ช่วยคิดหน่อยปวดหัวจริง

คือเรื่องมันเริ่มที่แม่ที่เสียชีวิตไป ได้ทำ สมาชิกสมาคมฌาปณกิจอำเภอไว้ แต่ชื่อผู้รับผลประโยชน์เป็นชื่อผมคนเดียว(พ่อแม่มีลูกรวมสี่คน) การส่งเงินค่าเบี้ย สมาคมเป็นพ่อแม่ที่จ่ายเอง ต่อมาเดือนไหนไม่มีเงินก้ให้น้องชายคนเล็กเป้นคนจ่าย ซึ่งเขาฐานะดีกว่าคนอื่น พอมาระยะหลังพิษเศรษฐกิจ ทำให้เขา เอ่ยปากว่าไม่มีเงินส่ง(เป็นรายปี)แต่ไม่เคยมีใครบอกผมซึ่งเป็นคนรับผลประโยชน์และไม่ทราบเหตุผลว่าทำไมไม่บอก  พี่สาวคนโตจึงส่งไปสองงวด น้องชายส่งไปประมาณ4-5ปี แต่ส่งเบี้ยมาประมาณ20ปี การจัดงานงานศพ เป็นพี่สาวคนโตอ้างว่ามาอยู่ดูแลพ่อแม่  โดยการจัดงานศพ ในแถบอิสานจะเป้นแบบเซ้นตืของมาก่อน คนมาช่วยงานก็เก้บลงบัญชีมีคนทำบัญชีให้เป้นกรรมการหมู่ เงินค่าหมู ค่า ปัจจัยไทยธรรมเป็นเงินกองกลาง(เงินสมาชิกหมู่บ้านประมาณสองหมู่บ้าน)และเงินคนมาช่วยบุญจะอยู่ส่วนนี้ทั้งหมดทั้งค่าน้ำแข็งค่าสัปเหร่อค่าเครื่องไฟ ค่าจ้างโฆษกในงานค่าหมูค่าเนื้อ ซึ่งเบ็ดเสร็จแล้วเป็นเงินทั้งหมด70000กว่าบาท พี่สาวคนโตเบิกไปอีก20000เอาไปซื้อของในงานซึ่งเหลือเป็นของที่ต้องซื้อคือพวกผัก พอถึงเวลาไปรับเงินฌปนกิจของอำเภอมาแกบอกว่าดึงเอาเงินตัวเองมาใช้ 50000 ยืมคนในหมู่บ้านอีก15000 ค่าของมที่ต้องไปเซ็นต์เขามาก่อนอีก25000 เงินสมาชิกฌปณกิจของอำเภอซึ่งจะได้มาเป็นเงิน70000ไม่พอจ่ายผมจึงขอสมุดบัญชีเขาซึ่งลองเอาไปอัพก็อัพไม่ได้ไม่อ่านคิวอาร์โค๊ต(ซึ่งเรื่องนี้เขาคงรู้อยู่แล้วจึงให้สมุดบัญชีมาง่ายดาย ผมเข้าไปในธนาคาร เขาให้มาขอเสตทเม้นถ้าอยากรู้ยอดเงินเข้าออกทั้งหมด) ผมปวดหัวมากจับไม่ได้ไล่ไม่ทันคือเขาไม่ทำบัญชี ในงานศพเอง ที่ไปจ่ายตลาดตอนเช้าทุกวันมีแค่บิณค่าเหล้าและเครื่องดื่มในงานที่เขียนอ่านแทบไม่ออก(ของที่ไปเซ็นต์มา25000)เงินหกหมื่นห้าหมดไปกับค่าผักสามคืนสี่วันอย่างไม่น่าเชื่อซึ่งอยุ่บ้านนอกคนมาช่วยงานก้จะยกผักมาช่วยงานทั้งข้าวสารทั้งข่าตระไคร้พอผมถามหาบัญชีเขากับบอกว่าผ่านมาหลายวันแล้วใครจะจำได้ ออกลูกโมโหโทรหาน้องคนเล็กบอกว่าผมอยากได้ตังค์ทั้งๆที่ ผมไม่เคยคิดอยากได้เงินแค่นั้นแต่พ่อซึงแก่มากแล้ว85ปี นั่งฟังกระพริบตาปริบๆ พอผมบอกพ่อว่าจะไปรับเงินมาให้เขากับแว๊ดเขาใสว่าอย่าบอกแบบนั้นเงินมันไม่พอ เงินมันหมดกับค่าทำศพ คือแสนกว่าในบ้านนอก ค่าสมาชิกสองหมู่บ้านและค่าช่วยบุญ90000 ค่า สมาชิกอำเภออีก70000หมดไม่เหลืออีกทั้งไม่พอจ่าย ไม่เหลือให้พ่อแก่ๆสักบาท พอผมเอาสมุดบัญชีไปอัพเขากลับซอฟลง พูดกลับคำว่า เบิกของตัวเองมา2500ทั้งๆที่ทีแรกพูดว่าเบิกไปห้าหมื่น ผมอำเขาว่าผมขึ้นไปที่ธนาคารแต่ไม่บอกว่าเขาให้เอาเสตทเม้นหากอยากรู้ความเคลื่อนไหวของเงิน อ๋อแล้วอีกอย่างคืนวันที่แม่ตายเขาพุดกับคนข้างบ้านที่เป็นเพื่อสนิทเขาว่ามีเงินในบัญชีแค่สามหมื่น ถามว่าพอจัดงานไหม เขาคิดว่าผมหลับไปแล้วเรานอนเฝ้าศพแม่กันแม่ตายตอนดึกที่บ้าน แม้แต่เรื่องเล็กน้อยอย่างนี้เขายังโกหก แล้วอ้างว่าไม่โกง เขาเป็นคนที่ค่อนข้างปากหวานผูกมิตรไปทั่วตอนนี้ผมจึงตกเป็นจำเลยคนแถวบ้านคิดว่าผม ไม่ไว้ใจพี่ คิดจะเอาเงินเข้ากระเป๋าเอง เพราะคนอื่นก็รู้ว่ผมเป็นคนรับผลประโยชน์ผมจึงคิดว่าจะเอาเงินมาให้พ่อแล้วให้พ่อจัดการทุกอย่างแต่แกก็แก่มากแล้ว ตอนนี้เสียความรู้สึกมาก เพราะผมคิดว่าถึงเอาไปให้พ่อพ่อก็ต้องให้เขาอยู่ดี แล้วผมจะพูดไปเพื่อให้คนอื่นเกลียดผมทำไมแต่ก็อดสงสารพ่อไม่ได้ ความจริงหากเขาบริสุทธ์ใจเขาต้องเรียกให้พี่ให้น้องทุกคนไปช่วยกันจ่ายตลาดซื้อข้าวของแต่นี่ไปเอาหลานไปช่วย ไม่เคยเรียกใช้พี่น้องกันเองผมเป็นลูกคนรองจากพี่สาว พี่สาวถือเงินเองเบิกเองรับซองเอง แต่เรื่องนั้นผมก็ไม่ได้ติดใจมาติดใจเรื่องเงินที่เขาว่าเอาเงินส่วนตัวมาใช้ไม่เคยมีบัญชีและรายจ่ายที่เสียไปหกหมื่นบาทมายืนยัน บางคนอาจคิดว่างานศพก็ประมาณนี้ แต่ ที่นี่บ้านนอกมันจึงเป็นเงินค่อนข้างเยอะ แล้วพ่อก็แก่มากแล้วแกส่งมาตั้งนานไม่มีเงินเก็บอย่างน้อยแม่ไม่อยู่ดูแลกันก็ยังมีเงินซื้อของที่อยากกินอยากได้ ผมไม่เคยคิดจะเอาสักบาทแต่กลับถูกหาว่าเคี้ยวอยากได้ตังค์ และเขาก็ชี้แจงเรื่องการใช้เงินไม่ได้ ผมจึงต้องถาม พอถามก็กลายเป็นคนผิดหาว่าเคี้ยวทั้งๆที่เขาเหนื่อยเป็นแม่งานคนเดียวแล้วยังเข้าเนื้ออีก เขาพูดขาวเป็นดำเก่งมาก ขอความเห็นซาวด์เสียงครับ ว่าผมควรทำอย่างไรดี พรุ่งนี้ก็จะต้องไปรับเงินฌปณากิจแล้วปวดหัวที่สุด