เรามีเพื่อนสนิทอยู่คนนึง เพื่อนสนิทคนนี้hotมาก(ผช.)มีทั้งรุ่นน้องเเละรุ่นพี่ชอบทั้งนั้น เเรกๆก็ไม่สนิทกันหรอกเเต่อยู่ห้องเดียวกันมาเกือบ2ปีละ มาสนิทเข้าจริงก็ ม.3เทอม2นี้เเหละ ไปเที่ยวกันก็บ่อย คุยกันได้ทุกเรื่อง สนิทกับมันที่สุดเลย กล้าพูดได้เลยว่าไม่เคยสนิทกับใครเเบบนี้เลยเล่นเกมกันทุกวัน คอลกันทุกวัน สนุกหัวเราะ ทำทุกอย่างด้วยกัน
ตอนนั้นยังไม่คิดอะไร ที่มันพยายามคอยด่า คอยเตือน ว่าเราเปลี่ยนไปมาก ไม่เหมือนเมื่อก่อน เราตอบเเชท ไปไหนไม่เคยชวน ชวนไปไหนก็ไม่เคยไป ตอนนั้นเราก็ไม่รู้สึกอะไรเลย
จนถึงจุดเปลี่ยนที่สำคัญมันก็มีหลายประการหลักๆ 1.เราตอบเเชทช้า ยอมรับว่าหลังๆมาไม่รู้จะคุยอะไรเเล้วจริงๆ
2.การเลื่อนชั้นเรียน ทำให้เรากับมันอยู่คนละห้องกัน เริ่มห่างกันทุกวัน เจอกันก็ยักคิ้ว พยักหน้า เปลี่ยนไปเยอะมาก
เมื่อห่างกันเจอกันก็ไม่รู้จะชวนพูดอะไร เราก็ชวนพูดเเล้วเเหละเเต่มันอาจจะไร้สาระเกินไป มันก็เมินคำถามบ้าง หรือทำไปคุยกับคนอื่นบ้าง พักหลังมาไม่ค่อยคุยกันเหมือนก่อน ละมันก็มีเพื่อนใหม่ เพื่อนคนนั้นอาจจะมาเเทนที่เราไปเเล้ว ก่อนหน้านั้นจะชวนมันเล่นเกมมันก็บอกว่ายังไม่ว่าง กินข้าวก่อน ต้มมาม่าก่อนนะ หิว คือเซ้นมันรู้เเล้วอะว่ามันเล่นกับเพื่อนคนนั้น เราก็เลยลองก็โทรไป สรุปว่าสายไม่ว่าง มันก็ด่าเราหลังจากวันนั้นก็ไม่ค่อยคุยกันเลย หรือคุยกันน้อยลงมากหรือคุยกันเเค่2%ของเมื่อก่อนก็ว่าได้
เราพยายามเข้าหามันเเต่ดูเหมือนมันพยายามออกห่างไปเรื่อยๆ เราเข้าไปนั่งใกล้ๆชวนคุยนู่นนี้ เเต่มันก็ไปคุยกับคนอื่นต่อหน้าต่อตา หัวเราะกันสนุกสนาน เหมิอนเราไม่ได้อยู่ตรงนั้นเลย
ประมาณ2เดือนที่เเล้ว อยากจะลองดูว่ามันเปลี่ยนไปขนาดไหน เลยลองบอกมันมาๆมาถ่ายรูปกัน มันก็ปฏิเสธละบอกว่าถ่ายไปทำ

ไร ทั้งๆที่เมื่อก่อนถ่ายลงสตอรี่อย่างสนุกเอารูปหลุดลงบ้าง เเกล้งกันบ้าง อีกอย่างนึฃที่สัมผัสได้เลยคือคำพูด คำพูดไม่เหมือนเมื่อก่อนเลย เมื่อก่อนจะพูดดี ไม่ค่อยมีคำหยาบน้ำเสียงดูดี เล่นมุกเเบบฮาๆ ไม่หยาบอะไร เเต่ตอนนี้น้ำเสียงดูไม่เต็มใจจะพูด พูดที่ก็ด่า ด่า ด่า ทำเหมือนไม่พอใจอะไรเราเลย เเค่เห็นหน้าคงไม่อยากเจอละมั้ง
อยากจะฝากกับคนอื่นไว้เพื่อนสนิทรักษาไว้ให้ดี หาเพื่อนหาได้ง่าย เเต่หาเเล้วมาสินทกันมันหาได้ยาก
เคยเป็นเพื่อนสนิท รักมากที่สุด เเต่กลับกลายไม่เป็นอย่างนั้น
ตอนนั้นยังไม่คิดอะไร ที่มันพยายามคอยด่า คอยเตือน ว่าเราเปลี่ยนไปมาก ไม่เหมือนเมื่อก่อน เราตอบเเชท ไปไหนไม่เคยชวน ชวนไปไหนก็ไม่เคยไป ตอนนั้นเราก็ไม่รู้สึกอะไรเลย
จนถึงจุดเปลี่ยนที่สำคัญมันก็มีหลายประการหลักๆ 1.เราตอบเเชทช้า ยอมรับว่าหลังๆมาไม่รู้จะคุยอะไรเเล้วจริงๆ
2.การเลื่อนชั้นเรียน ทำให้เรากับมันอยู่คนละห้องกัน เริ่มห่างกันทุกวัน เจอกันก็ยักคิ้ว พยักหน้า เปลี่ยนไปเยอะมาก
เมื่อห่างกันเจอกันก็ไม่รู้จะชวนพูดอะไร เราก็ชวนพูดเเล้วเเหละเเต่มันอาจจะไร้สาระเกินไป มันก็เมินคำถามบ้าง หรือทำไปคุยกับคนอื่นบ้าง พักหลังมาไม่ค่อยคุยกันเหมือนก่อน ละมันก็มีเพื่อนใหม่ เพื่อนคนนั้นอาจจะมาเเทนที่เราไปเเล้ว ก่อนหน้านั้นจะชวนมันเล่นเกมมันก็บอกว่ายังไม่ว่าง กินข้าวก่อน ต้มมาม่าก่อนนะ หิว คือเซ้นมันรู้เเล้วอะว่ามันเล่นกับเพื่อนคนนั้น เราก็เลยลองก็โทรไป สรุปว่าสายไม่ว่าง มันก็ด่าเราหลังจากวันนั้นก็ไม่ค่อยคุยกันเลย หรือคุยกันน้อยลงมากหรือคุยกันเเค่2%ของเมื่อก่อนก็ว่าได้
เราพยายามเข้าหามันเเต่ดูเหมือนมันพยายามออกห่างไปเรื่อยๆ เราเข้าไปนั่งใกล้ๆชวนคุยนู่นนี้ เเต่มันก็ไปคุยกับคนอื่นต่อหน้าต่อตา หัวเราะกันสนุกสนาน เหมิอนเราไม่ได้อยู่ตรงนั้นเลย
ประมาณ2เดือนที่เเล้ว อยากจะลองดูว่ามันเปลี่ยนไปขนาดไหน เลยลองบอกมันมาๆมาถ่ายรูปกัน มันก็ปฏิเสธละบอกว่าถ่ายไปทำ
อยากจะฝากกับคนอื่นไว้เพื่อนสนิทรักษาไว้ให้ดี หาเพื่อนหาได้ง่าย เเต่หาเเล้วมาสินทกันมันหาได้ยาก