คือเเฟนเราไปเป็นพี่ค่าย3วันที่ ร.ร.เเห่งนึง แล้วพอจบค่ายก็มีคนๆนึงสมัครเฟสใหม่เเล้วมาแอดเรา แล้วส่งข้อความมาบอกเราว่าเเฟนเราแอบคุยกับรุ่นน้องที่นั้นตอนเเรกเราไม่เชื่อเพราะไม่มีหลักฐานเเต่น้องเค้าก็ส่งแชทมาให้ดู เราเลยไปถามเเฟนว่าได้คุยจริงมั๊ยเค้าก็บอกเราว่าไม่ได้ทำ เราถามเค้าหลายรอบก็ยังยืนยันว่าไม่ได้ทำ เราก็ถามว่าถ้าไม่ได้ทำจะมีแชทได้ไงเค้าก็บอกไม่รู้เลยเลิกคุย. พอมาเจอหน้ากันเราก็ถามเค้าตรงๆแต่เค้าก็บอกไม่รู้ไม่ได้ทำอีก เราก็ขอเช็คโทรศัพท์เค้าทุกอย่าง เเต่ก็ไม่มีอะไรที่คุยแต่ความรู้สึกของเราคือมันไม่ใช่แหละเพราะมีเพื่อนของน้องคนนั้นทักมาว่าเเฟนพี่รู้ได้ไงแล้วเค้าก็แย่งโทรศัพท์ไปตอบเพื่อนของน้องคนนั้น ต่อหน้าเค้าทำเหมือนไม่ได้คุยจริงๆแต่ใจเราแอบเชื่อว่าเค้าคุยเพราะมันมีหลักฐานคาตา. จนเราขอรหัสเฟสเค้ากำลังจะกู้ข้อความที่ลบ เเล้วเค้าก็ทักมาถามว่า ทำไร จะเลิกมั๊ย พอสุดท้ายคุยกันเค้าบอกขอห่างกันสักพักอยากอยู่คนเดียว เค้าเหนื่อย เราก็ยอมเเละเตรียมใจ move no เพราะเค้าไม่คิดจะอธิบายเเละหนีปัญหาไม่เคลียกับเราตรงๆ เราคิดถูกแล้วใช่มั๊ยที่จะขอออกมา. เเต่นี่ก็เป็นการจับได้ว่าแอบคุยครั้งแรก