แต่ผมติดต่อน้องเค้าไม่ได้อีกแล้ว ผมควรกลับไปขอโทษเค้าดีมั้ยครับ