นิยายเบาสมอง : Mikaza ไอ้บ้าเอ๊ย! ( 13 : ถึงกับเอาโรงเรียนมาอ้าง )

‘อย่าลืม  ที่รับปากไว้นะ  ไม่งั้นนายตายแน่’  ข้อความทางไลน์สั่นขึ้นในตอนดึก  ชายหนุ่มวัย 17 ปีรูปร่างกำยำยืนมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่วางไ

หนูรู้สึกว่าครูคนหนึ่งเหมือนไม่ค่อยชอบหนู อาจเพราะหนูลาคาบครูบ้าง แต่หนูก็ตามงานตลอด และไม่เคยติด 0, ร, มผ, มส เลย เวลาครูไม่พอใจมักแสดงอาการทางสีหน้า และเป็นคนลักษณะนิ่ง ๆ เหมือนร้ายเงียบ ล่าสุดหนูลา

สวัสดีค่ะ ช่วงนี้เราชอบการดูดวงมาก ๆ จนรู้สึกว่าอยากเป็นคนเปิดไพ่เองและอยากอ่านค่ะ แต่ว่าเราเป็นคนไม่มีครูบาอาจารย์หรือเซ้นการทำนายในตัว และไม่มีการบูชาครูบาอาจารย์ค่ะ เช่นนั้นแล้วเราสามารถเป็นหมอดูที

ด้วยสำเร็จอเนญชาอรูปณานกสิณมาหลายชาติ ธรรมมะ ความรักอะไร มันไม่ซึมเข้าสู่จิตสู่ใจเลย เหมือนก้อนหินเหมือนหุ่นยนต์ เรื่องของเรื่องคือ ตามครูบาอาจารย์ไปทำภารกิจ ทีนี้ ตอนกินข้าวเผลอให้ครูยืนแล่วเรานั่งกิ

เสียงร้องเพลงชาติไทยดังขึ้นตามโทรโข่งภายในโรงเรียน บ่งบอกว่าได้เวลาเข้าแถวเตรียมตัวเคารพธงชาติ  นักเรียนทุกชั้นรวมคณะครูอาจารย์   ต่างเริ่มเดินทยอยกันไปที่ลานโดมขนาดใหญ่บ

มีใครบ้างที่ป็นวัยรุ่นอยู่แต่คิดแต่อยากจะบวช ไหมอยากบวชสายพระกรรมฐานปฏิบัติแบบเคร่งๆ (เวลาฟังครูบาอาจารย์พูดว่าสมัยทำความเพียรท่านอดข้าวอดหลับอดนอน อยู่ในป่าในเขาลำบาก ฟังแล้วมันรู้สึกหึกเหิมอยากมำบ้า

ช่วงนี้ว่างไม่มีอะไรทำ เสพเน็ตฟิก เเละใกล้เปิดเทอมมีความคิดว่ากูทำนิยายดีมั้ยวะก็เลยร่างนิยายมาเเล้ว โจ เด็กหนุ่มชาวเมืองกรุง เขาหมกมุ่นในเรื่องงานศิลปะ อย่างเช่นศิลปะนามธรรมเขาค่อนข้างจะมีความคิดสร

อายุอานามขนาดนี้แล้วยังยืน 1 ในโดมมี่ แมทก่อนเจอตรุกี นางก็เจ็บแขน นึกว่าเจอไทยโค๊ชจะให้พัก ไม่จ้าลงมาตบเฉย แซ่บด้วย ยืน 5 เซตสวยๆ สีหน้าแววตาป้าเหมือนอยากพักเอามากๆ โค๊ชก็ยังดึงดันให้นางลง นี่คิดว่าบ

ปลายนภาในชุดเสื้อโปโลสีแดงกางเกงวอร์มขายาวสีดำ  เป็นชุดเรียนวิชาพละศึกษาของโรงเรียน   ร่างบางเพรียวลมยืนหลังพิงผนังอาคารหลังเล็กเท้าแกว่งเตะใบหญ้าเล่นไปพลาง ๆ ระหว่า