สวัสดีดีค่ะ...เราเป็น นร ชั้น ม.4เราพึ่งย้ายมาร.ร.ไหม่ ในห้อง36คน เรามีเพื่อนเเค่คนเดียว ในวิชาเรียนสังคมเรากับเพื่อนนั่งกับคนอื่นอีก6 คน วันนี้ครูไห้จับกลุ่ม กลุ่มละ6 คน เรากับเพื่อนเลยเป็นเศษ ไม่มีใครชวนเรากับเพื่อนเข้ากลุ่มเเม้เเต่6คนนั้นเค้าก้ไปนั่งจับกลุ่มกันเองโดยไม่พูดอะไรเลย...อันนี้เราเข้าใจนะเเต่มันเจ้บที่ไม่ได้บอกกันเลยว่าเเบบเราครบเเล้ว6 คน...เราเครียึทุกครั้งที่มีงานกลุ่มเพราะเรากับเพื่อนเรามักจะเป็นเศษอยู่เสมอ...เราก้ไม่รุ้ว่าเพราะอะไร...เราไม่เคยมีปัญญากับใคร...หรือเพื่อนเค้าไม่ชอบเราเพราะเราเป้นคนเดาอารมณ์ยาก...มีอยู่วันหนึ่งเพื่อนเราไม่มาโรงเรียน...เราต้องอยู่คนเดียว บางวืชาที่นั่งเป็นกลุ่มเราก้นั่งคนเดียว...มันมีอยู่โต้ะนึงเค้านั่งเบียดกันเเต่ก้ไม่ยอมมานั่งกับเรา...ตอนนั้นเราไม่คุยกับใครเลย...เดินไปเรียนก้ไปคนเดียว นั่งคนเดียว...เเต่พอเรามีเพื่อนเรากลัยกลายเป้นึนละคน...เราขะร่าเริงออกทางบ้าไปเลยก้เรียกได้...หรือเป้นเพราะเราหน้าคม...เวลาเพื่อนมองเราก้คิดว่าเราหยิ่ง...ทุกครั้งที่เพื่อนมองเราสายตาเค้าดูเเปลกๆ...เราเข้ากับคนอื่นไม่ได้...เราไม่รุ้ว่าจะคุยเรื่องอะไร ถ้าเราคุยไปเค้าตะชอบที่เราพูดเเบบนี้ไหม...พยายามพูดเรื่องที่เค้าสนใจ....เเต่ก้ไม่เคยได้ผล...อีกไม่นานเพื่อนเค่ต้องไป กทม.ถึงห้าวันเราเึรียดมากถ้าไห้เราไม่ไปโรงเรียนก้ไม่ได้เพราะเเเม่เราเป้นคนเคร่งมากเราต้องมีเหตุนอน รพ.เท่านั้นถึงหยุดเรียนได้..เราควรทำไงดีค่ะเราเครียดมากก
เพื่อนไม่คบ