ตกงาน หางานไม่ได้รู้สึกหมดหวัง

คือหางานมาซักพักแล้วแต่ยังไม่ได้งาน
บอกเลยว่าชีวิตผมนี้มันชังซวนและบัดซบจริง คือตอนเรียนจบวิทยาศาสตร์เคมีมาใหม่ๆ พอจะมาสมัครงานก็ติดว่าตัวเองยังไม่เกณฑ์ทหารไปสมัครที่ไหนเขาก็ไม่รับ พอจะถึงเกณฑ์ทหารก็มาโดนโควิส ก็เลื่อนไปอีกหลายเดือนทำให้ช่วงนั้นคิดว่าตัวเองชีวิตตกต่ำมากคิดหนักทุกวันจนบางครั้นนอนแทบไม่หลับ พอหลังจากเกณฑ์ทหารมาแล้วก็มาหาสมัครงานตามบริษัท จนถึงทุกวันนี้ยังหางานไม่ได้เลย เครียดขึ้นทุกวันๆ รู้สึกน้อยใจในตัวเอง ทั้งที่ตอนเรียนเราขยัน มากไม่เคยขาดเรียน ทำกิจกรรมทุกอย่าง จนคิดว่าตัวเองเก่งขึ้นมาในระดับหนึ่ง จบมาใหม่เพื่อนๆพากันหาสมัครงาน (รวมทั้งเราด้วย) เพื่อนก็พากันได้งานทำแต่เรานี้สิตอนนั้นติดเรื่องทหารเลยหางานไม่ได้ พอพ้นภาระทุกอย่างแล้วตั้งใจมาหาสมัครงานแต่ก็กาไม่ได้ซักทีเลยน้อยใจตัวเอง เด็กบ้านนอกมาหาสมัครงานในเมืองกรุงมีแค่เสื้อผ้ากับกระเป๋าเอกสารมุงหน้าเขาเมืองกรุงเพื้อกางานทำ บางวันเดินทั้งวัน เดินจนรองเท้าคัดชู พื้นหลุด ทั้งเดินตากฝน ไม่มีที่นอนไปขอนอนวัดก็เคย แต่ตอนนี้ยังนี้ขึ้นมาหน่อยที่เพื่อนบอกให้มาพักกับเพื่อน แต่เราก็คงพักไม่นานเกรงใจ เราไม่ได้เกี่ยงงานนะเราทำงานทุกอย่าง แต่ก็ออกมาเพื่อนมาหางาน สายตัวเองให้มีประสบการณ์ทำงาน แต่ก็ไม่ได้งาน จนถึงทุกวันนี้ ไม่รู้ว่าในอนาคตจะเป็นอย่างไรแต่ก็จะสู้ให้เต็มที่ แต่ท่อและเหนื่อยกับน้อยใจตัวเอง
ขอบคุณครับที่ให้ระบาย อมยิ้ม42

แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่