คนเรายอมโง่เพราะคำว่า "รัก" จริงเหรอ

สวัสดีครับ ผมชื่อบาส อายุ 23 เป็นคนไทย ผมมีแฟนเป็นคนท่าขี้เหล็ก คบกันมาเกือบปีแล้ว
ช่วงโควิดที่ผ่านมาทำให้ด่านชายแดนปิด จึงทำให้ไม่สามารถเจอกันได้ ช่วง1เดือนที่ผ่านมา
ผมยอมรับว่าผมเกเรเที่ยวทุกวันแทบไม่สนใจแฟน จนทำให้เขามีคนอื่น ตอนที่ผมรู้ผมไม่โวยวาย
ผมได้แต่คิดและยอมรับความผิดของตัวเองก่อน เขาสัญญากับผมว่าเขาจะเลิกกับคนนั้น
โดยที่ผมสัญญากับเขาว่าจะไม่โกรธจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก แต่ผมก็รู้ว่าเขายังคุยยังคบกัน 
ตอนนี้ผมพยายามเปลี่ยนตัวเองทุกอย่าง เลิกเที่ยว สนใจเขามากขึ้น แต่เราอยู่ไกลกันผมรู้ว่าทุกอย่าง
มันคงสายไปแล้ว ผมได้แต่แอบร้องไห้ทุกวันจนตอนนี้ผมเหนื่อยมากๆครับ ผมไม่ได้โง่ผมรู้ทุกอย่าง
ที่ผมยอมเพราะยอมรักนะครับว่ารักเขามากจริงๆ ผมไม่อยากจะเสียเขาไป เขาก็ไม่ยอมเลิกกับผม
คนเรายอมโง่เพราะคำว่า "รัก" ได้จริงๆเหรอครับ 

ปล. แฟนผมเป็นผู้ชาย